حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ حَدَّثَنَا ابْنُ عَيَّاشٍ عَنْ بَحِيرِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ عَنْ مَالِكِ بْنِ يَخَامِرَ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ مَنْ قَاتَلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فُوَاقَ نَاقَةٍ وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ وَفُوَاقُ نَاقَةٍ قَدْرُ مَا تُدِرُّ لَبَنَهَا لِمَنْ حَلَبَهَا
Muoz ibn Jabal (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadiki, u zot: «Kim Alloh yoʻlida bir tuya sogʻimi (fuvoq) miqdoricha jang qilsa, unga jannat vojib boʻladi», dedilar. Tuya sogʻimi esa — sogʻuvchi kishiga uning suti kelib turadigan vaqt miqdoridir.Муоз ибн Жабал (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинадики, у зот: «Ким Аллоҳ йўлида бир туя соғими (фувоқ) миқдорича жанг қилса, унга жаннат вожиб бўлади», дедилар. Туя соғими эса — соғувчи кишига унинг сути келиб турадиган вақт миқдоридир.