حَدَّثَنَا أَبُو قَطَنٍ حَدَّثَنَا يُونُسُ عَنْ جُرَيٍّ النَّهْدِيِّ أَنَّهُ قَالَلَقِيتُ شَيْخًا مِنْ بَنِي سُلَيْمٍ بِالْكُنَاسَةِ فَحَدَّثَنِي أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَدَّ خَمْسًا فِي يَدِهِ أَوْ فِي يَدِي فَقَالَ التَّسْبِيحُ نِصْفُ الْمِيزَانِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ يَمْلَؤُهُ وَالتَّكْبِيرُ يَمْلَأُ مَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ وَالصَّوْمُ نِصْفُ الصَّبْرِ وَالطُّهُورُ نِصْفُ الْإِيمَانِ
Banu Sulaymdan bir keksa kishi (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oʻz qoʻllarida yoki mening qoʻlimda beshtani sanab: «Tasbeh mezonning yarmidir, ‹alhamdulillah› uni toʻldiradi, takbir osmon bilan yer orasini toʻldiradi, roʻza sabrning yarmidir, tahorat esa iymonning yarmidir», dedilar.Бану Сулаймдан бир кекса киши (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ўз қўлларида ёки менинг қўлимда бештани санаб: «Тасбеҳ мезоннинг ярмидир, ‹алҳамдулиллаҳ› уни тўлдиради, такбир осмон билан ер орасини тўлдиради, рўза сабрнинг ярмидир, таҳорат эса иймоннинг ярмидир», дедилар.