حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ طَلْحَةَ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ عَنْ أَبِيهِ قَالَبَايَعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى السَّمْعِ وَالطَّاعَةِ فِي الْمَكْرَهِ وَالْمَنْشَطِ وَالْعُسْرِ وَالْيُسْرِ وَالْأَثَرَةِ عَلَيْنَا وَأَنْ نُقِيمَ أَلْسُنَنَا بِالْعَدْلِ أَيْنَمَا كُنَّا لَا نَخَافُ فِي اللَّهِ لَوْمَةَ لَائِمٍ قَالَ عَفَّانُ أَلْسِنَتَنَا
Uboda ibn Somit (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Rasululloh ﷺ ga koʻngil istamaganda ham, koʻngil xohlaganda ham, qiyinchilikda ham, yengillikda ham, hatto (haqqimiz) boshqaga berib qoʻyilganda ham tinglash va itoat qilishga, qayerda boʻlsak ham tillarimizni adolat bilan tutishga va Alloh (yoʻli)da hech bir ayblovchining ayblashidan qoʻrqmaslikka bayʼat qildik.Убода ибн Сомит (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺ га кўнгил истамаганда ҳам, кўнгил хоҳлаганда ҳам, қийинчиликда ҳам, енгилликда ҳам, ҳатто (ҳаққимиз) бошқага бериб қўйилганда ҳам тинглаш ва итоат қилишга, қаерда бўлсак ҳам тилларимизни адолат билан тутишга ва Аллоҳ (йўли)да ҳеч бир айбловчининг айблашидан қўрқмасликка байъат қилдик.