Abu Zarr (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺning huzurlariga bir kishi kelib, u zotdan soʻradi: «Yo Rasululloh, qaysi amal afzalroq?» dedi. U zot: «Allohga iymon keltirish va Alloh yoʻlida jihod qilish», dedilar. U: «Qaysi (qulni) ozod qilish afzalroq?» dedi. U zot: «Ularning eng qimmatlisi», dedilar. U: «Aytingchi, agar (bunga) qodir boʻlmasam?» dedi. U zot: «Unda bir hunarmandga yordam berasan yoki bir uquvsizga (biror narsa) ishlab berasan», dedilar. U: «Aytingchi, agar buni ham uddalay olmasam?» dedi. U zot: «Unda odamlarni oʻz yomonligingdan tinch qoʻy — chunki bu sening oʻzing uchun qiladigan sadaqangdir», dedilar.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺнинг ҳузурларига бир киши келиб, у зотдан сўради: «Ё Расулуллоҳ, қайси амал афзалроқ?» деди. У зот: «Аллоҳга иймон келтириш ва Аллоҳ йўлида жиҳод қилиш», дедилар. У: «Қайси (қулни) озод қилиш афзалроқ?» деди. У зот: «Уларнинг энг қимматлиси», дедилар. У: «Айтингчи, агар (бунга) қодир бўлмасам?» деди. У зот: «Унда бир ҳунармандга ёрдам берасан ёки бир уқувсизга (бирор нарса) ишлаб берасан», дедилар. У: «Айтингчи, агар буни ҳам уддалай олмасам?» деди. У зот: «Унда одамларни ўз ёмонлигингдан тинч қўй — чунки бу сенинг ўзинг учун қиладиган садақангдир», дедилар.