حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو يَعْنِي الرَّقِّيَّ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَبِي أُنَيْسَةَ حَدَّثَنَا جَبَلَةُ بْنُ سُحَيْمٍ عَنْ أَبِي الْمُثَنَّى الْعَبْدِيِّ قَالَ سَمِعْتُ السَّدُوسِيَّ يَعْنِي ابْنَ الْخَصَاصِيَّةِ قَالَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأُبَايِعَهُ قَالَ فَاشْتَرَطَ عَلَيَّ شَهَادَةَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ وَأَنْ أُقِيمَ الصَّلَاةَ وَأَنْ أُؤَدِّيَ الزَّكَاةَ وَأَنْ أَحُجَّ حَجَّةَ الْإِسْلَامِ وَأَنْ أَصُومَ شَهْرَ رَمَضَانَ وَأَنْ أُجَاهِدَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمَّا اثْنَتَانِ فَوَاللَّهِ مَا أُطِيقُهُمَا الْجِهَادُ وَالصَّدَقَةُ فَإِنَّهُمْ زَعَمُوا أَنَّهُ مَنْ وَلَّى الدُّبُرَ فَقَدْ بَاءَ بِغَضَبٍ مِنْ اللَّهِ فَأَخَافُ إِنْ حَضَرْتُ تِلْكَ جَشِعَتْ نَفْسِي وَكَرِهَتْ الْمَوْتَ وَالصَّدَقَةُ فَوَاللَّهِ مَا لِي إِلَّا غُنَيْمَةٌ وَعَشْرُ ذَوْدٍ هُنَّ رَسَلُ أَهْلِي وَحَمُولَتُهُمْ قَالَ فَقَبَضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ ثُمَّ حَرَّكَ يَدَهُ ثُمَّ قَالَ فَلَا جِهَادَ وَلَا صَدَقَةَ فَلِمَ تَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِذًا قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا أُبَايِعُكَ قَالَ فَبَايَعْتُ عَلَيْهِنَّ كُلِّهِنَّ

Bashir ibn al-Xasosiya as-Sadusiy (roziyallohu anhu) aytadi: Men Nabiy ﷺning huzurlariga bayʼat berish uchun keldim. U zot mendan: Allohdan oʻzga iloh yoʻq va Muhammad Uning bandasi va rasuli ekaniga guvohlik berishimni, namozni barpo qilishimni, zakot berishimni, Islom hajjini ado etishimni, ramazon oyi roʻzasini tutishimni va Alloh yoʻlida jihod qilishimni shart qildilar. Men: «Ey Allohning Rasuli, ikkitasiga — jihod va sadaqaga — Allohga qasamki, kuchim yetmaydi. Chunki ular: kim (jangda) orqasiga qarab qochsa, Allohning gʻazabiga uchrabdi, deydilar; men esa oʻsha (jangda) hozir boʻlsam, jonim och boʻlib, oʻlimni yoqtirmasligidan qoʻrqaman. Sadaqaga kelsak, Allohga qasamki, menda bir necha qoʻychadan va oʻnta tuyadan boshqa hech narsa yoʻq, ular ahlimning suti va ulovidir», dedim. Shunda Rasululloh ﷺ qoʻllarini yumdilar, soʻng qoʻllarini qimirlatib: «Jihod ham yoʻq, sadaqa ham yoʻq — unda jannatga nima bilan kirasan?» dedilar. Men: «Ey Allohning Rasuli, men sizga bayʼat beraman», dedim va ularning hammasiga bayʼat berdim.Башир ибн ал-Хасосия ас-Садусий (розияллоҳу анҳу) айтади: Мен Набий ﷺнинг ҳузурларига байъат бериш учун келдим. У зот мендан: Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ ва Муҳаммад Унинг бандаси ва расули эканига гувоҳлик беришимни, намозни барпо қилишимни, закот беришимни, Ислом ҳажжини адо этишимни, рамазон ойи рўзасини тутишимни ва Аллоҳ йўлида жиҳод қилишимни шарт қилдилар. Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, иккитасига — жиҳод ва садақага — Аллоҳга қасамки, кучим етмайди. Чунки улар: ким (жангда) орқасига қараб қочса, Аллоҳнинг ғазабига учрабди, дейдилар; мен эса ўша (жангда) ҳозир бўлсам, жоним оч бўлиб, ўлимни ёқтирмаслигидан қўрқаман. Садақага келсак, Аллоҳга қасамки, менда бир неча қўйчадан ва ўнта туядан бошқа ҳеч нарса йўқ, улар аҳлимнинг сути ва уловидир», дедим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ қўлларини юмдилар, сўнг қўлларини қимирлатиб: «Жиҳод ҳам йўқ, садақа ҳам йўқ — унда жаннатга нима билан кирасан?» дедилар. Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен сизга байъат бераман», дедим ва уларнинг ҳаммасига байъат бердим.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنِي الْأَسْوَدُ بْنُ شَيْبَانَ عَنْ خَالِدِ بْنِ سُمَيْرٍ عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ عَنْ بَشِيرِ ابْنِ الْخَصَاصِيَّةِ بَشِيرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَإِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى رَجُلًا يَمْشِي فِي نَعْلَيْنِ بَيْنَ الْقُبُورِ فَقَالَ يَا صَاحِبَ السِّبْتِيَّتَيْنِ أَلْقِهِمَا

