حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ عَنْ رَجُلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَنْظَلَةَ بْنِ الرَّاهِبِأَنَّ رَجُلًا سَلَّمَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ بَالَ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى قَالَ بِيَدِهِ إِلَى الْحَائِطِ يَعْنِي أَنَّهُ تَيَمَّمَ
Abdulloh ibn Hanzala ibn ar-Rohibdan rivoyat qilinadiki, bir kishi Nabiy ﷺga salom berdi, u zot esa endigina bavl qilgan edilar. Shunda Nabiy ﷺ unga alik olmadilar, toki qoʻllarini devorga urgunlaricha — yaʼni tayammum qilgunlaricha.Абдуллоҳ ибн Ҳанзала ибн ар-Роҳибдан ривоят қилинадики, бир киши Набий ﷺга салом берди, у зот эса эндигина бавл қилган эдилар. Шунда Набий ﷺ унга алик олмадилар, токи қўлларини деворга ургунларича — яъни таяммум қилгунларича.