Muoz ibn Jabal (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinishicha, bir kuni Nabiy ﷺ uning qoʻlidan tutdilar, soʻng: «Ey Muoz, men seni sevaman», dedilar. Muoz u zotga: «Ota-onam sizga fido boʻlsin, ey Rasululloh, men ham sizni sevaman», dedi. U zot: «Senga vasiyat qilaman, ey Muoz: har bir namoz ortidan: ‹Allohumma, aʼinniy alaa zikrika va shukrika va husni ibodatika — Allohim, meni Oʻzingni zikr qilishga, Senga shukr qilishga va Senga chiroyli ibodat qilishga yordam bergin› deb aytishni aslo tark etma», dedilar. (Rovi) dedi: Muoz buni Sunobihiyga vasiyat qildi, Sunobihiy Abu Abdurrahmonga vasiyat qildi, Abu Abdurrahmon esa Uqba ibn Muslimga vasiyat qildi.Муоз ибн Жабал (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинишича, бир куни Набий ﷺ унинг қўлидан тутдилар, сўнг: «Эй Муоз, мен сени севаман», дедилар. Муоз у зотга: «Ота-онам сизга фидо бўлсин, эй Расулуллоҳ, мен ҳам сизни севаман», деди. У зот: «Сенга васият қиламан, эй Муоз: ҳар бир намоз ортидан: ‹Аллоҳумма, аъинний алаа зикрика ва шукрика ва ҳусни ибодатика — Аллоҳим, мени Ўзингни зикр қилишга, Сенга шукр қилишга ва Сенга чиройли ибодат қилишга ёрдам бергин› деб айтишни асло тарк этма», дедилар. (Рови) деди: Муоз буни Сунобиҳийга васият қилди, Сунобиҳий Абу Абдурраҳмонга васият қилди, Абу Абдурраҳмон эса Уқба ибн Муслимга васият қилди.