Sulaymon ibn Surad

حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ حَدَّثَنِي عَدِيُّ بْنُ ثَابِتٍ، قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَانَ بْنَ صُرَدٍ، رَجُلاً مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ اسْتَبَّ رَجُلاَنِ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَغَضِبَ أَحَدُهُمَا، فَاشْتَدَّ غَضَبُهُ حَتَّى انْتَفَخَ وَجْهُهُ وَتَغَيَّرَ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنِّي لأَعْلَمُ كَلِمَةً لَوْ قَالَهَا لَذَهَبَ عَنْهُ الَّذِي يَجِدُ ‏"‏‏.‏ فَانْطَلَقَ إِلَيْهِ الرَّجُلُ فَأَخْبَرَهُ بِقَوْلِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ تَعَوَّذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ‏.‏ فَقَالَ أَتُرَى بِي بَأْسٌ أَمَجْنُونٌ أَنَا اذْهَبْ‏.‏

(Sulaymon ibn Surad (roziyallohu anhu) — Paygʻambar ﷺning sahobalaridan bir kishi — aytdi:) Paygʻambar ﷺning huzurlarida ikki kishi bir-birini soʻkdi; ulardan biri gʻazablandi — uning gʻazabi shu qadar kuchaydiki, yuzi shishib, (rangi) oʻzgardi. Paygʻambar ﷺ: «Men shunday bir kalimani bilamanki, agar u (gʻazablangan kishi) uni aytsa, oʻzi his qilayotgan (gʻazab) undan ketardi» dedilar. Shunda u kishi (gʻazablangan kishining) oldiga borib, unga Paygʻambar ﷺning soʻzlarini aytdi va: «Shaytondan Allohga panoh soʻra (‹aʼuzu billahi minash-shaytan› de)» dedi. U: «Mende bir aybni (kasalni) koʻryapsanmi? Men jinniman(mi)? Yoʻqol!» dedi.(Сулаймон ибн Сурад (розияллоҳу анҳу) — Пайғамбар ﷺнинг саҳобаларидан бир киши — айтди:) Пайғамбар ﷺнинг ҳузурларида икки киши бир-бирини сўкди; улардан бири ғазабланди — унинг ғазаби шу қадар кучайдики, юзи шишиб, (ранги) ўзгарди. Пайғамбар ﷺ: «Мен шундай бир калимани биламанки, агар у (ғазабланган киши) уни айца, ўзи ҳис қилаётган (ғазаб) ундан кетарди» дедилар. Шунда у киши (ғазабланган кишининг) олдига бориб, унга Пайғамбар ﷺнинг сўзларини айтди ва: «Шайтондан Аллоҳга паноҳ сўра (‹аъузу биллаҳи минаш-шайтан› де)» деди. У: «Менде бир айбни (касални) кўряпсанми? Мен жинниман(ми)? Йўқол!» деди.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا وَقَالَ ابْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ صُرَدٍ، قَالَ اسْتَبَّ رَجُلاَنِ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَجَعَلَ أَحَدُهُمَا تَحْمَرُّ عَيْنَاهُ وَتَنْتَفِخُ أَوْدَاجُهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنِّي لأَعْرِفُ كَلِمَةً لَوْ قَالَهَا لَذَهَبَ عَنْهُ الَّذِي يَجِدُ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ الرَّجُلُ وَهَلْ تَرَى بِي مِنْ جُنُونٍ قَالَ ابْنُ الْعَلاَءِ فَقَالَ وَهَلْ تَرَى ‏.‏ وَلَمْ يَذْكُرِ الرَّجُلَ

