حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ زُهَيْرٍ عَنِ الْعَلَاءِ عَنْ أَبِي كَثِيرٍ مَوْلَى مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَحْشٍ قَالَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَحْشٍ قَالَكُنَّا جُلُوسًا بِفِنَاءِ الْمَسْجِدِ حَيْثُ تُوضَعُ الْجَنَائِزُ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسٌ بَيْنَ ظَهْرَيْنَا فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَصَرَهُ قِبَلَ السَّمَاءِ فَنَظَرَ ثُمَّ طَأْطَأَ بَصَرَهُ وَوَضَعَ يَدَهُ عَلَى جَبْهَتِهِ ثُمَّ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ سُبْحَانَ اللَّهِ مَاذَا نَزَلَ مِنْ التَّشْدِيدِ قَالَ فَسَكَتْنَا يَوْمَنَا وَلَيْلَتَنَا فَلَمْ نَرَهَا خَيْرًا حَتَّى أَصْبَحْنَا قَالَ مُحَمَّدٌ فَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا التَّشْدِيدُ الَّذِي نَزَلَ قَالَ فِي الدَّيْنِ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوْ أَنَّ رَجُلًا قُتِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ عَاشَ ثُمَّ قُتِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ عَاشَ وَعَلَيْهِ دَيْنٌ مَا دَخَلَ الْجَنَّةَ حَتَّى يَقْضِيَ دَيْنَهُ

Muhammad ibn Abdulloh ibn Jahsh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz masjidning hovlisida, janozalar qoʻyiladigan joyda oʻtirgan edik, Rasululloh ﷺ ham oramizda oʻtirgan edilar. Rasululloh ﷺ koʻzlarini osmonga koʻtarib qaradilar, soʻng koʻzlarini past qilib, qoʻllarini peshonalariga qoʻydilar-da: «Subhanalloh, subhanalloh! Qanday shiddat (ogʻir hukm) nozil boʻldi!», dedilar. Biz oʻsha kunimiz va kechamiz jim turdik, tong otguncha uni yaxshilik deb bilmadik. Muhammad aytadi: Men Rasululloh ﷺ dan: nozil boʻlgan bu shiddat nima edi? deb soʻradim. U zot: «U qarz haqidadir. Muhammadning joni Uning qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, agar bir kishi Alloh yoʻlida oʻldirilsa, soʻng tirilsa, yana Alloh yoʻlida oʻldirilsa, soʻng tirilsa, ustida esa qarz boʻlsa, qarzi ado etilmaguncha jannatga kirmaydi», dedilar.Муҳаммад ибн Абдуллоҳ ибн Жаҳш (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз масжиднинг ҳовлисида, жанозалар қўйиладиган жойда ўтирган эдик, Расулуллоҳ ﷺ ҳам орамизда ўтирган эдилар. Расулуллоҳ ﷺ кўзларини осмонга кўтариб қарадилар, сўнг кўзларини паст қилиб, қўлларини пешоналарига қўйдилар-да: «Субҳаналлоҳ, субҳаналлоҳ! Қандай шиддат (оғир ҳукм) нозил бўлди!», дедилар. Биз ўша кунимиз ва кечамиз жим турдик, тонг отгунча уни яхшилик деб билмадик. Муҳаммад айтади: Мен Расулуллоҳ ﷺ дан: нозил бўлган бу шиддат нима эди? деб сўрадим. У зот: «У қарз ҳақидадир. Муҳаммаднинг жони Унинг қўлида бўлган Зотга қасамки, агар бир киши Аллоҳ йўлида ўлдирилса, сўнг тирилса, яна Аллоҳ йўлида ўлдирилса, сўнг тирилса, устида эса қарз бўлса, қарзи адо этилмагунча жаннатга кирмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ مَيْسَرَةَ عَنِ الْعَلَاءِ عَنْ أَبِي كَثِيرٍ مَوْلَى مُحَمَّدِ بْنِ جَحْشٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَحْشٍ خَتَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّ عَلَى مَعْمَرٍ بِفِنَاءِ الْمَسْجِدِ مُحْتَبِيًا كَاشِفًا عَنْ طَرَفِ فَخِذِهِ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَمِّرْ فَخِذَكَ يَا مَعْمَرُ فَإِنَّ الْفَخِذَ عَوْرَةٌ

Nabiy ﷺ ning kuyovlari Muhammad ibn Jahshdan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ masjid hovlisida tizzalarini quchoqlab oʻtirgan, sonining bir chetini ochib qoʻygan Maʼmarning yonidan oʻtdilar. Shunda Nabiy ﷺ unga: «Ey Maʼmar, sononingni yop, chunki son avratdir», dedilar.Набий ﷺ нинг куёвлари Муҳаммад ибн Жаҳшдан ривоят қилинадики, Набий ﷺ масжид ҳовлисида тиззаларини қучоқлаб ўтирган, сонининг бир четини очиб қўйган Маъмарнинг ёнидан ўтдилар. Шунда Набий ﷺ унга: «Эй Маъмар, сононингни ёп, чунки сон авратдир», дедилар.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنِي الْعَلَاءُ عَنْ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَحْشٍ قَالَمَرَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ عَلَى مَعْمَرٍ وَفَخِذَاهُ مَكْشُوفَتَانِ فَقَالَ يَا مَعْمَرُ غَطِّ فَخِذَيْكَ فَإِنَّ الْفَخِذَيْنِ عَوْرَةٌ

Muhammad ibn Jahsh aytdi: Nabiy ﷺ — men u zot bilan birga edim — Maʼmarning yonidan oʻtdilar; uning ikki soni ochiq edi. U zot: «Ey Maʼmar, ikki sononingni yop, chunki ikki son avratdir», dedilar.Муҳаммад ибн Жаҳш айтди: Набий ﷺ — мен у зот билан бирга эдим — Маъмарнинг ёнидан ўтдилар; унинг икки сони очиқ эди. У зот: «Эй Маъмар, икки сононингни ёп, чунки икки сон авратдир», дедилар.