حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ أَخْبَرَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ زَحْرٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ يَزِيدَ عَنْ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِي أُمَامَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ مَسَحَ رَأْسَ يَتِيمٍ أَوْ يَتِيمَةٍ لَمْ يَمْسَحْهُ إِلَّا لِلَّهِ كَانَ لَهُ بِكُلِّ شَعْرَةٍ مَرَّتْ عَلَيْهَا يَدُهُ حَسَنَاتٌ وَمَنْ أَحْسَنَ إِلَى يَتِيمَةٍ أَوْ يَتِيمٍ عِنْدَهُ كُنْتُ أَنَا وَهُوَ فِي الْجَنَّةِ كَهَاتَيْنِ وَقَرَنَ بَيْنَ أُصْبُعَيْهِ
Abu Umoma (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kim yetim oʻgʻil yoki yetim qizning boshini faqat Alloh uchun silasa, qoʻli ustidan oʻtgan har bir soch (tolasi) evaziga unga hasanalar boʻladi. Kim oʻz huzuridagi yetim qizga yoki yetim oʻgʻilga yaxshilik qilsa, men u bilan jannatda mana shunday boʻlamiz», dedilar va ikki barmoqlarini qoʻshib koʻrsatdilar.Абу Умома (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ким етим ўғил ёки етим қизнинг бошини фақат Аллоҳ учун силаса, қўли устидан ўтган ҳар бир соч (толаси) эвазига унга ҳасаналар бўлади. Ким ўз ҳузуридаги етим қизга ёки етим ўғилга яхшилик қилса, мен у билан жаннатда мана шундай бўламиз», дедилар ва икки бармоқларини қўшиб кўрсатдилар.