حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُصَيْفَةَ عَنِ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ أَبِي زُهَيْرٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ مَنْ اقْتَنَى كَلْبًا لَا يُغْنِي مِنْ زَرْعٍ أَوْ ضَرْعٍ نَقَصَ مِنْ عَمَلِهِ كُلَّ يَوْمٍ قِيرَاطٌ قَالَ السَّائِبُ فَقُلْتُ لِسُفْيَانَ أَنْتَ سَمِعْتَ هَذَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَعَمْ وَرَبِّ هَذَا الْمَسْجِدِ

Sufyon ibn Abu Zuhayr (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: u zot: «Kim ekinga ham, sutga (chorvaga) ham asqotmaydigan it saqlasa, har kuni uning amalidan bir qirot kamayadi», dedilar. Soib aytdi: Men Sufyonga: «Sen buni Rasululloh ﷺdan eshitdingmi?», dedim. U: «Ha, shu masjidning Robbiga qasamki (eshitganman)», dedi.Суфён ибн Абу Зуҳайр (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: у зот: «Ким экинга ҳам, сутга (чорвага) ҳам асқотмайдиган ит сақласа, ҳар куни унинг амалидан бир қирот камаяди», дедилар. Соиб айтди: Мен Суфёнга: «Сен буни Расулуллоҳ ﷺдан эшитдингми?», дедим. У: «Ҳа, шу масжиднинг Роббига қасамки (эшитганман)», деди.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْهَاشِمِيُّ أَنَا إِسْمَاعِيلُ يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ أَخْبَرَنِي يَزِيدُ بْنُ خُصَيْفَةَ أَنَّ بُسْرَ بْنَ سَعِيدٍ أَخْبَرَهُأَنَّهُ سَمِعَ فِي مَجْلِسِ اللَّيْثِيِّينَ يَذْكُرُونَ أَنَّ سُفْيَانَ أَخْبَرَهُمْ أَنَّ فَرَسَهُ أَعْيَتْ بِالْعَقِيقِ وَهُوَ فِي بَعْثٍ بَعَثَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَجَعَ إِلَيْهِ يَسْتَحْمِلُهُ فَزَعَمَ سُفْيَانُ كَمَا ذَكَرُوا أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ مَعَهُ يَبْتَغِي لَهُ بَعِيرًا فَلَمْ يَجِدْ إِلَّا عِنْدَ أَبِي جَهْمِ بْنِ حُذَيْفَةَ الْعَدَوِيِّ فَسَامَهُ لَهُ فَقَالَ لَهُ أَبُو جَهْمٍ لَا أَبِيعُكَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلَكِنْ خُذْهُ فَاحْمِلْ عَلَيْهِ مَنْ شِئْتَ فَزَعَمَ أَنَّهُ أَخَذَهُ مِنْهُ ثُمَّ خَرَجَ حَتَّى إِذَا بَلَغَ بِئْرَ الْإِهَابِ زَعَمَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يُوشِكُ الْبُنْيَانُ أَنْ يَأْتِيَ هَذَا الْمَكَانَ وَيُوشِكُ الشَّامُ أَنْ يُفْتَتَحَ فَيَأْتِيَهُ رِجَالٌ مِنْ أَهْلِ هَذَا الْبَلَدِ فَيُعْجِبَهُمْ رِيفُهُ وَرَخَاؤُهُ وَالْمَدِينَةُ خَيْرٌ لَهُمْ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ ثُمَّ يُفْتَحُ الْعِرَاقُ فَيَأْتِي قَوْمٌ يَبُسُّونَ فَيَتَحَمَّلُونَ بِأَهْلِيهِمْ وَمَنْ أَطَاعَهُمْ وَالْمَدِينَةُ خَيْرٌ لَهُمْ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ دَعَا لِأَهْلِ مَكَّةَ وَإِنِّي أَسْأَلُ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَنْ يُبَارِكَ لَنَا فِي صَاعِنَا وَأَنْ يُبَارِكَ لَنَا فِي مُدِّنَا مِثْلَ مَا بَارَكَ لِأَهْلِ مَكَّةَ

