حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ جُمْهَانَ ح وَعَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ جُمْهَانَ عَنْ سَفِينَةَ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الْخِلَافَةُ ثَلَاثُونَ عَامًا ثُمَّ يَكُونُ بَعْدَ ذَلِكَ الْمُلْكُقَالَ سَفِينَةُ أَمْسِكْ خِلَافَةَ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ سَنَتَيْنِ وَخِلَافَةَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَشْرَ سِنِينَ وَخِلَافَةَ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ اثْنَيْ عَشْرَ سَنَةً وَخِلَافَةَ عَلِيٍّ سِتَّ سِنِينَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ

Safina (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Xilofat oʻttiz yildir, soʻng shundan keyin podshohlik boʻladi». Safina aytdi: Abu Bakr (roziyallohu anhu)ning xilofati ikki yil, Umar (roziyallohu anhu)ning xilofati oʻn yil, Usmon (roziyallohu anhu)ning xilofati oʻn ikki yil va Alining xilofati olti yil — sanab tur (roziyallohu anhum).Сафина (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Хилофат ўттиз йилдир, сўнг шундан кейин подшоҳлик бўлади». Сафина айтди: Абу Бакр (розияллоҳу анҳу)нинг хилофати икки йил, Умар (розияллоҳу анҳу)нинг хилофати ўн йил, Усмон (розияллоҳу анҳу)нинг хилофати ўн икки йил ва Алининг хилофати олти йил — санаб тур (розияллоҳу анҳум).

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ عَلِيٍّ يَعْنِي ابْنَ مُبَارَكٍ عَنْ يَحْيَى عَنْ سَفِينَةَأَنَّ رَجُلًا سَاطَ نَاقَتَهُ بِجِذْلٍ فَسَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَهُمْ بِأَكْلِهَا

Safina (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi tuyasini yogʻoch kunda bilan urdi (va u oʻldi). Bas, u Nabiy ﷺdan soʻradi, u zot esa ularga uni yeyishga buyurdilar.Сафина (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши туясини ёғоч кунда билан урди (ва у ўлди). Бас, у Набий ﷺдан сўради, у зот эса уларга уни ейишга буюрдилар.

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُمْهَانَ عَنْ سَفِينَةَأَنَّهُ كَانَ يَحْمِلُ شَيْئًا كَثِيرًا فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْتَ سَفِينَةُ

Safina (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u koʻp narsa koʻtarar edi. Shunda Rasululloh ﷺ unga: «Sen Safinasan», dedilar.Сафина (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у кўп нарса кўтарар эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга: «Сен Сафинасан», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُمْهَانَ قَالَ سَمِعْتُ سَفِينَةَيُحَدِّثُ أَنَّ رَجُلًا ضَافَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ فَصَنَعُوا لَهُ طَعَامًا فَقَالَتْ فَاطِمَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا لَوْ دَعْونَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَكَلَ مَعَنَا فَأَرْسَلُوا إِلَيْهِ فَجَاءَ فَأَخَذَ بِعِضَادَتَيْ الْبَابِ فَإِذَا قِرَامٌ قَدْ ضُرِبَ بِهِ فِي نَاحِيَةِ الْبَيْتِ فَلَمَّا رَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجَعَ فَقَالَتْ فَاطِمَةُ لِعَلِيٍّ اتْبَعْهُ فَقُلْ لَهُ مَا رَجَعَكَ قَالَ فَتَبِعَهُ فَقَالَ مَا رَجَعَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِنَّهُ لَيْسَ لِي أَوْ لَيْسَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَدْخُلَ بَيْتًا مُزَوَّقًاحَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ حَدَّثَنِي حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُمْهَانَ حَدَّثَنِي سَفِينَةُ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الْخِلَافَةُ ثَلَاثُونَ عَامًا ثُمَّ الْمُلْكُ فَذَكَرَهُ