Bashir ibn al-Xasosiya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ qabrlar orasida kavshi bilan yurib turgan bir kishini koʻrib: «Ey ikki sibtiy kavsh egasi, ularni yechib tashla!», dedilar.Башир ибн ал-Хасосия (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ қабрлар орасида кавши билан юриб турган бир кишини кўриб: «Эй икки сибтий кавш эгаси, уларни ечиб ташла!», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ وَعَفَّانُ قَالَا ثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ إِيَادِ بْنِ لَقِيطٍ سَمِعْتُ إِيَادَ بْنَ لَقِيطٍ يَقُولُ سَمِعْتُ لَيْلَى امْرَأَةَ بَشِيرٍ تَقُولُإِنَّ بَشِيرًا سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصُومُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَلَا أُكَلِّمُ ذَلِكَ الْيَوْمَ أَحَدًا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَصُمْ يَوْمَ الْجُمُعَةِ إِلَّا فِي أَيَّامٍ هُوَ أَحَدُهَا أَوْ فِي شَهْرٍ وَأَمَّا أَنْ لَا تُكَلِّمَ أَحَدًا فَلَعَمْرِي لَأَنْ تَكَلَّمَ بِمَعْرُوفٍ وَتَنْهَى عَنْ مُنْكَرٍ خَيْرٌ مِنْ أَنْ تَسْكُتَ

Bashirning ayoli Layla aytadi: Bashir Nabiy ﷺdan: «Men juma kuni roʻza tutsam va oʻsha kuni hech kim bilan gaplashmasam (boʻladimi)?» deb soʻradi. Shunda Nabiy ﷺ: «Juma kunini yolgʻiz oʻzini roʻza tutma, magar (ketma-ket) kunlar ichida yoki bir oy (roʻzasi) ichida boʻlsa — mayli. Hech kim bilan gaplashmasligingga kelsak, umrim bilan qasamki, maʼrufni gapirishing va munkardan qaytarishing jim turishingdan yaxshiroqdir», dedilar.Баширнинг аёли Лайла айтади: Башир Набий ﷺдан: «Мен жума куни рўза тутсам ва ўша куни ҳеч ким билан гаплашмасам (бўладими)?» деб сўради. Шунда Набий ﷺ: «Жума кунини ёлғиз ўзини рўза тутма, магар (кетма-кет) кунлар ичида ёки бир ой (рўзаси) ичида бўлса — майли. Ҳеч ким билан гаплашмаслигингга келсак, умрим билан қасамки, маъруфни гапиришинг ва мункардан қайтаришинг жим туришингдан яхшироқдир», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدُ وَعَفَّانُ قَالَا ثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ إِيَادٍ حَدَّثَنَا إِيَادٌ يَعْنِي ابْنَ لَقِيطٍ عَنْ لَيْلَى امْرَأَةِ بَشِيرٍ قَالَتْأَرَدْتُ أَنْ أَصُومَ يَوْمَيْنِ مُوَاصِلَةً فَمَنَعَنِي بَشِيرٌ وَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْهُ وَقَالَ يَفْعَلُ ذَلِكَ النَّصَارَى وَقَالَ عَفَّانُ يَفْعَلُ ذَلِكَ النَّصَارَى وَلَكِنْ صُومُوا كَمَا أَمَرَكُمْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَأَتِمُّوا الصِّيَامَ إِلَى اللَّيْلِ فَإِذَا كَانَ اللَّيْلُ فَأَفْطِرُوا

Bashirning ayoli Layla aytadi: Men ikki kunni ulab roʻza tutmoqchi boʻldim, ammo Bashir meni qaytardi va: Rasululloh ﷺ undan qaytarganlar va: «Buni nasroniylar qiladilar», deganlar, dedi. Affon esa (shunday) dedi: «Buni nasroniylar qiladilar; lekin sizlar Alloh azza va jalla sizlarga buyurganidek roʻza tutinglar va roʻzani kechgacha toʻldiringlar; kech kirsa, iftor qilinglar».Баширнинг аёли Лайла айтади: Мен икки кунни улаб рўза тутмоқчи бўлдим, аммо Башир мени қайтарди ва: Расулуллоҳ ﷺ ундан қайтарганлар ва: «Буни насронийлар қиладилар», деганлар, деди. Аффон эса (шундай) деди: «Буни насронийлар қиладилар; лекин сизлар Аллоҳ азза ва жалла сизларга буюрганидек рўза тутинглар ва рўзани кечгача тўлдиринглар; кеч кирса, ифтор қилинглар».

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ إِيَادِ بْنِ لَقِيطٍ الشَّيْبَانِيُّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ لَيْلَى امْرَأَةِ بَشِيرِ ابْنِ الْخَصَاصِيَّةِ عَنْ بَشِيرٍ قَالَوَكَانَ قَدْ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اسْمُهُ زَحْمٌ فَسَمَّاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَشِيرًا

Bashir ibn al-Xasosiyaning ayoli Layla undan (Bashirdan) rivoyat qiladi: U Nabiy ﷺning huzurlariga kelgan edi; uning ismi Zahm edi, Nabiy ﷺ unga Bashir deb nom qoʻydilar.Башир ибн ал-Хасосиянинг аёли Лайла ундан (Баширдан) ривоят қилади: У Набий ﷺнинг ҳузурларига келган эди; унинг исми Заҳм эди, Набий ﷺ унга Башир деб ном қўйдилар.