حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا خَالِدٌ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ قَوْمِهِ قَالَ خَالِدٌ أَحْسِبُهُ عَمْرَو بْنَ بُجْدَانَ عَنْ أَبِي زَيْدٍ الْأَنْصَارِيِّ قَالَمَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ دُورِ الْأَنْصَارِ فَوَجَدَ قُتَارًا فَقَالَ مَنْ صَنَعَ هَذَا أَوْ كَمَا قَالَ شَكَّ إِسْمَاعِيلُ فَخَرَجَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا يَوْمٌ اللَّحْمُ فِيهِ كَرِيهٌ وَإِنِّي عَجَّلْتُ نَسِيكَتِي قَالَ فَأَعِدْ قَالَ وَاللَّهِ مَا عِنْدِي إِلَّا جَذَعٌ أَوْ حَمَلٌ مِنْ الضَّأْنِ قَالَ فَاذْبَحْهُ وَلَا يُجْزِئُ جَذَعٌ عَنْ أَحَدٍ بَعْدَكَحَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ حَدَّثَنَا أَبُو قِلَابَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ بُجْدَانَ عَنْ أَبِي زَيْدٍ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ مَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَظْهُرِ دِيَارِنَا فَذَكَرَ مَعْنَاهُ
Abu Zayd al-Ansoriy (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ ansorlarning uylari orasidan oʻtayotib, (soʻyilgan) goʻsht hidini sezdilar va: «Buni kim qildi?» dedilar — yoki qanday aytgan boʻlsalar, Ismoil shubha qildi. Shunda bir kishi chiqib: «Ey Allohning Rasuli, bu shunday kunki, unda (bu vaqtdan oldin soʻyilgan) goʻsht yoqimsizdir; men qurbonligimni shoshilib (soʻyib) qoʻydim», dedi. U zot: «Bas, qaytadan (soʻy)», dedilar. U: «Allohga qasamki, mende qoʻyning jazaʼsidan (bir yashar qoʻzisidan) boshqa narsa yoʻq», dedi. U zot: «Uni soʻy; sendan keyin hech kimga jazaʼ kifoya qilmaydi», dedilar. Abu Zayd al-Ansoriy aytdi: Rasululloh ﷺ bizning diyorlarimiz orasidan oʻtdilar — deb shu maʼnoni zikr qildi.Абу Зайд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ ансорларнинг уйлари орасидан ўтаётиб, (сўйилган) гўшт ҳидини сездилар ва: «Буни ким қилди?» дедилар — ёки қандай айтган бўлсалар, Исмоил шубҳа қилди. Шунда бир киши чиқиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, бу шундай кунки, унда (бу вақтдан олдин сўйилган) гўшт ёқимсиздир; мен қурбонлигимни шошилиб (сўйиб) қўйдим», деди. У зот: «Бас, қайтадан (сўй)», дедилар. У: «Аллоҳга қасамки, менде қўйнинг жазаъсидан (бир яшар қўзисидан) бошқа нарса йўқ», деди. У зот: «Уни сўй; сендан кейин ҳеч кимга жазаъ кифоя қилмайди», дедилар. Абу Зайд ал-Ансорий айтди: Расулуллоҳ ﷺ бизнинг диёрларимиз орасидан ўтдилар — деб шу маънони зикр қилди.