Saʼid ibn Jumhon aytdi: Safinaning shunday hadis aytganini eshitdim: Bir kishi Ali ibn Abu Tolibnikida mehmon boʻldi va ular unga taom tayyorladilar. Shunda Fotima (roziyallohu anho): «Koshki Rasululloh ﷺni chaqirsak-da, u zot biz bilan birga taomlansalar», dedi. Bas, u zotga (odam) yubordilar. U zot kelib, eshikning ikki tirgagini ushladilar. Qarasalar, uyning bir chetiga naqshli parda tortib qoʻyilibdi. Rasululloh ﷺ uni koʻrgach, qaytib ketdilar. Fotima Aliga: «Orqasidan boring-da, unga: ‹Sizni nima qaytardi?› deb ayting», dedi. U aytdi: Bas, u u zotning izlaridan bordi va: «Yo Rasululloh, sizni nima qaytardi?», dedi. U zot: «Menga — yoki: (biror) paygʻambarga — naqshlar bilan bezatilgan uyga kirish (durust) emas», dedilar. Zayd ibn Hubob bizga aytib berdi: Menga Hammod, yaʼni ibn Salama, Saʼid ibn Jumhondan aytib berdi: Menga Safina Abu Abdurrahmon aytib berdi: u aytdi: Nabiy ﷺning: «Xilofat oʻttiz yildir, soʻng podshohlik (boʻladi)», deganlarini eshitdim — soʻng uni zikr qildi.Саъид ибн Жумҳон айтди: Сафинанинг шундай ҳадис айтганини эшитдим: Бир киши Али ибн Абу Толибникида меҳмон бўлди ва улар унга таом тайёрладилар. Шунда Фотима (розияллоҳу анҳо): «Кошки Расулуллоҳ ﷺни чақирсак-да, у зот биз билан бирга таомлансалар», деди. Бас, у зотга (одам) юбордилар. У зот келиб, эшикнинг икки тиргагини ушладилар. Қарасалар, уйнинг бир четига нақшли парда тортиб қўйилибди. Расулуллоҳ ﷺ уни кўргач, қайтиб кетдилар. Фотима Алига: «Орқасидан боринг-да, унга: ‹Сизни нима қайтарди?› деб айтинг», деди. У айтди: Бас, у у зотнинг изларидан борди ва: «Ё Расулуллоҳ, сизни нима қайтарди?», деди. У зот: «Менга — ёки: (бирор) пайғамбарга — нақшлар билан безатилган уйга кириш (дуруст) эмас», дедилар. Зайд ибн Ҳубоб бизга айтиб берди: Менга Ҳаммод, яъни ибн Салама, Саъид ибн Жумҳондан айтиб берди: Менга Сафина Абу Абдурраҳмон айтиб берди: у айтди: Набий ﷺнинг: «Хилофат ўттиз йилдир, сўнг подшоҳлик (бўлади)», деганларини эшитдим — сўнг уни зикр қилди.

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عِمْرَانَ النَّخْلِيِّ عَنْ مَوْلًى لِأُمِّ سَلَمَةَ قَالَكُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَانْتَهَيْنَا إِلَى وَادٍ قَالَ فَجَعَلْتُ أَعْبُرُ النَّاسَ أَوْ أَحْمِلُهُمْ قَالَ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا كُنْتَ الْيَوْمَ إِلَّا سَفِينَةً أَوْ مَا أَنْتَ إِلَّا سَفِينَةٌقِيلَ لِشَرِيكٍ هُوَ سَفِينَةُ مَوْلَى أُمِّ سَلَمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا

Ummu Salamaning bir mavlosi aytdi: Men Nabiy ﷺ bilan birga safarda edim. Bir vodiyga yetib bordik. U aytdi: Men odamlarni oʻtkaza yoki koʻtara boshladim. U aytdi: Shunda Rasululloh ﷺ menga: «Sen bugun kemadan boshqa narsa emassan», yoki: «Sen faqat kemasan», dedilar. Sharikka: «U Ummu Salama (roziyallohu anho)ning mavlosi Safinami?», deyildi.Умму Саламанинг бир мавлоси айтди: Мен Набий ﷺ билан бирга сафарда эдим. Бир водийга етиб бордик. У айтди: Мен одамларни ўтказа ёки кўтара бошладим. У айтди: Шунда Расулуллоҳ ﷺ менга: «Сен бугун кемадан бошқа нарса эмассан», ёки: «Сен фақат кемасан», дедилар. Шарикка: «У Умму Салама (розияллоҳу анҳо)нинг мавлоси Сафинами?», дейилди.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ أَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَنَا سَعِيدُ بْنُ جُمْهَانَ عَنْ سَفِينَةَ قَالَكُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَكُلَّمَا أَعْيَا بَعْضُ الْقَوْمِ أَلْقَى عَلَيَّ سَيْفَهُ وَتُرْسَهُ وَرُمْحَهُ حَتَّى حَمَلْتُ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا كَثِيرًا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْتَ سَفِينَةُ

