حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَاصِمٍ الْأَحْوَلِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عُثْمَانَ يُحَدِّثُ عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ قَالَأَرْسَلَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْضُ بَنَاتِهِ أَنَّ صَبِيًّا لَهَا ابْنًا أَوْ ابْنَةً قَدْ احْتُضِرَتْ فَاشْهَدْنَا قَالَ فَأَرْسَلَ إِلَيْهَا يَقْرَأُ السَّلَامَ وَيَقُولُ إِنَّ لِلَّهِ مَا أَخَذَ وَمَا أَعْطَى وَكُلُّ شَيْءٍ عِنْدَهُ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى فَلْتَصْبِرْ وَلْتَحْتَسِبْ فَأَرْسَلَتْ تُقْسِمُ عَلَيْهِ فَقَامَ وَقُمْنَا فَرُفِعَ الصَّبِيُّ إِلَى حِجْرِ أَوْ فِي حِجْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَفْسُهُ تَقَعْقَعُ وَفِي الْقَوْمِ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ وَأُبَيٌّ أَحْسِبُ فَفَاضَتْ عَيْنَا رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ سَعْدٌ مَا هَذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ هَذِهِ رَحْمَةٌ يَضَعُهَا اللَّهُ فِي قُلُوبِ مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَإِنَّمَا يَرْحَمُ اللَّهُ مِنْ عِبَادِهِ الرُّحَمَاءَ
Usoma ibn Zayd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning qizlaridan biri u zotga: «Mening bolam — oʻgʻlim yoki qizim — jon talvasasida; bizning oldimizga keling», deb odam yubordi. U zot unga salom yoʻllab: «Olgani ham Allohniki, bergani ham Allohniki; Uning huzurida har narsa belgilangan ajalgachadir; bas, sabr qilsin va savobini Allohdan kutsin», deb javob yubordilar. Soʻng u qasam ichib yana odam yubordi. U zot turdilar, biz ham turdik. Bola Rasululloh ﷺning quchoqlariga koʻtarildi, uning joni xirillab turardi. Qavm orasida Saʼd ibn Uboda va, oʻylashimcha, Ubayy ham bor edi. Rasululloh ﷺning koʻzlaridan yosh oqdi. Saʼd u zotga: «Bu nima, yo Rasululloh?» dedi. U zot: «Bu — rahmat; Alloh uni bandalaridan Oʻzi xohlaganlarning qalbiga qoʻyadi. Alloh esa bandalaridan faqat rahmdillariga rahm qiladi», dedilar.Усома ибн Зайд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг қизларидан бири у зотга: «Менинг болам — ўғлим ёки қизим — жон талвасасида; бизнинг олдимизга келинг», деб одам юборди. У зот унга салом йўллаб: «Олгани ҳам Аллоҳники, бергани ҳам Аллоҳники; Унинг ҳузурида ҳар нарса белгиланган ажалгачадир; бас, сабр қилсин ва савобини Аллоҳдан кутсин», деб жавоб юбордилар. Сўнг у қасам ичиб яна одам юборди. У зот турдилар, биз ҳам турдик. Бола Расулуллоҳ ﷺнинг қучоқларига кўтарилди, унинг жони хириллаб турарди. Қавм орасида Саъд ибн Убода ва, ўйлашимча, Убайй ҳам бор эди. Расулуллоҳ ﷺнинг кўзларидан ёш оқди. Саъд у зотга: «Бу нима, ё Расулуллоҳ?» деди. У зот: «Бу — раҳмат; Аллоҳ уни бандаларидан Ўзи хоҳлаганларнинг қалбига қўяди. Аллоҳ эса бандаларидан фақат раҳмдилларига раҳм қилади», дедилар.