حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي حُسَيْنٍ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ غَنْمٍ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَكُنْتُ أَخْدُمُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ آتِي الْمَسْجِدَ إِذَا أَنَا فَرَغْتُ مِنْ عَمَلِي فَأَضْطَجِعُ فِيهِ فَأَتَانِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا وَأَنَا مُضْطَجِعٌ فَغَمَزَنِي بِرِجْلِهِ فَاسْتَوَيْتُ جَالِسًا فَقَالَ لِي يَا أَبَا ذَرٍّ كَيْفَ تَصْنَعُ إِذَا أُخْرِجْتَ مِنْهَا فَقُلْتُ أَرْجِعُ إِلَى مَسْجِدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِلَى بَيْتِي قَالَ فَكَيْفَ تَصْنَعُ إِذَا أُخْرِجْتَ فَقُلْتُ إِذَنْ آخُذَ بِسَيْفِي فَأَضْرِبَ بِهِ مَنْ يُخْرِجُنِي فَجَعَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ عَلَى مَنْكِبِي فَقَالَ غَفْرًا يَا أَبَا ذَرٍّ ثَلَاثًا بَلْ تَنْقَادُ مَعَهُمْ حَيْثُ قَادُوكَ وَتَنْسَاقُ مَعَهُمْ حَيْثُ سَاقُوكَ وَلَوْ عَبْدًا أَسْوَدَ قَالَ أَبُو ذَرٍّ فَلَمَّا نُفِيتُ إِلَى الرَّبَذَةِ أُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَتَقَدَّمَ رَجُلٌ أَسْوَدُ كَانَ فِيهَا عَلَى نَعَمْ الصَّدَقَةِ فَلَمَّا رَآنِي أَخَذَ لِيَرْجِعَ وَلِيُقَدِّمَنِي فَقُلْتُ كَمَا أَنْتَ بَلْ أَنْقَادُ لِأَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Abu Zarr (roziyallohu anhu) aytdi: Men Nabiy ﷺga xizmat qilar, soʻng ishimdan boʻshaganimda masjidga kelib, unda yonboshlab yotar edim. Bir kuni men yonboshlab yotganimda Nabiy ﷺ oldimga keldilar va oyoqlari bilan turtdilar, men tik oʻtirib oldim. U zot menga: «Ey Abu Zarr, undan (Madinadan) chiqarilsang, nima qilasan?» dedilar. Men: «Nabiy ﷺning masjidlariga va uyimga qaytaman», dedim. U zot: «Chiqarilsang, nima qilasan?» dedilar. Men: «Unda qilichimni olib, meni chiqargan kishini uraman», dedim. Shunda Nabiy ﷺ qoʻllarini yelkamga qoʻyib: «Magʻfirat (kechirim), ey Abu Zarr!» dedilar — uch marta. «Balki ular seni qayoqqa yetaklasalar, oʻshaloqqa boʻysunib boraverasan va qayoqqa haydasalar, oʻshaloqqa ergashib boraverasan — garchi (yetakchi) qora bir qul boʻlsa ham», dedilar. Abu Zarr aytdi: Rabazaga surgun qilinganimda, namozga iqoma aytildi va u yerdagi zakot tuyalari ustida turgan qora bir kishi oldinga oʻtdi. U meni koʻrgach, orqaga qaytib, meni oldinga oʻtkazmoqchi boʻldi. Men: «Oʻz holingda tur; men Rasululloh ﷺning amrlariga boʻysunaman», dedim.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Набий ﷺга хизмат қилар, сўнг ишимдан бўшаганимда масжидга келиб, унда ёнбошлаб ётар эдим. Бир куни мен ёнбошлаб ётганимда Набий ﷺ олдимга келдилар ва оёқлари билан туртдилар, мен тик ўтириб олдим. У зот менга: «Эй Абу Зарр, ундан (Мадинадан) чиқарилсанг, нима қиласан?» дедилар. Мен: «Набий ﷺнинг масжидларига ва уйимга қайтаман», дедим. У зот: «Чиқарилсанг, нима қиласан?» дедилар. Мен: «Унда қиличимни олиб, мени чиқарган кишини ураман», дедим. Шунда Набий ﷺ қўлларини елкамга қўйиб: «Мағфират (кечирим), эй Абу Зарр!» дедилар — уч марта. «Балки улар сени қаёққа етакласалар, ўшалоққа бўйсуниб бораверасан ва қаёққа ҳайдасалар, ўшалоққа эргашиб бораверасан — гарчи (етакчи) қора бир қул бўлса ҳам», дедилар. Абу Зарр айтди: Рабазага сургун қилинганимда, намозга иқома айтилди ва у ердаги закот туялари устида турган қора бир киши олдинга ўтди. У мени кўргач, орқага қайтиб, мени олдинга ўтказмоқчи бўлди. Мен: «Ўз ҳолингда тур; мен Расулуллоҳ ﷺнинг амрларига бўйсунаман», дедим.