Sulaymon ibn Surad (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ning huzurlarida ikki kishi bir-birini soʻkdi va ulardan birining koʻzlari qizara boshlab, boʻyin tomirlari boʻrtib chiqdi. Rasululloh ﷺ: «Men bir kalimani bilamanki, agar uni aytsa, uning his qilayotgan (gʻazabi) ketardi: ‹Aʼuzu billahi minash-shaytonir-rojim› (Rojim shaytondan Allohga panoh tilayman)», dedilar. Shunda u kishi: «Menda jinnilik koʻryapsizmi?» dedi.Сулаймон ибн Сурад (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ нинг ҳузурларида икки киши бир-бирини сўкди ва улардан бирининг кўзлари қизара бошлаб, бўйин томирлари бўртиб чиқди. Расулуллоҳ ﷺ: «Мен бир калимани биламанки, агар уни айтса, унинг ҳис қилаётган (ғазаби) кетарди: ‹Аъузу биллаҳи минаш-шайтонир-рожим› (Рожим шайтондан Аллоҳга паноҳ тилайман)», дедилар. Шунда у киши: «Менда жиннилик кўряпсизми?» деди.

حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، سَمِعْتُ الأَعْمَشَ، يَقُولُ سَمِعْتُ عَدِيَّ بْنَ ثَابِتٍ، يَقُولُ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ صُرَدٍ، قَالَ اسْتَبَّ رَجُلاَنِ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَجَعَلَ أَحَدُهُمَا يَغْضَبُ وَيَحْمَرُّ وَجْهُهُ فَنَظَرَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ إِنِّي لأَعْلَمُ كَلِمَةً لَوْ قَالَهَا لَذَهَبَ ذَا عَنْهُ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ ‏"‏ ‏.‏ فَقَامَ إِلَى الرَّجُلِ رَجُلٌ مِمَّنْ سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَتَدْرِي مَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم آنِفًا قَالَ ‏"‏ إِنِّي لأَعْلَمُ كَلِمَةً لَوْ قَالَهَا لَذَهَبَ ذَا عَنْهُ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ لَهُ الرَّجُلُ أَمَجْنُونًا تَرَانِي

Sulaymon ibn Surad (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ning huzurlarida ikki kishi bir-birini soʻkdi va ulardan biri gʻazablanib, yuzi qizara boshladi. Nabiy ﷺ unga qarab: «Men bir kalimani bilamanki, agar uni aytsa, undan bu (gʻazab) ketardi: ‹Aʼuzu billahi minash-shaytonir-rojim› (Rojim shaytondan Allohga panoh tilayman)», dedilar. Shunda Nabiy ﷺ dan (buni) eshitganlardan bir kishi u kishining oldiga borib: «Hozir Rasululloh ﷺ nima dedilar bilasanmi? U zot: ‹Men bir kalimani bilamanki, agar uni aytsa, undan bu (gʻazab) ketardi: Aʼuzu billahi minash-shaytonir-rojim (Rojim shaytondan Allohga panoh tilayman)› dedilar», dedi. Shunda u kishi unga: «Meni jinni deb koʻryapsanmi?» dedi.Сулаймон ибн Сурад (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ нинг ҳузурларида икки киши бир-бирини сўкди ва улардан бири ғазабланиб, юзи қизара бошлади. Набий ﷺ унга қараб: «Мен бир калимани биламанки, агар уни айтса, ундан бу (ғазаб) кетарди: ‹Аъузу биллаҳи минаш-шайтонир-рожим› (Рожим шайтондан Аллоҳга паноҳ тилайман)», дедилар. Шунда Набий ﷺ дан (буни) эшитганлардан бир киши у кишининг олдига бориб: «Ҳозир Расулуллоҳ ﷺ нима дедилар биласанми? У зот: ‹Мен бир калимани биламанки, агар уни айтса, ундан бу (ғазаб) кетарди: Аъузу биллаҳи минаш-шайтонир-рожим (Рожим шайтондан Аллоҳга паноҳ тилайман)› дедилар», деди. Шунда у киши унга: «Мени жинни деб кўряпсанми?» деди.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ صُرَدَ، قَالَ اسْتَبَّ رَجُلاَنِ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَجَعَلَ أَحَدُهُمَا تَحْمَرُّ عَيْنَاهُ وَتَنْتَفِخُ أَوْدَاجُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنِّي لأَعْرِفُ كَلِمَةً لَوْ قَالَهَا هَذَا لَذَهَبَ عَنْهُ الَّذِي يَجِدُ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ الرَّجُلُ هَلْ تَرَى بِي مِنْ جُنُونٍ

