حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ أَسَدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ رِفَاعَةَ بْنِ شَدَّادٍ قَالَكُنْتُ أَقُومُ عَلَى رَأْسِ الْمُخْتَارِ فَلَمَّا تَبَيَّنْتُ كِذَابَتَهُ هَمَمْتُ وَايْمُ اللَّهِ أَنْ أَسُلَّ سَيْفِي فَأَضْرِبَ عُنُقَهُ حَتَّى ذَكَرْتُ حَدِيثًا حَدَّثَنِيهِ عَمْرُو بْنُ الْحَمِقِ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ أَمَّنَ رَجُلًا عَلَى نَفْسِهِ فَقَتَلَهُ أُعْطِيَ لِوَاءَ الْغَدْرِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ

Rifoa ibn Shaddod aytadi: Men Muxtorning boshida (xizmatida) turar edim. Uning yolgʻonchiligi menga ayon boʻlgach, Allohga qasamki, qilichimni sugʻurib, uning boʻynini chopishga qasd qildim; ammo Amr ibn al-Hamiq menga aytib bergan bir hadisni esladim. U dedi: Rasululloh ﷺ shunday deganlarini eshitdim: «Kim bir kishiga joniga omonlik berib, soʻng uni oʻldirsa, qiyomat kuni unga xiyonat bayrogʻi beriladi».Рифоа ибн Шаддод айтади: Мен Мухторнинг бошида (хизматида) турар эдим. Унинг ёлғончилиги менга аён бўлгач, Аллоҳга қасамки, қиличимни суғуриб, унинг бўйнини чопишга қасд қилдим; аммо Амр ибн ал-Ҳамиқ менга айтиб берган бир ҳадисни эсладим. У деди: Расулуллоҳ ﷺ шундай деганларини эшитдим: «Ким бир кишига жонига омонлик бериб, сўнг уни ўлдирса, қиёмат куни унга хиёнат байроғи берилади».

حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا عِيسَى الْقَارِئُ أَبُو عُمَرَ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا السُّدِّيُّ عَنْ رِفَاعَةَ الْقِتْبَانِيِّ قَالَدَخَلْتُ عَلَى الْمُخْتَارِ فَأَلْقَى لِي وِسَادَةً وَقَالَ لَوْلَا أَنَّ أَخِي جِبْرِيلَ قَامَ عَنْ هَذِهِ لَأَلْقَيْتُهَا لَكَ قَالَ فَأَرَدْتُ أَنْ أَضْرِبَ عُنُقَهُ فَذَكَرْتُ حَدِيثًا حَدَّثَنِيهِ أَخِي عَمْرُو بْنُ الْحَمِقِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّمَا مُؤْمِنٍ أَمَّنَ مُؤْمِنًا عَلَى دَمِهِ فَقَتَلَهُ فَأَنَا مِنْ الْقَاتِلِ بَرِيءٌ

Rifoa al-Qitboniy aytadi: Men Muxtorning huzuriga kirdim. U menga bir yostiq tashlab: «Agar birodarim Jibril shundan turmagan boʻlsa edi, buni senga tashlardim», dedi. Shunda men uning boʻynini chopmoqchi boʻldim, ammo birodarim Amr ibn al-Hamiq menga aytib bergan bir hadisni esladim. U dedi: Rasululloh ﷺ: «Qaysi bir moʼmin boshqa bir moʼminga qoniga omonlik berib, soʻng uni oʻldirsa, men oʻldiruvchidan poklanganman», dedilar.Рифоа ал-Қитбоний айтади: Мен Мухторнинг ҳузурига кирдим. У менга бир ёстиқ ташлаб: «Агар биродарим Жибрил шундан турмаган бўлса эди, буни сенга ташлардим», деди. Шунда мен унинг бўйнини чопмоқчи бўлдим, аммо биродарим Амр ибн ал-Ҳамиқ менга айтиб берган бир ҳадисни эсладим. У деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Қайси бир мўмин бошқа бир мўминга қонига омонлик бериб, сўнг уни ўлдирса, мен ўлдирувчидан покланганман», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عُمَيْرٍ عَنْ رِفَاعَةَ بْنِ شَدَّادٍ قَالَكُنْتُ أَقُومُ عَلَى رَأْسِ الْمُخْتَارِ فَلَمَّا عَرَفْتُ كَذِبَهُ هَمَمْتُ أَنْ أَسُلَّ سَيْفِي فَأَضْرِبَ عُنُقَهُ فَذَكَرْتُ حَدِيثًا حَدَّثَنَاهُ عَمْرُو بْنُ الْحَمِقِ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ أَمَّنَ رَجُلًا عَلَى نَفْسِهِ فَقَتَلَهُ أُعْطِيَ لِوَاءَ الْغَدْرِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ

Rifoa ibn Shaddod aytadi: Men Muxtorning boshida (xizmatida) turar edim. Uning yolgʻonini bilganimdan keyin qilichimni sugʻurib, uning boʻynini chopishga qasd qildim; ammo Amr ibn al-Hamiq bizga aytib bergan bir hadisni esladim. U dedi: Rasululloh ﷺ shunday deganlarini eshitdim: «Kim bir kishiga joniga omonlik berib, soʻng uni oʻldirsa, qiyomat kuni unga xiyonat bayrogʻi beriladi».Рифоа ибн Шаддод айтади: Мен Мухторнинг бошида (хизматида) турар эдим. Унинг ёлғонини билганимдан кейин қиличимни суғуриб, унинг бўйнини чопишга қасд қилдим; аммо Амр ибн ал-Ҳамиқ бизга айтиб берган бир ҳадисни эсладим. У деди: Расулуллоҳ ﷺ шундай деганларини эшитдим: «Ким бир кишига жонига омонлик бериб, сўнг уни ўлдирса, қиёмат куни унга хиёнат байроғи берилади».

حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَمِقِ الْخُزَاعِيِّ أَنَّهُسَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا أَرَادَ اللَّهُ بِعَبْدٍ خَيْرًا اسْتَعْمَلَهُ قِيلَ وَمَا اسْتَعْمَلَهُ قَالَ يُفْتَحُ لَهُ عَمَلٌ صَالِحٌ بَيْنَ يَدَيْ مَوْتِهِ حَتَّى يَرْضَى عَنْهُ مَنْ حَوْلَهُ

Amr ibn al-Hamiq al-Xuzoiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Nabiy ﷺ shunday deganlarini eshitdi: «Alloh bir bandaga yaxshilikni iroda qilsa, uni ishlatadi». «Uni ishlatadi, degani nima?» deyildi. U zot: «Oʻlimi oldidan unga solih amal ochib beriladi, hatto atrofidagilar undan rozi boʻladilar», dedilar.Амр ибн ал-Ҳамиқ ал-Хузоий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у Набий ﷺ шундай деганларини эшитди: «Аллоҳ бир бандага яхшиликни ирода қилса, уни ишлатади». «Уни ишлатади, дегани нима?» дейилди. У зот: «Ўлими олдидан унга солиҳ амал очиб берилади, ҳатто атрофидагилар ундан рози бўладилар», дедилар.