Muoz ibn Jabal (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ uni Yamanga yuborganlarida, u zot unga vasiyat qilib, u bilan birga chiqdilar; Muoz ulovda, Rasululloh ﷺ esa uning ulovi yonida piyoda yurar edilar. (Vasiyatdan) boʻshaganlarida: «Ey Muoz, ehtimol, sen bu yilimdan keyin men bilan uchrashmassan, yo boʻlmasa mana shu masjidim yoki qabrim yonidan oʻtarsan», dedilar. Shunda Muoz Rasululloh ﷺdan ayrilish ogʻirligidan yigʻlab yubordi. Soʻng u zot oʻgirilib, yuzlarini Madina tomon qaratdilar-da: «Albatta, odamlarning menga eng yaqini — taqvodorlardir, ular kim boʻlsalar ham va qayerda boʻlsalar ham», dedilar.Муоз ибн Жабал (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ уни Яманга юборганларида, у зот унга васият қилиб, у билан бирга чиқдилар; Муоз уловда, Расулуллоҳ ﷺ эса унинг улови ёнида пиёда юрар эдилар. (Васиятдан) бўшаганларида: «Эй Муоз, эҳтимол, сен бу йилимдан кейин мен билан учрашмассан, ё бўлмаса мана шу масжидим ёки қабрим ёнидан ўтарсан», дедилар. Шунда Муоз Расулуллоҳ ﷺдан айрилиш оғирлигидан йиғлаб юборди. Сўнг у зот ўгирилиб, юзларини Мадина томон қаратдилар-да: «Албатта, одамларнинг менга энг яқини — тақводорлардир, улар ким бўлсалар ҳам ва қаерда бўлсалар ҳам», дедилар.