Safina (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Rasululloh ﷺ bilan safarda edik. Qavmdan kimdir charchasa, qilichini, qalqonini va nayzasini menga tashlar edi, hattoki men bulardan koʻp narsani koʻtardim. Shunda Nabiy ﷺ: «Sen Safinasan», dedilar.Сафина (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан сафарда эдик. Қавмдан кимдир чарчаса, қиличини, қалқонини ва найзасини менга ташлар эди, ҳаттоки мен булардан кўп нарсани кўтардим. Шунда Набий ﷺ: «Сен Сафинасан», дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ جُمْهَانَ حَدَّثَنَا سَفِينَةُ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِأَنَّ رَجُلًا أَضَافَهُ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَصَنَعَ لَهُ طَعَامًا فَقَالَتْ فَاطِمَةُ لَوْ دَعَوْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ أَبِي كَامِلٍ فَدَعَوْهُ فَجَاءَ فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَى عِضَادَتَيْ الْبَابِ فَرَأَى قِرَامًا فِي نَاحِيَةِ الْبَيْتِ فَرَجَعَ فَقَالَتْ فَاطِمَةُ لِعَلِيٍّ الْحَقْهُ فَقُلْ لَهُ لِمَ رَجَعْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ إِنَّهُ لَيْسَ لِي أَنْ أَدْخُلَ بَيْتًا مُزَوَّقًا

Safina Abu Abdurrahmon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu)nikida mehmon boʻldi va u unga taom tayyorladi. Shunda Fotima: «Koshki Rasululloh ﷺni chaqirsak», dedi — soʻng Abu Komil hadisiga oʻxshashini zikr qildi. Bas, u zotni chaqirishdi, u zot kelib, qoʻllarini eshikning ikki tirgagiga qoʻydilar va uyning bir chetida naqshli parda koʻrib, qaytib ketdilar. Fotima Aliga: «Yetib boring-da, unga: ‹Nima uchun qaytdingiz, yo Rasululloh?› deb ayting», dedi. U zot: «Menga bezatilgan uyga kirish (durust) emas», dedilar.Сафина Абу Абдурраҳмон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу)никида меҳмон бўлди ва у унга таом тайёрлади. Шунда Фотима: «Кошки Расулуллоҳ ﷺни чақирсак», деди — сўнг Абу Комил ҳадисига ўхшашини зикр қилди. Бас, у зотни чақиришди, у зот келиб, қўлларини эшикнинг икки тиргагига қўйдилар ва уйнинг бир четида нақшли парда кўриб, қайтиб кетдилар. Фотима Алига: «Етиб боринг-да, унга: ‹Нима учун қайтдингиз, ё Расулуллоҳ?› деб айтинг», деди. У зот: «Менга безатилган уйга кириш (дуруст) эмас», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ جُمْهَانَ عَنْ سَفِينَةَ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَأَعْتَقَتْنِي أُمُّ سَلَمَةَ وَاشْتَرَطَتْ عَلَيَّ أَنْ أَخْدُمَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا عَاشَ

Safina Abu Abdurrahmon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Ummu Salama meni ozod qildi va Nabiy ﷺ tirik ekanlar, u zotga xizmat qilishimni shart qilib qoʻydi».Сафина Абу Абдурраҳмон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Умму Салама мени озод қилди ва Набий ﷺ тирик эканлар, у зотга хизмат қилишимни шарт қилиб қўйди».

حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا حَشْرَجُ ابْنُ نُبَاتَةَ الْعَبْسِيُّ كُوفِيٌّ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ جُمْهَانَ حَدَّثَنِي سَفِينَةُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْخِلَافَةُ فِي أُمَّتِي ثَلَاثُونَ سَنَةً ثُمَّ مُلْكًا بَعْدَ ذَلِكَ ثُمَّ قَالَ لِي سَفِينَةُ أَمْسِكْ خِلَافَةَ أَبِي بَكْرٍ وَخِلَافَةَ عُمَرَ وَخِلَافَةَ عُثْمَانَ وَأَمْسِكْ خِلَافَةَ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُمْ قَالَ فَوَجَدْنَاهَا ثَلَاثِينَ سَنَةً ثُمَّ نَظَرْتُ بَعْدَ ذَلِكَ فِي الْخُلَفَاءِ فَلَمْ أَجِدْهُ يَتَّفِقُ لَهُمْ ثَلَاثُونَ فَقُلْتُ لِسَعِيدٍ أَيْنَ لَقِيتَ سَفِينَةَ قَالَ لَقِيتُهُ بِبَطْنِ نَخْلٍ فِي زَمَنِ الْحَجَّاجِ فَأَقَمْتُ عِنْدَهُ ثَمَانِ لَيَالٍ أَسْأَلُهُ عَنْ أَحَادِيثِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قُلْتُ لَهُ مَا اسْمُكَ قَالَ مَا أَنَا بِمُخْبِرِكَ سَمَّانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَفِينَةَ قُلْتُ وَلِمَ سَمَّاكَ سَفِينَةَ قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَهُ أَصْحَابُهُ فَثَقُلَ عَلَيْهِمْ مَتَاعُهُمْ فَقَالَ لِي ابْسُطْ كِسَاءَكَ فَبَسَطْتُهُ فَجَعَلُوا فِيهِ مَتَاعَهُمْ ثُمَّ حَمَلُوهُ عَلَيَّ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ احْمِلْ فَإِنَّمَا أَنْتَ سَفِينَةُ فَلَوْ حَمَلْتُ يَوْمَئِذٍ وِقْرَ بَعِيرٍ أَوْ بَعِيرَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةٍ أَوْ أَرْبَعَةٍ أَوْ خَمْسَةٍ أَوْ سِتَّةٍ أَوْ سَبْعَةٍ مَا ثَقُلَ عَلَيَّ إِلَّا أَنْ يَجْفُوا

Safina (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Mening ummatimda xilofat oʻttiz yildir, soʻng shundan keyin podshohlik (boʻladi)», dedilar. Soʻng Safina menga: «Abu Bakrning xilofatini, Umarning xilofatini, Usmonning xilofatini sanab tur va Alining xilofatini sanab tur (roziyallohu anhum)», dedi. U aytdi: Biz uni oʻttiz yil deb topdik. Soʻng men shundan keyingi xalifalarga qaradim va ularga oʻttiz (yil) toʻgʻri kelishini topmadim. U aytdi: Men Saʼidga: «Safinani qayerda uchratding?», dedim. U: «Uni Hajjoj zamonida Batni Naxlda uchratdim va uning huzurida sakkiz kecha turib, undan Rasululloh ﷺning hadislarini soʻradim», dedi. U aytdi: Men unga: «Isming nima?», dedim. U: «Men senga aytmayman. Meni Rasululloh ﷺ Safina deb nomlaganlar», dedi. Men: «Nega u zot seni Safina deb nomladilar?», dedim. U: «Rasululloh ﷺ ashoblari bilan birga chiqdilar va ularga yuklari ogʻirlik qildi. Shunda u zot menga: ‹Kiyimingni yoy›, dedilar. Men uni yoydim, ular esa unga yuklarini soldilar, soʻng uni menga yuklashdi. Rasululloh ﷺ menga: ‹Koʻtar, sen faqat kemasan›, dedilar. Bas, agar men oʻsha kuni bir tuyaning yoki ikki, uch, toʻrt, besh, olti, yetti tuyaning yukini koʻtarganimda ham, menga ogʻir kelmas edi — magar ular jafo qilsalargina», dedi.Сафина (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Менинг умматимда хилофат ўттиз йилдир, сўнг шундан кейин подшоҳлик (бўлади)», дедилар. Сўнг Сафина менга: «Абу Бакрнинг хилофатини, Умарнинг хилофатини, Усмоннинг хилофатини санаб тур ва Алининг хилофатини санаб тур (розияллоҳу анҳум)», деди. У айтди: Биз уни ўттиз йил деб топдик. Сўнг мен шундан кейинги халифаларга қарадим ва уларга ўттиз (йил) тўғри келишини топмадим. У айтди: Мен Саъидга: «Сафинани қаерда учратдинг?», дедим. У: «Уни Ҳажжож замонида Батни Нахлда учратдим ва унинг ҳузурида саккиз кеча туриб, ундан Расулуллоҳ ﷺнинг ҳадисларини сўрадим», деди. У айтди: Мен унга: «Исминг нима?», дедим. У: «Мен сенга айтмайман. Мени Расулуллоҳ ﷺ Сафина деб номлаганлар», деди. Мен: «Нега у зот сени Сафина деб номладилар?», дедим. У: «Расулуллоҳ ﷺ ашоблари билан бирга чиқдилар ва уларга юклари оғирлик қилди. Шунда у зот менга: ‹Кийимингни ёй›, дедилар. Мен уни ёйдим, улар эса унга юкларини солдилар, сўнг уни менга юклашди. Расулуллоҳ ﷺ менга: ‹Кўтар, сен фақат кемасан›, дедилар. Бас, агар мен ўша куни бир туянинг ёки икки, уч, тўрт, беш, олти, етти туянинг юкини кўтарганимда ҳам, менга оғир келмас эди — магар улар жафо қилсаларгина», деди.

حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا حَشْرَجٌ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ جُمْهَانَ عَنْ سَفِينَةَ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَخَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَلَا إِنَّهُ لَمْ يَكُنْ نَبِيٌّ قَبْلِي إِلَّا قَدْ حَذَّرَ الدَّجَّالَ أُمَّتَهُ هُوَ أَعْوَرُ عَيْنِهِ الْيُسْرَى بِعَيْنِهِ الْيُمْنَى ظُفْرَةٌ غَلِيظَةٌ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَافِرٌ يَخْرُجُ مَعَهُ وَادِيَانِ أَحَدُهُمَا جَنَّةٌ وَالْآخَرُ نَارٌ فَنَارُهُ جَنَّةٌ وَجَنَّتُهُ نَارٌ مَعَهُ مَلَكَانِ مِنْ الْمَلَائِكَةِ يُشْبِهَانِ نَبِيَّيْنِ مِنْ الْأَنْبِيَاءِ لَوْ شِئْتُ سَمَّيْتُهُمَا بِأَسْمَائِهِمَا وَأَسْمَاءِ آبَائِهِمَا وَاحِدٌ مِنْهُمَا عَنْ يَمِينِهِ وَالْآخَرُ عَنْ شِمَالِهِ وَذَلِكَ فِتْنَةٌ فَيَقُولُ الدَّجَّالُ أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ أَلَسْتُ أُحْيِ وَأُمِيتُ فَيَقُولُ لَهُ أَحَدُ الْمَلَكَيْنِ كَذَبْتَ مَا يَسْمَعُهُ أَحَدٌ مِنْ النَّاسِ إِلَّا صَاحِبُهُ فَيَقُولُ لَهُ صَدَقْتَ فَيَسْمَعُهُ النَّاسُ فَيَظُنُّونَ إِنَّمَا يُصَدِّقُ الدَّجَّالَ وَذَلِكَ فِتْنَةٌ ثُمَّ يَسِيرُ حَتَّى يَأْتِيَ الْمَدِينَةَ فَلَا يُؤْذَنُ لَهُ فِيهَا فَيَقُولُ هَذِهِ قَرْيَةُ ذَلِكَ الرَّجُلِ ثُمَّ يَسِيرُ حَتَّى يَأْتِيَ الشَّامَ فَيُهْلِكُهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عِنْدَ عَقَبَةِ أَفِيقَ

