حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا حَشْرَجٌ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ جُمْهَانَ عَنْ سَفِينَةَ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَخَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَلَا إِنَّهُ لَمْ يَكُنْ نَبِيٌّ قَبْلِي إِلَّا قَدْ حَذَّرَ الدَّجَّالَ أُمَّتَهُ هُوَ أَعْوَرُ عَيْنِهِ الْيُسْرَى بِعَيْنِهِ الْيُمْنَى ظُفْرَةٌ غَلِيظَةٌ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَافِرٌ يَخْرُجُ مَعَهُ وَادِيَانِ أَحَدُهُمَا جَنَّةٌ وَالْآخَرُ نَارٌ فَنَارُهُ جَنَّةٌ وَجَنَّتُهُ نَارٌ مَعَهُ مَلَكَانِ مِنْ الْمَلَائِكَةِ يُشْبِهَانِ نَبِيَّيْنِ مِنْ الْأَنْبِيَاءِ لَوْ شِئْتُ سَمَّيْتُهُمَا بِأَسْمَائِهِمَا وَأَسْمَاءِ آبَائِهِمَا وَاحِدٌ مِنْهُمَا عَنْ يَمِينِهِ وَالْآخَرُ عَنْ شِمَالِهِ وَذَلِكَ فِتْنَةٌ فَيَقُولُ الدَّجَّالُ أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ أَلَسْتُ أُحْيِ وَأُمِيتُ فَيَقُولُ لَهُ أَحَدُ الْمَلَكَيْنِ كَذَبْتَ مَا يَسْمَعُهُ أَحَدٌ مِنْ النَّاسِ إِلَّا صَاحِبُهُ فَيَقُولُ لَهُ صَدَقْتَ فَيَسْمَعُهُ النَّاسُ فَيَظُنُّونَ إِنَّمَا يُصَدِّقُ الدَّجَّالَ وَذَلِكَ فِتْنَةٌ ثُمَّ يَسِيرُ حَتَّى يَأْتِيَ الْمَدِينَةَ فَلَا يُؤْذَنُ لَهُ فِيهَا فَيَقُولُ هَذِهِ قَرْيَةُ ذَلِكَ الرَّجُلِ ثُمَّ يَسِيرُ حَتَّى يَأْتِيَ الشَّامَ فَيُهْلِكُهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عِنْدَ عَقَبَةِ أَفِيقَ
Rasululloh ﷺning mavlosi Safina (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ bizga xutba qilib shunday dedilar: «Ogoh boʻlinglar! Mendan oldin oʻtgan har bir paygʻambar oʻz ummatini Dajjoldan albatta ogohlantirgan. U chap koʻzi koʻrdir, oʻng koʻzida esa qalin parda bordir. Ikki koʻzi orasiga ‹kofir› deb yozilgandir. U bilan birga ikkita vodiy chiqadi: biri jannat, ikkinchisi doʻzax. Uning doʻzaxi — jannat, jannati esa — doʻzaxdir. U bilan birga farishtalardan ikki farishta boʻladi, ular paygʻambarlardan ikki paygʻambarga oʻxshaydi; agar xohlasam, ularning ismlarini va otalarining ismlarini aytar edim. Ulardan biri uning oʻng tomonida, ikkinchisi chap tomonida boʻladi. Bu — fitnadir. Bas, Dajjol: ‹Men sizlarning Robbingiz emasmanmi? Men tiriltirib, oʻldirmaymanmi?›, deydi. Shunda ikki farishtadan biri unga: ‹Yolgʻon aytding›, deydi — buni odamlardan hech kim eshitmaydi, faqat sherigi eshitadi. Soʻng u unga: ‹Rost aytding›, deydi — buni esa odamlar eshitadilar va u Dajjolni tasdiqlayapti deb oʻylaydilar. Bu ham fitnadir. Soʻng u yurib, Madinaga keladi, ammo unga u yerga (kirishga) ruxsat berilmaydi. Shunda u: ‹Bu — oʻsha kishining qishlogʻi›, deydi. Soʻng yurib, Shomga keladi va Alloh azza va jalla uni Afiq dovoni yonida halok qiladi».Расулуллоҳ ﷺнинг мавлоси Сафина (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ бизга хутба қилиб шундай дедилар: «Огоҳ бўлинглар! Мендан олдин ўтган ҳар бир пайғамбар ўз умматини Дажжолдан албатта огоҳлантирган. У чап кўзи кўрдир, ўнг кўзида эса қалин парда бордир. Икки кўзи орасига ‹кофир› деб ёзилгандир. У билан бирга иккита водий чиқади: бири жаннат, иккинчиси дўзах. Унинг дўзахи — жаннат, жаннати эса — дўзахдир. У билан бирга фаришталардан икки фаришта бўлади, улар пайғамбарлардан икки пайғамбарга ўхшайди; агар хоҳласам, уларнинг исмларини ва оталарининг исмларини айтар эдим. Улардан бири унинг ўнг томонида, иккинчиси чап томонида бўлади. Бу — фитнадир. Бас, Дажжол: ‹Мен сизларнинг Роббингиз эмасманми? Мен тирилтириб, ўлдирмайманми?›, дейди. Шунда икки фариштадан бири унга: ‹Ёлғон айтдинг›, дейди — буни одамлардан ҳеч ким эшитмайди, фақат шериги эшитади. Сўнг у унга: ‹Рост айтдинг›, дейди — буни эса одамлар эшитадилар ва у Дажжолни тасдиқлаяпти деб ўйлайдилар. Бу ҳам фитнадир. Сўнг у юриб, Мадинага келади, аммо унга у ерга (киришга) рухсат берилмайди. Шунда у: ‹Бу — ўша кишининг қишлоғи›, дейди. Сўнг юриб, Шомга келади ва Аллоҳ азза ва жалла уни Афиқ довони ёнида ҳалок қилади».