حَدَّثَنَا سُرَيْجُ بْنُ النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي حَازِمٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّأَنَّ امْرَأَةً أَتَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِبُرْدَةٍ مَنْسُوجَةٍ فِيهَا حَاشِيَتَاهَا قَالَ سَهْلٌ وَهَلْ تَدْرُونَ مَا الْبُرْدَةُ قَالُوا نَعَمْ هِيَ الشَّمْلَةُ قَالَ نَعَمْ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَسَجْتُ هَذِهِ بِيَدِي فَجِئْتُ بِهَا لِأَكْسُوَكَهَا فَأَخَذَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُحْتَاجًا إِلَيْهَا فَخَرَجَ عَلَيْنَا وَإِنَّهَا لَإِزَارُهُ فَجَسَّهَا فُلَانُ بْنُ فُلَانٍ رَجُلٌ سَمَّاهُ فَقَالَ مَا أَحْسَنَ هَذِهِ الْبُرْدَةَ اكْسُنِيهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ نَعَمْ فَلَمَّا دَخَلَ طَوَاهَا وَأَرْسَلَ بِهَا إِلَيْهِ فَقَالَ لَهُ الْقَوْمُ وَاللَّهِ مَا أَحْسَنْتَ كُسِيَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُحْتَاجًا إِلَيْهَا ثُمَّ سَأَلْتَهُ إِيَّاهَا وَقَدْ عَلِمْتَ أَنَّهُ لَا يَرُدُّ سَائِلًا فَقَالَ وَاللَّهِ إِنِّي مَا سَأَلْتُهُ لِأَلْبَسَهَا وَلَكِنْ سَأَلْتُهُ إِيَّاهَا لِتَكُونَ كَفَنِي يَوْمَ أَمُوتُقَالَ سَهْلٌ فَكَانَتْ كَفَنَهُ يَوْمَ مَاتَ
Sahl ibn Saʼd as-Soidiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir ayol Rasululloh ﷺning huzurlariga chetlari toʻqilgan bir burda olib keldi. Sahl: «Burda nima ekanini bilasizlarmi?» dedi. Ular: «Ha, u — shamla», dedilar. U: «Ha», dedi. Ayol: «Yo Rasululloh, buni sizga kiydirish uchun oʻz qoʻlim bilan toʻqidim», dedi. Nabiy ﷺ unga ehtiyojlari boʻlgan holda uni oldilar va uni izor qilib kiygan holda bizning oldimizga chiqdilar. Shunda falon ibn falon degan — u (roviy) uni nomi bilan atagan edi — bir kishi unga qoʻlini tekkizib: «Bu burda naqadar chiroyli! Uni menga kiydiring, yo Rasululloh», dedi. U zot: «Xoʻp», dedilar. Ichkariga kirganlarida uni buklab, unga yubordilar. Odamlar u kishiga: «Vallohi, yaxshi qilmading. Rasululloh ﷺ unga ehtiyojlari boʻlgan holda uni kiygan edilar, sen esa u zot soʻraganni qaytarmasliklarini bilib turib, uni soʻrading», dedilar. U: «Vallohi, men undan uni kiyish uchun soʻramadim, balki oʻlgan kunim kafanim boʻlishi uchun soʻradim», dedi. Sahl aytdi: U vafot etgan kuni haqiqatan uning kafani boʻldi.Саҳл ибн Саъд ас-Соидий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир аёл Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига четлари тўқилган бир бурда олиб келди. Саҳл: «Бурда нима эканини биласизларми?» деди. Улар: «Ҳа, у — шамла», дедилар. У: «Ҳа», деди. Аёл: «Ё Расулуллоҳ, буни сизга кийдириш учун ўз қўлим билан тўқидим», деди. Набий ﷺ унга эҳтиёжлари бўлган ҳолда уни олдилар ва уни изор қилиб кийган ҳолда бизнинг олдимизга чиқдилар. Шунда фалон ибн фалон деган — у (ровий) уни номи билан атаган эди — бир киши унга қўлини теккизиб: «Бу бурда нақадар чиройли! Уни менга кийдиринг, ё Расулуллоҳ», деди. У зот: «Хўп», дедилар. Ичкарига кирганларида уни буклаб, унга юбордилар. Одамлар у кишига: «Валлоҳи, яхши қилмадинг. Расулуллоҳ ﷺ унга эҳтиёжлари бўлган ҳолда уни кийган эдилар, сен эса у зот сўраганни қайтармасликларини билиб туриб, уни сўрадинг», дедилар. У: «Валлоҳи, мен ундан уни кийиш учун сўрамадим, балки ўлган куним кафаним бўлиши учун сўрадим», деди. Саҳл айтди: У вафот этган куни ҳақиқатан унинг кафани бўлди.