Usoma ibn Zayd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Arafa kechasi Rasululloh ﷺning ortlarida mingashgan edim. Quyosh botganida Rasululloh ﷺ qaytdilar. Ortlaridagi odamlarning tiqilishib ketganini eshitganlarida: «Sekinroq, ey odamlar! Sokinlikni lozim tutinglar, zero yaxshilik haydab choptirishda emas», dedilar. U aytdi: Rasululloh ﷺ odamlar u zotga tiqilib qolganda tez yurar, boʻsh joy topsalar undan ham tezroq yurar edilar. Nihoyat, koʻp odamlar u zot unda namoz oʻqiganlar deb daʼvo qiladigan dara oldidan oʻtdilar va oʻsha yerda tushib bavl qildilar — u, ular aytganidek, «suv toʻkdilar» demaydi. Soʻng men u zotga idishda suv keltirdim, u zot taharat oldilar. Men: «Namoz, yo Rasululloh!» dedim. U zot: «Namoz oldindadir», dedilar. Bas, Rasululloh ﷺ ulovlariga minib, Muzdalifaga yetguncha namoz oʻqimadilar; oʻsha yerda tushib, shom bilan oxirgi xufton — ikki namozni jamlab oʻqidilar.Усома ибн Зайд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Арафа кечаси Расулуллоҳ ﷺнинг ортларида мингашган эдим. Қуёш ботганида Расулуллоҳ ﷺ қайтдилар. Ортларидаги одамларнинг тиқилишиб кетганини эшитганларида: «Секинроқ, эй одамлар! Сокинликни лозим тутинглар, зеро яхшилик ҳайдаб чоптиришда эмас», дедилар. У айтди: Расулуллоҳ ﷺ одамлар у зотга тиқилиб қолганда тез юрар, бўш жой топсалар ундан ҳам тезроқ юрар эдилар. Ниҳоят, кўп одамлар у зот унда намоз ўқиганлар деб даъво қиладиган дара олдидан ўтдилар ва ўша ерда тушиб бавл қилдилар — у, улар айтганидек, «сув тўкдилар» демайди. Сўнг мен у зотга идишда сув келтирдим, у зот таҳарат олдилар. Мен: «Намоз, ё Расулуллоҳ!» дедим. У зот: «Намоз олдиндадир», дедилар. Бас, Расулуллоҳ ﷺ уловларига миниб, Муздалифага етгунча намоз ўқимадилар; ўша ерда тушиб, шом билан охирги хуфтон — икки намозни жамлаб ўқидилар.