حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ حَدَّثَنَا عَزْرَةُ بْنُ ثَابِتٍ حَدَّثَنَا عِلْبَاءُ بْنُ أَحْمَرَ حَدَّثَنَا أَبُو زَيْدٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَسَحَ وَجْهَهُ وَدَعَا لَهُ بِالْجَمَالِقَالَ و أَخْبَرَنِي غَيْرُ وَاحِدٍ أَنَّهُ بَلَغَ بِضْعًا وَمِائَةَ سَنَةٍ أَسْوَدَ الرَّأْسِ وَاللِّحْيَةِ إِلَّا نُبَذُ شَعَرٍ بِيضٌ فِي رَأْسِهِ
Abu Zayd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ uning yuzini silab, u uchun goʻzallik (soʻrab) duo qildilar. (Azra) aytdi: Menga bir necha kishi xabar berdiki, u bir yuz yildan ortiq umr koʻrgan, boshi va soqoli qora edi, faqat boshida bir necha oq tuk bor edi.Абу Зайд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ унинг юзини силаб, у учун гўзаллик (сўраб) дуо қилдилар. (Азра) айтди: Менга бир неча киши хабар бердики, у бир юз йилдан ортиқ умр кўрган, боши ва соқоли қора эди, фақат бошида бир неча оқ тук бор эди.