Saʼid ibn Saʼd ibn Uboda (roziyallohu anhu) aytdi: Bizning uylarimiz orasida nuqsonli, kuchsiz bir odam bor edi. Uy ahli kutilmaganda uning uydagi choʻrilardan biri bilan yomon ish qilayotganini koʻrib qolishdi; u musulmon edi. Bas, Saʼd uning ishini Rasululloh ﷺga koʻtardi. Shunda u zot: «Unga haddini uringlar», dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, u bundan ham kuchsizroq; agar uni yuz (darra) ursak, oʻldirib qoʻyamiz», dedilar. U zot: «Unda unga yuzta novdasi bor bir shoda (xurmo shoxini) olib, u bilan bir marta uringlar va yoʻlini boʻsh qoʻyinglar», dedilar.Саъид ибн Саъд ибн Убода (розияллоҳу анҳу) айтди: Бизнинг уйларимиз орасида нуқсонли, кучсиз бир одам бор эди. Уй аҳли кутилмаганда унинг уйдаги чўрилардан бири билан ёмон иш қилаётганини кўриб қолишди; у мусулмон эди. Бас, Саъд унинг ишини Расулуллоҳ ﷺга кўтарди. Шунда у зот: «Унга ҳаддини уринглар», дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, у бундан ҳам кучсизроқ; агар уни юз (дарра) урсак, ўлдириб қўямиз», дедилар. У зот: «Унда унга юзта новдаси бор бир шода (хурмо шохини) олиб, у билан бир марта уринглар ва йўлини бўш қўйинглар», дедилар.