Rasululloh ﷺning mavlosi Safina (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ bizga xutba qilib shunday dedilar: «Ogoh boʻlinglar! Mendan oldin oʻtgan har bir paygʻambar oʻz ummatini Dajjoldan albatta ogohlantirgan. U chap koʻzi koʻrdir, oʻng koʻzida esa qalin parda bordir. Ikki koʻzi orasiga ‹kofir› deb yozilgandir. U bilan birga ikkita vodiy chiqadi: biri jannat, ikkinchisi doʻzax. Uning doʻzaxi — jannat, jannati esa — doʻzaxdir. U bilan birga farishtalardan ikki farishta boʻladi, ular paygʻambarlardan ikki paygʻambarga oʻxshaydi; agar xohlasam, ularning ismlarini va otalarining ismlarini aytar edim. Ulardan biri uning oʻng tomonida, ikkinchisi chap tomonida boʻladi. Bu — fitnadir. Bas, Dajjol: ‹Men sizlarning Robbingiz emasmanmi? Men tiriltirib, oʻldirmaymanmi?›, deydi. Shunda ikki farishtadan biri unga: ‹Yolgʻon aytding›, deydi — buni odamlardan hech kim eshitmaydi, faqat sherigi eshitadi. Soʻng u unga: ‹Rost aytding›, deydi — buni esa odamlar eshitadilar va u Dajjolni tasdiqlayapti deb oʻylaydilar. Bu ham fitnadir. Soʻng u yurib, Madinaga keladi, ammo unga u yerga (kirishga) ruxsat berilmaydi. Shunda u: ‹Bu — oʻsha kishining qishlogʻi›, deydi. Soʻng yurib, Shomga keladi va Alloh azza va jalla uni Afiq dovoni yonida halok qiladi».Расулуллоҳ ﷺнинг мавлоси Сафина (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ бизга хутба қилиб шундай дедилар: «Огоҳ бўлинглар! Мендан олдин ўтган ҳар бир пайғамбар ўз умматини Дажжолдан албатта огоҳлантирган. У чап кўзи кўрдир, ўнг кўзида эса қалин парда бордир. Икки кўзи орасига ‹кофир› деб ёзилгандир. У билан бирга иккита водий чиқади: бири жаннат, иккинчиси дўзах. Унинг дўзахи — жаннат, жаннати эса — дўзахдир. У билан бирга фаришталардан икки фаришта бўлади, улар пайғамбарлардан икки пайғамбарга ўхшайди; агар хоҳласам, уларнинг исмларини ва оталарининг исмларини айтар эдим. Улардан бири унинг ўнг томонида, иккинчиси чап томонида бўлади. Бу — фитнадир. Бас, Дажжол: ‹Мен сизларнинг Роббингиз эмасманми? Мен тирилтириб, ўлдирмайманми?›, дейди. Шунда икки фариштадан бири унга: ‹Ёлғон айтдинг›, дейди — буни одамлардан ҳеч ким эшитмайди, фақат шериги эшитади. Сўнг у унга: ‹Рост айтдинг›, дейди — буни эса одамлар эшитадилар ва у Дажжолни тасдиқлаяпти деб ўйлайдилар. Бу ҳам фитнадир. Сўнг у юриб, Мадинага келади, аммо унга у ерга (киришга) рухсат берилмайди. Шунда у: ‹Бу — ўша кишининг қишлоғи›, дейди. Сўнг юриб, Шомга келади ва Аллоҳ азза ва жалла уни Афиқ довони ёнида ҳалок қилади».

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَاصِمٍ حَدَّثَنِي أَبُو رَيْحَانَةَ قَالَ أَبِي وَسَمَّاهُ عَلِيٌّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَطَرٍ قَالَ أَخْبَرَنِي سَفِينَةُ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُوَضِّئُهُ الْمُدُّ وَيَغْسِلُهُ الصَّاعُ مِنْ الْجَنَابَةِ

Rasululloh ﷺning mavlosi Safina (roziyallohu anhu) xabar berdiki, Rasululloh ﷺni bir mudd (suv) tahorat qildirar, janobatdan esa bir soʼ (suv) yuvintirar edi.Расулуллоҳ ﷺнинг мавлоси Сафина (розияллоҳу анҳу) хабар бердики, Расулуллоҳ ﷺни бир мудд (сув) таҳорат қилдирар, жанобатдан эса бир сў (сув) ювинтирар эди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبُو رَيْحَانَةَ عَنْ سَفِينَةَ صَاحِبِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَغْتَسِلُ بِالصَّاعِ وَيَتَطَهَّرُ بِالْمُدِّ

