حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ حَدَّثَنَا ابْنُ عَيَّاشٍ عَنْ عَقِيلِ بْنِ مُدْرِكٍ السُّلَمِيِّ عَنْ لُقْمَانَ بْنِ عَامِرٍ عَنْ أَبِي رَاشِدٍ الْحُبْرَانِيِّ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ عَبَدَ اللَّهَ لَا يُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا فَأَقَامَ الصَّلَاةَ وَآتَى الزَّكَاةَ وَسَمِعَ وَأَطَاعَ فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى يُدْخِلُهُ مِنْ أَيِّ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ شَاءَ وَلَهَا ثَمَانِيَةُ أَبْوَابٍ وَمَنْ عَبَدَ اللَّهَ لَا يُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا وَأَقَامَ الصَّلَاةَ وَآتَى الزَّكَاةَ وَسَمِعَ وَعَصَى فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى مِنْ أَمْرِهِ بِالْخِيَارِ إِنْ شَاءَ رَحِمَهُ وَإِنْ شَاءَ عَذَّبَهُ
Uboda ibn Somit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Kim Allohga hech narsani sherik qilmay ibodat qilsa, namozni toʻkis ado etsa, zakotni bersa, (rahbarni) tinglab, itoat qilsa — Alloh taolo uni jannatning xohlagan eshigidan kiritadi, uning sakkizta eshigi bordir. Kim Allohga hech narsani sherik qilmay ibodat qilsa, namozni toʻkis ado etsa, zakotni bersa, lekin tinglab, osiy boʻlsa — Alloh taolo uning ishida ixtiyorlidir: xohlasa unga rahm qiladi, xohlasa uni azoblaydi», dedilar.Убода ибн Сомит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Ким Аллоҳга ҳеч нарсани шерик қилмай ибодат қилса, намозни тўкис адо этса, закотни берса, (раҳбарни) тинглаб, итоат қилса — Аллоҳ таоло уни жаннатнинг хоҳлаган эшигидан киритади, унинг саккизта эшиги бордир. Ким Аллоҳга ҳеч нарсани шерик қилмай ибодат қилса, намозни тўкис адо этса, закотни берса, лекин тинглаб, осий бўлса — Аллоҳ таоло унинг ишида ихтиёрлидир: хоҳласа унга раҳм қилади, хоҳласа уни азоблайди», дедилар.