حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ يُونُسَ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَحَدُكُمْ قَامَ يُصَلِّي فَإِنَّهُ يَسْتُرُهُ إِذَا كَانَ بَيْنَ يَدَيْهِ مِثْلُ آخِرَةِ الرَّحْلِ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ بَيْنَ يَدَيْهِ مِثْلُ آخِرَةِ الرَّحْلِ فَإِنَّهُ يَقْطَعُ صَلَاتَهُ الْحِمَارُ وَالْمَرْأَةُ وَالْكَلْبُ الْأَسْوَدُ قَالَ فَقُلْتُ يَا أَبَا ذَرٍّ مَا بَالُ الْكَلْبِ الْأَسْوَدِ مِنْ الْكَلْبِ الْأَحْمَرِ مِنْ الْكَلْبِ الْأَصْفَرِ فَقَالَ يَا ابْنَ أَخِي سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَمَا سَأَلْتَنِي فَقَالَ الْكَلْبُ الْأَسْوَدُ شَيْطَانٌ
Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz namoz oʻqishga turganda, agar oldida egar oxiri (qoshi)dek (narsa) boʻlsa, u (narsa) uni toʻsadi (sutra boʻladi). Agar oldida egar oxiri (qoshi)dek (narsa) boʻlmasa, eshak, ayol va qora it (oʻtishi) uning namozini uzib (botil qilib) yuboradi», — dedilar. Men: «Ey Abu Zarr, qora itning qizil itdan, sariq itdan (qanday) farqi bor?» — dedim. U: «Ey ukamning oʻgʻli, men ham sen mendan soʻraganingdek Rasululloh ﷺ dan soʻragan edim, shunda u zot: ‹Qora it shaytondir›, dedilar», — dedi.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз намоз ўқишга турганда, агар олдида эгар охири (қоши)дек (нарса) бўлса, у (нарса) уни тўсади (сутра бўлади). Агар олдида эгар охири (қоши)дек (нарса) бўлмаса, эшак, аёл ва қора ит (ўтиши) унинг намозини узиб (ботил қилиб) юборади», — дедилар. Мен: «Эй Абу Зарр, қора итнинг қизил итдан, сариқ итдан (қандай) фарқи бор?» — дедим. У: «Эй укамнинг ўғли, мен ҳам сен мендан сўраганингдек Расулуллоҳ ﷺ дан сўраган эдим, шунда у зот: ‹Қора ит шайтондир›, дедилар», — деди.