Busr ibn Saʼid xabar berdiki, u Laysiylar majlisida ularning shunday zikr qilishlarini eshitdi: Sufyon ularga xabar berishicha, uning oti Aqiqda holdan toygan edi — u Rasululloh ﷺ yuborgan bir qoʻshinda edi — shuning uchun u zotning huzurlariga ulov soʻrab qaytdi. Sufyon — ular zikr qilganidek — aytishicha, Nabiy ﷺ u bilan birga chiqib, unga tuya izladilar va uni Abu Jahm ibn Huzayfa al-Adaviynikidan boshqa joydan topmadilar. Bas, u zot undan uning uchun (tuyaning) narxini soʻradilar. Abu Jahm u zotga: «Men uni sizga sotmayman, yo Rasululloh, balki uni oling-da, kimni xohlasangiz, unga mindiring», dedi. U aytishicha, u zot uni undan oldilar, soʻng chiqdilar. Biʼrul-Ihobga yetganlarida esa, u aytishicha, Nabiy ﷺ: «Yaqinda binolar mana shu joyga yetib keladi. Yaqinda Shom fath qilinadi, bas bu shahar ahlidan kishilar u yerga boradilar va uning obod, farovon (yerlari) ularni qiziqtiradi; holbuki bilsalar, Madina ular uchun yaxshiroqdir. Soʻng Iroq fath qilinadi va bir qavm (ulovlarini) haydab kelib, oilalarini hamda oʻzlariga itoat etganlarni koʻtarib (koʻchib) ketadilar; holbuki bilsalar, Madina ular uchun yaxshiroqdir. Albatta Ibrohim Makka ahli uchun duo qilgan edi. Men esa Alloh taborak va taolodan soʻrayman: bizning soʼimizga barakat bersin va muddimizga barakat bersin — xuddi Makka ahliga barakat berganidek», dedilar.Буср ибн Саъид хабар бердики, у Лайсийлар мажлисида уларнинг шундай зикр қилишларини эшитди: Суфён уларга хабар беришича, унинг оти Ақиқда ҳолдан тойган эди — у Расулуллоҳ ﷺ юборган бир қўшинда эди — шунинг учун у зотнинг ҳузурларига улов сўраб қайтди. Суфён — улар зикр қилганидек — айтишича, Набий ﷺ у билан бирга чиқиб, унга туя изладилар ва уни Абу Жаҳм ибн Ҳузайфа ал-Адавийникидан бошқа жойдан топмадилар. Бас, у зот ундан унинг учун (туянинг) нархини сўрадилар. Абу Жаҳм у зотга: «Мен уни сизга сотмайман, ё Расулуллоҳ, балки уни олинг-да, кимни хоҳласангиз, унга миндиринг», деди. У айтишича, у зот уни ундан олдилар, сўнг чиқдилар. Биърул-Иҳобга етганларида эса, у айтишича, Набий ﷺ: «Яқинда бинолар мана шу жойга етиб келади. Яқинда Шом фатҳ қилинади, бас бу шаҳар аҳлидан кишилар у ерга борадилар ва унинг обод, фаровон (ерлари) уларни қизиқтиради; ҳолбуки билсалар, Мадина улар учун яхшироқдир. Сўнг Ироқ фатҳ қилинади ва бир қавм (уловларини) ҳайдаб келиб, оилаларини ҳамда ўзларига итоат этганларни кўтариб (кўчиб) кетадилар; ҳолбуки билсалар, Мадина улар учун яхшироқдир. Албатта Иброҳим Макка аҳли учун дуо қилган эди. Мен эса Аллоҳ таборак ва таолодан сўрайман: бизнинг сўимизга баракат берсин ва муддимизга баракат берсин — худди Макка аҳлига баракат берганидек», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ أَبِي زُهَيْرٍ الْبَهْزِيِّ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ يُفْتَحُ الْيَمَنُ فَيَأْتِي قَوْمٌ يَبُسُّونَ فَيَتَحَمَّلُونَ بِأَهْلِيهِمْ وَمَنْ أَطَاعَهُمْ وَالْمَدِينَةُ خَيْرٌ لَهُمْ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى أَخْبَرَنِي مَالِكٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ أَبِي زُهَيْرٍ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ يُفْتَحُ الْيَمَنُ فَيَأْتِي قَوْمٌ يَبُسُّونَ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ أَبِي زُهَيْرٍ قَالَ ابْنُ الزُّبَيْرِ أُخْبِرْتُ أَنَّهُ بِالْمَوْسِمِ فَأَتَيْتُهُ فَسَأَلْتُهُ فَأَخْبَرَنِي فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ تَفْتَحُونَ الشَّامَ فَيَجِيءُ أَقْوَامٌ يَبُسُّونَ قَالَ كُلُّهَا فَتَحُوا وَقَالَ يَبُسُّونَ

