Sulaymon ibn Surad

وَعَن سليمانَ بن صُرَد قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ أَجْلَى الْأَحْزَابَ عَنْهُ: «الْآنَ نَغْزُوهُمْ وَلَا يغزونا نَحن نسير إِلَيْهِم» . رَوَاهُ البُخَارِيّ

Paygʻambar ﷺ Ahzob kuni: «(Endi) biz ularga gʻazot qilamiz, ular bizga gʻazot qilmaydilar», dedilar.Пайғамбар ﷺ Аҳзоб куни: «(Энди) биз уларга ғазот қиламиз, улар бизга ғазот қилмайдилар», дедилар.

وَعَن سُلَيْمَان بن صرد قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «مَنْ قَتَلَهُ بَطْنُهُ لَمْ يُعَذَّبْ فِي قَبْرِهِ» رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ

Sulaymon ibn Surad (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimni qorni (ich kasalligi) oʻldirsa, qabrida azoblanmaydi», dedilar. Ahmad va Termiziy rivoyat qilgan. (Termiziy): ‹Bu gʻarib hadis›, dedi.Сулаймон ибн Сурад (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимни қорни (ич касаллиги) ўлдирса, қабрида азобланмайди», дедилар. Аҳмад ва Термизий ривоят қилган. (Термизий): ‹Бу ғариб ҳадис›, деди.

وَعَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ صُرَدَ قَالَ: اسْتَبَّ رَجُلَانِ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ عِنْدَهُ جُلُوسٌ وَأَحَدُهُمَا يَسُبُّ صَاحِبَهُ مُغْضَبًا قَدِ احْمَرَّ وَجْهُهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنِّي لَأَعْلَمُ كَلِمَةً لَوْ قَالَهَا لَذَهَبَ عَنْهُ مَا يَجِدُ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ» . فَقَالُوا لِلرَّجُلِ: لَا تَسْمَعُ مَا يَقُولُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؟ قَالَ: إِنِّي لستُ بمجنون

(Sulaymon ibn Surad (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺning huzurlarida ikki kishi bir-birini soʻkdi — biz esa u zotning yonlarida oʻtirgan edik; ulardan biri sherigini gʻazab bilan soʻkar, yuzi qizargan edi. Paygʻambar ﷺ: «Men shunday bir kalimani bilamanki, agar u uni aytsa, oʻzi his qilayotgan (gʻazab) undan ketar edi — agar u ‹Aʼuzu billahi minash-shaytonir-rojim (quvilgan shaytondan Allohga sigʻinaman)› desa» dedilar. Ular u kishiga: «Sen Paygʻambar ﷺ nima deyayotganini eshitmayapsanmi?» dedilar. U: «Men jinnimasman» dedi.(Сулаймон ибн Сурад (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺнинг ҳузурларида икки киши бир-бирини сўкди — биз эса у зотнинг ёнларида ўтирган эдик; улардан бири шеригини ғазаб билан сўкар, юзи қизарган эди. Пайғамбар ﷺ: «Мен шундай бир калимани биламанки, агар у уни айца, ўзи ҳис қилаётган (ғазаб) ундан кетар эди — агар у ‹Аъузу биллаҳи минаш-шайтонир-рожим (қувилган шайтондан Аллоҳга сиғинаман)› деса» дедилар. Улар у кишига: «Сен Пайғамбар ﷺ нима деяётганини эшитмаяпсанми?» дедилар. У: «Мен жиннимасман» деди.