حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ قَالَكُنْتُ مَعَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ بِجَمْعٍ فَصَلَّى الصَّلَاتَيْنِ كُلَّ صَلَاةٍ وَحْدَهَا بِأَذَانٍ وَإِقَامَةٍ وَالْعَشَاءُ بَيْنَهُمَا وَصَلَّى الْفَجْرَ حِينَ سَطَعَ الْفَجْرُ أَوْ قَالَ حِينَ قَالَ قَائِلٌ طَلَعَ الْفَجْرُ وَقَالَ قَائِلٌ لَمْ يَطْلُعْ ثُمَّ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ هَاتَيْنِ الصَّلَاتَيْنِ تُحَوَّلَانِ عَنْ وَقْتِهِمَا فِي هَذَا الْمَكَانِ لَا يَقْدَمُ النَّاسُ جَمْعًا حَتَّى يُعْتِمُوا وَصَلَاةُ الْفَجْرِ هَذِهِ السَّاعَةُ
Abdurrahmon ibn Yazid aytdi: Men Abdulloh ibn Masʼud bilan birga Jamʼda (Muzdalifada) edim. U ikki namozni — har birini alohida, azon va iqomat bilan — oʻqidi, kechki taom esa ular orasida boʻldi. Bomdodni tong yorishgan paytda oʻqidi — yoki: bir aytuvchi «Tong otdi», boshqa aytuvchi «Tong otmadi» degan paytda oʻqidi. Soʻng u: «Albatta, Rasululloh ﷺ: ‹Bu ikki namoz mana shu joyda oʻz vaqtlaridan surib qoʻyiladi: odamlar xufton (vaqti) kirmaguncha Jamʼga kelmasin; bomdod namozi esa mana shu soatda (oʻqiladi)›, dedilar», dedi.Абдурраҳмон ибн Язид айтди: Мен Абдуллоҳ ибн Масъуд билан бирга Жамъда (Муздалифада) эдим. У икки намозни — ҳар бирини алоҳида, азон ва иқомат билан — ўқиди, кечки таом эса улар орасида бўлди. Бомдодни тонг ёришган пайтда ўқиди — ёки: бир айтувчи «Тонг отди», бошқа айтувчи «Тонг отмади» деган пайтда ўқиди. Сўнг у: «Албатта, Расулуллоҳ ﷺ: ‹Бу икки намоз мана шу жойда ўз вақтларидан суриб қўйилади: одамлар хуфтон (вақти) кирмагунча Жамъга келмасин; бомдод намози эса мана шу соатда (ўқилади)›, дедилар», деди.