حَدَّثَنَا رَوْحٌ وَحَسَنُ بْنُ مُوسَى قَالَا ثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ بَهْدَلَةَ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ أَبِي ظَبْيَةَ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَبِيتُ عَلَى ذِكْرِ اللَّهِ طَاهِرًا فَيَتَعَارَّ مِنْ اللَّيْلِ فَيَسْأَلُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ خَيْرًا مِنْ أَمْرِ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ إِلَّا أَعْطَاهُ إِيَّاهُقَالَ حَسَنٌ فِي حَدِيثِهِ قَالَ ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ فَقَدِمَ عَلَيْنَا هَاهُنَا فَحَدَّثَ بِهَذَا الْحَدِيثِ عَنْ مُعَاذٍ قَالَ أَبُو سَلَمَةَ أَظُنُّهُ أَعْنِي أَبَا ظَبْيَةَ حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ قَالَ قَدِمَ عَلَيْنَا أَبُو ظَبْيَةَ فَحَدَّثَنَا فَذَكَرَ مِثْلَ هَذَا الْحَدِيثِ
Muoz ibn Jabal (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Qaysi bir musulmon Allohni zikr qilgan holda, pok holatda tunasayu, soʻng kechasi uygʻonib, Alloh azza va jalladan dunyo va oxirat ishidan yaxshilik soʻrasa, albatta Alloh uni unga ato etadi», dedilar. Hasan oʻz hadisida shunday dedi: Sobit al-Bunoniy aytdi: U bizning oldimizga, mana shu yerga keldi va bu hadisni Muozdan rivoyat qilib berdi. Abu Salama aytdi: Oʻylashimcha, u Abu Zabyani nazarda tutdi. Sobit aytdi: Abu Zabya bizning oldimizga keldi va bizga hadis aytdi — soʻng shu hadisga oʻxshashini zikr qildi.Муоз ибн Жабал (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Қайси бир мусулмон Аллоҳни зикр қилган ҳолда, пок ҳолатда тунасаю, сўнг кечаси уйғониб, Аллоҳ азза ва жалладан дунё ва охират ишидан яхшилик сўраса, албатта Аллоҳ уни унга ато этади», дедилар. Ҳасан ўз ҳадисида шундай деди: Собит ал-Буноний айтди: У бизнинг олдимизга, мана шу ерга келди ва бу ҳадисни Муоздан ривоят қилиб берди. Абу Салама айтди: Ўйлашимча, у Абу Забяни назарда тутди. Собит айтди: Абу Забя бизнинг олдимизга келди ва бизга ҳадис айтди — сўнг шу ҳадисга ўхшашини зикр қилди.