Sulaymon ibn Surad (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺning huzurlarida ikki kishi soʻkishib qoldi. Ulardan birining koʻzlari qizara va boʻyin tomirlari shisha boshladi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Albatta, men shunday bir kalimani bilamanki, agar bu (kishi) uni aytsa, oʻzi sezayotgan (gʻazab) undan ketib qoladi: ‹Aʼuzu billahi minash-shaytonir-rojim — Quvgʻin qilingan shaytondan Allohga panoh tilayman›», dedilar. Shunda haligi kishi: «Sen menda jinnilik koʻryapsanmi?» dedi.Сулаймон ибн Сурад (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺнинг ҳузурларида икки киши сўкишиб қолди. Улардан бирининг кўзлари қизара ва бўйин томирлари шиша бошлади. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, мен шундай бир калимани биламанки, агар бу (киши) уни айтса, ўзи сезаётган (ғазаб) ундан кетиб қолади: ‹Аъузу биллаҳи минаш-шайтонир-рожим — Қувғин қилинган шайтондан Аллоҳга паноҳ тилайман›», дедилар. Шунда ҳалиги киши: «Сен менда жиннилик кўряпсанми?» деди.

حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ عَبْدِ الأَكْرَمِ، - رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْكُوفَةِ - عَنْ أَبِيهِ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ صُرَدٍ، قَالَ أَتَانَا رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَمَكَثْنَا ثَلاَثَ لَيَالٍ لاَ نَقْدِرُ - أَوْ لاَ يَقْدِرُ - عَلَى طَعَامٍ ‏.‏

Sulaymon ibn Surad (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ bizga keldilar. Bas, biz uch kecha turdik, taomga qodir boʻlmasdik — yoki u zot qodir boʻlmasdilar», dedilar.Сулаймон ибн Сурад (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ бизга келдилар. Бас, биз уч кеча турдик, таомга қодир бўлмасдик — ёки у зот қодир бўлмасдилар», дедилар.

- وعن سليمان بن صرد رضي الله عنه قال‏:‏ كنت جالساً مع النبي صلى الله عليه وسلم، ورجلان يستبان، وأحدهما قد احمر وجهه، وانتفخت أوداجه‏.‏ فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم‏:‏ ‏"‏ إني لأعلم كلمة لو قالها لذهب عنه ما يجد، لو قال‏:‏ أعوذ بالله من الشيطان الرجيم ذهب منه ما يجد‏"‏‏.‏ فقال له‏:‏ إن النبي صلى الله عليه وسلم قال‏:‏ ‏"‏ تعوذ بالله من الشيطان الرجيم‏"‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏ ‏.‏

(Sulaymon ibn Surad (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺning huzurlarida ikki kishi bir-birini soʻkdi — biz esa u zotning yonlarida oʻtirgan edik; ulardan biri sherigini gʻazab bilan soʻkar, yuzi qizargan edi. Paygʻambar ﷺ: «Men shunday bir kalimani bilamanki, agar u uni aytsa, oʻzi his qilayotgan (gʻazab) undan ketar edi — agar u ‹Aʼuzu billahi minash-shaytonir-rojim (quvilgan shaytondan Allohga sigʻinaman)› desa» dedilar. Ular u kishiga: «Sen Paygʻambar ﷺ nima deyayotganini eshitmayapsanmi?» dedilar. U: «Men jinnimasman» dedi.(Сулаймон ибн Сурад (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺнинг ҳузурларида икки киши бир-бирини сўкди — биз эса у зотнинг ёнларида ўтирган эдик; улардан бири шеригини ғазаб билан сўкар, юзи қизарган эди. Пайғамбар ﷺ: «Мен шундай бир калимани биламанки, агар у уни айца, ўзи ҳис қилаётган (ғазаб) ундан кетар эди — агар у ‹Аъузу биллаҳи минаш-шайтонир-рожим (қувилган шайтондан Аллоҳга сиғинаман)› деса» дедилар. Улар у кишига: «Сен Пайғамбар ﷺ нима деяётганини эшитмаяпсанми?» дедилар. У: «Мен жиннимасман» деди.