Rasululloh ﷺning sohiblari Safina (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ bir soʼ bilan gʻusl qilar va bir mudd bilan poklanar edilar.Расулуллоҳ ﷺнинг соҳиблари Сафина (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ бир сў билан ғусл қилар ва бир мудд билан покланар эдилар.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُمْهَانَ عَنْ سَفِينَةَ قَالَكُنَّا فِي سَفَرٍ قَالَ فَكَانَ كُلَّمَا أَعْيَا رَجُلٌ أَلْقَى عَلَيَّ ثِيَابَهُ تُرْسًا أَوْ سَيْفًا حَتَّى حَمَلْتُ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا كَثِيرًا قَالَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْتَ سَفِينَةُ

Safina (roziyallohu anhu) aytdi: Biz safarda edik. U aytdi: Kimdir charchasa, kiyimlarini, qalqonini yoki qilichini menga tashlar edi, hattoki men bulardan koʻp narsani koʻtardim. U aytdi: Shunda Nabiy ﷺ: «Sen Safinasan», dedilar.Сафина (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз сафарда эдик. У айтди: Кимдир чарчаса, кийимларини, қалқонини ёки қиличини менга ташлар эди, ҳаттоки мен булардан кўп нарсани кўтардим. У айтди: Шунда Набий ﷺ: «Сен Сафинасан», дедилар.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَنَا سَعِيدُ بْنُ جُمْهَانَ حَدَّثَنِي سَفِينَةُأَنَّ رَجُلًا ضَافَ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَصَنَعَ لَهُ طَعَامًا فَقَالَتْ فَاطِمَةُ لِعَلِيٍّ لَوْ دَعَوْتَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَكَلَ مَعَنَا فَدَعَوْنَاهُ فَجَاءَ فَأَخَذَ بِعِضَادَتَيْ الْبَابِ وَقَدْ ضَرَبْنَا قِرَامًا فِي نَاحِيَةِ الْبَيْتِ فَلَمَّا رَآهُ رَجَعَ قَالَتْ فَاطِمَةُ لِعَلِيٍّ الْحَقْهُ فَانْظُرْ مَا رَجَعَهُ قَالَ مَا رَدَّكَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَالَ لَيْسَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَدْخُلَ بَيْتًا مُزَوَّقًاحَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ بِمَعْنَاهُ قَالَ إِنَّهُ لَيْسَ لِي أَوْ قَالَ لَيْسَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَدْخُلَ بَيْتًا مُزَوَّقًا

Safina (roziyallohu anhu) menga aytib berdiki, bir kishi Ali (roziyallohu anhu)nikida mehmon boʻldi va u unga taom tayyorladi. Shunda Fotima Aliga: «Koshki Nabiy ﷺni chaqirsangiz-da, u zot biz bilan birga taomlansalar», dedi. Bas, biz u zotni chaqirdik. U zot kelib, eshikning ikki tirgagini ushladilar — biz esa uyning bir chetiga naqshli parda tortib qoʻygan edik. U zot uni koʻrgach, qaytib ketdilar. Fotima Aliga: «Yetib boring-da, u zotni nima qaytarganini koʻring», dedi. U: «Sizni nima qaytardi, ey Allohning Nabiysi?», dedi. U zot: «Paygʻambarga naqshlar bilan bezatilgan uyga kirish (durust) emas», dedilar. Abu Komil bizga uning maʼnosida aytib berdi: u: «Menga (durust) emas», yoki: «Paygʻambarga naqshlar bilan bezatilgan uyga kirish (durust) emas», dedi.Сафина (розияллоҳу анҳу) менга айтиб бердики, бир киши Али (розияллоҳу анҳу)никида меҳмон бўлди ва у унга таом тайёрлади. Шунда Фотима Алига: «Кошки Набий ﷺни чақирсангиз-да, у зот биз билан бирга таомлансалар», деди. Бас, биз у зотни чақирдик. У зот келиб, эшикнинг икки тиргагини ушладилар — биз эса уйнинг бир четига нақшли парда тортиб қўйган эдик. У зот уни кўргач, қайтиб кетдилар. Фотима Алига: «Етиб боринг-да, у зотни нима қайтарганини кўринг», деди. У: «Сизни нима қайтарди, эй Аллоҳнинг Набийси?», деди. У зот: «Пайғамбарга нақшлар билан безатилган уйга кириш (дуруст) эмас», дедилар. Абу Комил бизга унинг маъносида айтиб берди: у: «Менга (дуруст) эмас», ёки: «Пайғамбарга нақшлар билан безатилган уйга кириш (дуруст) эмас», деди.