Abdurahmon ibn Yazid aytdi: Men Ibn Masʼud bilan birga Arafotdan qaytdim. Muzdalifaga kelganida, shom va xufton namozlarini — har birini alohida azon va iqomat bilan — oʻqidi, ikkisining orasida kechki taomni yedi. Soʻng uxladi. Bir soʻzlovchi: «Tong otdi», deganida, u bomdodni oʻqidi. Soʻng: «Albatta, Rasululloh ﷺ: ‹Mana shu joyda bu ikki namoz oʻz vaqtidan kechiktirildi. Shomga kelsak, odamlar bu yerga qorongʻi tushmaguncha yetib kelmaydilar; bomdodga kelsak, uning (vaqti) mana shudir›, dedilar», dedi. Soʻng vuquf qildi. Ufq yorishganida: «Agar amirul muʼminin toʻgʻri qilsa, hozir joʻnaydi», dedi. Abdulloh soʻzini tugatmasidan Usmon joʻnab ketdi.Абдураҳмон ибн Язид айтди: Мен Ибн Масъуд билан бирга Арафотдан қайтдим. Муздалифага келганида, шом ва хуфтон намозларини — ҳар бирини алоҳида азон ва иқомат билан — ўқиди, иккисининг орасида кечки таомни еди. Сўнг ухлади. Бир сўзловчи: «Тонг отди», деганида, у бомдодни ўқиди. Сўнг: «Албатта, Расулуллоҳ ﷺ: ‹Мана шу жойда бу икки намоз ўз вақтидан кечиктирилди. Шомга келсак, одамлар бу ерга қоронғи тушмагунча етиб келмайдилар; бомдодга келсак, унинг (вақти) мана шудир›, дедилар», деди. Сўнг вуқуф қилди. Уфқ ёришганида: «Агар амирул муъминин тўғри қилса, ҳозир жўнайди», деди. Абдуллоҳ сўзини тугатмасидан Усмон жўнаб кетди.