وَعَن سليمانَ بن صُرَد قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ أَجْلَى الْأَحْزَابَ عَنْهُ: «الْآنَ نَغْزُوهُمْ وَلَا يغزونا نَحن نسير إِلَيْهِم» . رَوَاهُ البُخَارِيّ

Paygʻambar ﷺ Ahzob kuni: «(Endi) biz ularga gʻazot qilamiz, ular bizga gʻazot qilmaydilar», dedilar.Пайғамбар ﷺ Аҳзоб куни: «(Энди) биз уларга ғазот қиламиз, улар бизга ғазот қилмайдилар», дедилар.

وَعَن سُلَيْمَان بن صرد قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «مَنْ قَتَلَهُ بَطْنُهُ لَمْ يُعَذَّبْ فِي قَبْرِهِ» رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ

Sulaymon ibn Surad (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimni qorni (ich kasalligi) oʻldirsa, qabrida azoblanmaydi», dedilar. Ahmad va Termiziy rivoyat qilgan. (Termiziy): ‹Bu gʻarib hadis›, dedi.Сулаймон ибн Сурад (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимни қорни (ич касаллиги) ўлдирса, қабрида азобланмайди», дедилар. Аҳмад ва Термизий ривоят қилган. (Термизий): ‹Бу ғариб ҳадис›, деди.

وَعَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ صُرَدَ قَالَ: اسْتَبَّ رَجُلَانِ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ عِنْدَهُ جُلُوسٌ وَأَحَدُهُمَا يَسُبُّ صَاحِبَهُ مُغْضَبًا قَدِ احْمَرَّ وَجْهُهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنِّي لَأَعْلَمُ كَلِمَةً لَوْ قَالَهَا لَذَهَبَ عَنْهُ مَا يَجِدُ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ» . فَقَالُوا لِلرَّجُلِ: لَا تَسْمَعُ مَا يَقُولُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؟ قَالَ: إِنِّي لستُ بمجنون

(Sulaymon ibn Surad (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺning huzurlarida ikki kishi bir-birini soʻkdi — biz esa u zotning yonlarida oʻtirgan edik; ulardan biri sherigini gʻazab bilan soʻkar, yuzi qizargan edi. Paygʻambar ﷺ: «Men shunday bir kalimani bilamanki, agar u uni aytsa, oʻzi his qilayotgan (gʻazab) undan ketar edi — agar u ‹Aʼuzu billahi minash-shaytonir-rojim (quvilgan shaytondan Allohga sigʻinaman)› desa» dedilar. Ular u kishiga: «Sen Paygʻambar ﷺ nima deyayotganini eshitmayapsanmi?» dedilar. U: «Men jinnimasman» dedi.(Сулаймон ибн Сурад (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺнинг ҳузурларида икки киши бир-бирини сўкди — биз эса у зотнинг ёнларида ўтирган эдик; улардан бири шеригини ғазаб билан сўкар, юзи қизарган эди. Пайғамбар ﷺ: «Мен шундай бир калимани биламанки, агар у уни айца, ўзи ҳис қилаётган (ғазаб) ундан кетар эди — агар у ‹Аъузу биллаҳи минаш-шайтонир-рожим (қувилган шайтондан Аллоҳга сиғинаман)› деса» дедилар. Улар у кишига: «Сен Пайғамбар ﷺ нима деяётганини эшитмаяпсанми?» дедилар. У: «Мен жиннимасман» деди.