حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ جَامِعِ بْنِ شَدَّادٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ يَسَارٍ قَالَكُنْتُ جَالِسًا مَعَ سُلَيْمَانَ بْنِ صُرَدٍ وَخَالِدِ بْنِ عُرْفُطَةَ قَالَ فَذَكَرُوا رَجُلًا مَاتَ مِنْ بَطْنِهِ قَالَ فَكَأَنَّمَا اشْتَهَيَا أَنْ يُصَلِّيَا عَلَيْهِ قَالَ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِلْآخَرِ أَلَمْ يَقُلْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَتَلَهُ بَطْنُهُ فَإِنَّهُ لَنْ يُعَذَّبَ فِي قَبْرِهِ قَالَ الْآخَرُ بَلَى
Abdulloh ibn Yasor aytdi: Men Sulaymon ibn Surad va Xolid ibn Urfuta bilan oʻtirgan edim. Ular qorni (kasali)dan vafot etgan bir kishini eslashdi. Ikkalasi ham unga janoza (namozini) oʻqishni istagandek boʻldi. Soʻng biri ikkinchisiga: «Nabiy ﷺ: ‹Kimni qorni oʻldirsa, u qabrida azoblanmaydi›, demaganmidilar?» dedi. Ikkinchisi: «Ha, (deganlar)», dedi.Абдуллоҳ ибн Ясор айтди: Мен Сулаймон ибн Сурад ва Холид ибн Урфута билан ўтирган эдим. Улар қорни (касали)дан вафот этган бир кишини эслашди. Иккаласи ҳам унга жаноза (намозини) ўқишни истагандек бўлди. Сўнг бири иккинчисига: «Набий ﷺ: ‹Кимни қорни ўлдирса, у қабрида азобланмайди›, демаганмидилар?» деди. Иккинчиси: «Ҳа, (деганлар)», деди.