حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ يَعْنِي ابْنَ حَازِمٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَنْظَلَةَ غَسِيلِ الْمَلَائِكَةِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دِرْهَمٌ رِبًا يَأْكُلُهُ الرَّجُلُ وَهُوَ يَعْلَمُ أَشَدُّ مِنْ سِتَّةٍ وَثَلَاثِينَ زَنْيَةً

Farishtalar yuvgan Abdulloh ibn Hanzala (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kishi bilib turib yeydigan bir dirham riba oʻttiz oltita zinodan ogʻirroqdir», dedilar.Фаришталар ювган Абдуллоҳ ибн Ҳанзала (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Киши билиб туриб ейдиган бир дирҳам риба ўттиз олтита зинодан оғирроқдир», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ رُفَيْعٍ عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنِ ابْنِ حَنْظَلَةَ بْنِ الرَّاهِبِ عَنْ كَعْبٍ قَالَلَأَنْ أَزْنِيَ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ زَنْيَةً أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ آكُلَ دِرْهَمَ رِبًا يَعْلَمُ اللَّهُ أَنِّي أَكَلْتُهُ حِينَ أَكَلْتُهُ رِبًا

Kaʼb aytdi: «Oʻttiz uch marta zino qilishim, bir dirham ribani yeyishimdan koʻra menga suyukliroqdir — Alloh biladiki, men uni yeganimda riba ekanini (bilib) yedim».Каъб айтди: «Ўттиз уч марта зино қилишим, бир дирҳам рибани ейишимдан кўра менга суюклироқдир — Аллоҳ биладики, мен уни еганимда риба эканини (билиб) едим».

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ عَنْ رَجُلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَنْظَلَةَ بْنِ الرَّاهِبِأَنَّ رَجُلًا سَلَّمَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ بَالَ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى قَالَ بِيَدِهِ إِلَى الْحَائِطِ يَعْنِي أَنَّهُ تَيَمَّمَ

Abdulloh ibn Hanzala ibn ar-Rohibdan rivoyat qilinadiki, bir kishi Nabiy ﷺga salom berdi, u zot esa endigina bavl qilgan edilar. Shunda Nabiy ﷺ unga alik olmadilar, toki qoʻllarini devorga urgunlaricha — yaʼni tayammum qilgunlaricha.Абдуллоҳ ибн Ҳанзала ибн ар-Роҳибдан ривоят қилинадики, бир киши Набий ﷺга салом берди, у зот эса эндигина бавл қилган эдилар. Шунда Набий ﷺ унга алик олмадилар, токи қўлларини деворга ургунларича — яъни таяммум қилгунларича.

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ الْأَنْصَارِيُّ ثُمَّ الْمَازِنِيُّ مَازِنُ بَنِي النَّجَّارِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ قُلْتُ لَهُ أَرَأَيْتَ وُضُوءَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ لِكُلِّ صَلَاةٍ طَاهِرًا كَانَ أَوْ غَيْرَ طَاهِرٍ عَمَّ هُوَ فَقَالَ حَدَّثَتْهُ أَسْمَاءُ بِنْتُ زَيْدِ بْنِ الْخَطَّابِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ حَنْظَلَةَ بْنِ أَبِي عَامِرِ ابْنَ الْغَّسِيلِ حَدَّثَهَاأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ أُمِرَ بِالْوُضُوءِ لِكُلِّ صَلَاةٍ طَاهِرًا كَانَ أَوْ غَيْرَ طَاهِرٍ فَلَمَّا شَقَّ ذَلِكَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرَ بِالسِّوَاكِ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ وَوُضِعَ عَنْهُ الْوُضُوءُ إِلَّا مِنْ حَدَثٍقَالَ فَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ يَرَى أَنَّ بِهِ قُوَّةً عَلَى ذَلِكَ كَانَ يَفْعَلُهُ حَتَّى مَاتَ

Ubaydulloh ibn Abdulloh ibn Umar (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi. (Unga): «Abdulloh ibn Umarning tahoratli ham, tahoratsiz ham har namozga (qaytadan) tahorat olishi nimadan?» — deyildi. U: «Menga Asmo binti Zayd ibn al-Xattob, unga esa Abdulloh ibn Hanzala ibn Abu Omir — al-Gʻasilning oʻgʻli — rivoyat qildiki, Rasululloh ﷺ avval — tahoratli boʻlsin-boʻlmasin — har namozga tahorat olishga buyurilgan edilar; bu (amr) u zotga ogʻir kelgach, har namozda misvok (ishlatish)ga buyurildilar va hadasdan boshqa holatda tahorat (olish) u zotdan soqit qilindi», — dedi. U dedi: Abdulloh esa oʻzida bunga quvvat borligini koʻrar edi, shu sababli vafot etgunicha shunday qilib yurdi.Убайдуллоҳ ибн Абдуллоҳ ибн Умар (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади. (Унга): «Абдуллоҳ ибн Умарнинг таҳоратли ҳам, таҳоратсиз ҳам ҳар намозга (қайтадан) таҳорат олиши нимадан?» — дейилди. У: «Менга Асмо бинти Зайд ибн ал-Хаттоб, унга эса Абдуллоҳ ибн Ҳанзала ибн Абу Омир — ал-Ғасилнинг ўғли — ривоят қилдики, Расулуллоҳ ﷺ аввал — таҳоратли бўлсин-бўлмасин — ҳар намозга таҳорат олишга буюрилган эдилар; бу (амр) у зотга оғир келгач, ҳар намозда мисвок (ишлатиш)га буюрилдилар ва ҳадасдан бошқа ҳолатда таҳорат (олиш) у зотдан соқит қилинди», — деди. У деди: Абдуллоҳ эса ўзида бунга қувват борлигини кўрар эди, шу сабабли вафот этгунича шундай қилиб юрди.