Abu Umoma (roziyallohu anhu) aytadi: Biz bir taomga chaqirildik, u ham biz bilan birga edi. Taomdan toʻygach, u turdi va: «Bilingki, men bu oʻrnimda xatiblik qilish uchun turganim yoʻq. Nabiy ﷺ taomdan toʻysalar: ‹Alhamdu lillahi kasiran toyyiban muborakan fih, gʻayra makfiyyin va la mustagʻnan anhu› — yaʼni: ‹Allohga koʻp, pok va barakali hamdlar boʻlsin; (Uning neʼmati) kifoyasiz emas va undan beniyoz boʻlib boʻlmaydi› — der edilar», dedi.Абу Умома (розияллоҳу анҳу) айтади: Биз бир таомга чақирилдик, у ҳам биз билан бирга эди. Таомдан тўйгач, у турди ва: «Билингки, мен бу ўрнимда хатиблик қилиш учун турганим йўқ. Набий ﷺ таомдан тўйсалар: ‹Алҳамду лиллаҳи касиран тоййибан муборакан фиҳ, ғайра макфиййин ва ла мустағнан анҳу› — яъни: ‹Аллоҳга кўп, пок ва баракали ҳамдлар бўлсин; (Унинг неъмати) кифоясиз эмас ва ундан бениёз бўлиб бўлмайди› — дер эдилар», деди.