حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ الْأَسْوَدِ بْنِ يَزِيدَ وَعَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِأَنَّ رَجُلًا أَتَاهُ فَقَالَ قَرَأْتُ الْمُفَصَّلَ فِي رَكْعَةٍ فَقَالَ بَلْ هَذَذْتَ كَهَذِّ الشِّعْرِ أَوْ كَنَثْرِ الدَّقَلِ لَكِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَفْعَلْ كَمَا فَعَلْتَ كَانَ يَقْرَأُ النُّظُرَ الرَّحْمَنَ وَالنَّجْمَ فِي رَكْعَةٍقَالَ فَذَكَرَ أَبُو إِسْحَاقَ عَشْرَ رَكَعَاتٍ بِعِشْرِينَ سُورَةً عَلَى تَأْلِيفِ عَبْدِ اللَّهِ آخِرُهُنَّ إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ وَالدُّخَانُ
Abdulloh (ibn Masʼud) (roziyallohu anhu)ning huzuriga bir kishi kelib: «Men mufassalni bir rakatda oʻqib chiqdim», dedi. U: «Yoʻq, sen sheʼrni shosha-pisha (oʻqigandek) shoshdirding yoki puch xurmoni sochgandek sochding. Lekin Rasululloh ﷺ sen qilgandek qilmasdilar; u zot nazoirlarni — bir rakatda Rahmon va Najmni — oʻqir edilar», dedi. (Roviy) dedi: Soʻng Abu Ishoq Abdullohning taʼlifi (mushafining tartibi) boʻyicha yigirma sura bilan oʻn rakatni zikr qildi; ularning oxirgisi «Izash-shamsu kuvvirat» va «Ad-Duxon» edi.Абдуллоҳ (ибн Масъуд) (розияллоҳу анҳу)нинг ҳузурига бир киши келиб: «Мен муфассални бир ракатда ўқиб чиқдим», деди. У: «Йўқ, сен шеърни шоша-пиша (ўқигандек) шошдирдинг ёки пуч хурмони сочгандек сочдинг. Лекин Расулуллоҳ ﷺ сен қилгандек қилмасдилар; у зот назоирларни — бир ракатда Раҳмон ва Нажмни — ўқир эдилар», деди. (Ровий) деди: Сўнг Абу Ишоқ Абдуллоҳнинг таълифи (мушафининг тартиби) бўйича йигирма сура билан ўн ракатни зикр қилди; уларнинг охиргиси «Изаш-шамсу куввират» ва «Ад-Духон» эди.