حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنِي مَنْ لَا أَتَّهِمُ مِنْ أَهْلِ الشَّامِ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا رَأَى الْهِلَالَ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ الْحَمْدُ لِلَّهِ لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ خَيْرَ هَذَا الشَّهْرِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ الْقَدَرِ وَمِنْ سُوءِ الْحَشْرِ
Uboda ibn Somit (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ hilolni koʻrganlarida: «Allohu akbar, alhamdu lillah, la havla va la quvvata illa billah. Allohim, men Sendan bu oyning xayrini soʻrayman va qadarning yomonligidan hamda hashrning yomonligidan Senga panoh tilayman», der edilar.Убода ибн Сомит (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ ҳилолни кўрганларида: «Аллоҳу акбар, алҳамду лиллаҳ, ла ҳавла ва ла қуввата илла биллаҳ. Аллоҳим, мен Сендан бу ойнинг хайрини сўрайман ва қадарнинг ёмонлигидан ҳамда ҳашрнинг ёмонлигидан Сенга паноҳ тилайман», дер эдилар.