Sufyon ibn Abu Zuhayr al-Bahziy (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Yaman fath qilinadi, soʻng bir qavm (ulovlarini) haydab kelib, oilalarini va oʻzlariga itoat etganlarni koʻtarib (koʻchib) ketadilar; holbuki bilsalar, Madina ular uchun yaxshiroqdir». Ishoq ibn Iso bizga aytib berdi: Menga Molik Hishom ibn Urvadan, u otasidan, u Abdulloh ibn Zubayrdan, u Sufyon ibn Abu Zuhayrdan xabar berdi: u aytdi: Rasululloh ﷺning: «Yaman fath qilinadi, soʻng bir qavm (ulovlarini) haydab keladi», deganlarini eshitdim — soʻng hadisni zikr qildi. Yunus bizga aytib berdi: Hammod, yaʼni ibn Zayd, Hishom ibn Urvadan, u otasidan, u Abdulloh ibn Zubayrdan, u Sufyon ibn Abu Zuhayrdan (rivoyat qildi). Ibn Zubayr aytdi: Menga uning mavsimda (hajda) ekani xabar qilindi. Bas, huzuriga borib, undan soʻradim, u esa menga xabar berib: Rasululloh ﷺning: «Sizlar Shomni fath qilasizlar, bas bir qavmlar (ulovlarini) haydab keladilar», deganlarini eshitdim, dedi. U (rovi) aytdi: Ularning barchasida «fath qildilar» (soʻzini) aytdi va «haydab keladilar» (soʻzini) aytdi.Суфён ибн Абу Зуҳайр ал-Баҳзий (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Яман фатҳ қилинади, сўнг бир қавм (уловларини) ҳайдаб келиб, оилаларини ва ўзларига итоат этганларни кўтариб (кўчиб) кетадилар; ҳолбуки билсалар, Мадина улар учун яхшироқдир». Ишоқ ибн Исо бизга айтиб берди: Менга Молик Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Абдуллоҳ ибн Зубайрдан, у Суфён ибн Абу Зуҳайрдан хабар берди: у айтди: Расулуллоҳ ﷺнинг: «Яман фатҳ қилинади, сўнг бир қавм (уловларини) ҳайдаб келади», деганларини эшитдим — сўнг ҳадисни зикр қилди. Юнус бизга айтиб берди: Ҳаммод, яъни ибн Зайд, Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Абдуллоҳ ибн Зубайрдан, у Суфён ибн Абу Зуҳайрдан (ривоят қилди). Ибн Зубайр айтди: Менга унинг мавсимда (ҳажда) экани хабар қилинди. Бас, ҳузурига бориб, ундан сўрадим, у эса менга хабар бериб: Расулуллоҳ ﷺнинг: «Сизлар Шомни фатҳ қиласизлар, бас бир қавмлар (уловларини) ҳайдаб келадилар», деганларини эшитдим, деди. У (рови) айтди: Уларнинг барчасида «фатҳ қилдилар» (сўзини) айтди ва «ҳайдаб келадилар» (сўзини) айтди.

حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُصَيْفَةَ عَنِ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ سَمِعَ سُفْيَانَ بْنَ أَبِي زُهَيْرٍ وَهُوَ رَجُلٌ مِنْ شَنُوءَةَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَدِّثُ نَاسًا مَعَهُ عِنْدَ بَابِ الْمَسْجِدِ يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ اقْتَنَى كَلْبًا لَا يُغْنِي عَنْهُ زَرْعًا وَلَا ضَرْعًا نَقَصَ مِنْ عَمَلِهِ كُلَّ يَوْمٍ قِيرَاطٌ قَالَ أَنْتَ سَمِعْتَ هَذَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِي وَرَبِّ هَذَا الْمَسْجِدِ

Soib ibn Yazid xabar berdiki, u Nabiy ﷺning ashoblaridan boʻlgan, Shanuʼa (qabilasi)dan bir kishi — Sufyon ibn Abu Zuhayr (roziyallohu anhu)ning masjid eshigi oldida oʻzi bilan birga boʻlgan kishilarga hadis aytayotganini eshitdi. U shunday der edi: Rasululloh ﷺning: «Kim ekinga ham, sutga (chorvaga) ham asqotmaydigan it saqlasa, har kuni uning amalidan bir qirot kamayadi», deganlarini eshitdim. (Soib): «Sen buni Rasululloh ﷺdan eshitdingmi?», dedi. U: «Ha, shu masjidning Robbiga qasamki (eshitganman)», dedi.Соиб ибн Язид хабар бердики, у Набий ﷺнинг ашобларидан бўлган, Шануъа (қабиласи)дан бир киши — Суфён ибн Абу Зуҳайр (розияллоҳу анҳу)нинг масжид эшиги олдида ўзи билан бирга бўлган кишиларга ҳадис айтаётганини эшитди. У шундай дер эди: Расулуллоҳ ﷺнинг: «Ким экинга ҳам, сутга (чорвага) ҳам асқотмайдиган ит сақласа, ҳар куни унинг амалидан бир қирот камаяди», деганларини эшитдим. (Соиб): «Сен буни Расулуллоҳ ﷺдан эшитдингми?», деди. У: «Ҳа, шу масжиднинг Роббига қасамки (эшитганман)», деди.