حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُهَاجِرٍ عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ قَالَ حَدَّثَنِي مَنْ لَمْ يَكْذِبْنِي يَعْنِي حُذَيْفَةَ قَالَلَقِيَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام وَهُوَ عِنْدَ أَحْجَارِ الْمِرَاءِ فَقَالَ إِنَّ أُمَّتَكَ يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ عَلَى سَبْعَةِ أَحْرُفٍ فَمَنْ قَرَأَ مِنْهُمْ عَلَى حَرْفٍ فَلْيَقْرَأْ كَمَا عَلِمَ وَلَا يَرْجِعْ عَنْهُ قَالَ أَبِي وَقَالَ ابْنُ مَهْدِيٍّ إِنَّ مِنْ أُمَّتِكَ الضَّعِيفَ فَمَنْ قَرَأَ عَلَى حَرْفٍ فَلَا يَتَحَوَّلْ مِنْهُ إِلَى غَيْرِهِ رَغْبَةً عَنْهُ
Ribʼiy ibn Hirosh aytdi: Menga yolgʻon aytmagan kishi — yaʼni Huzayfa (roziyallohu anhu) — soʻzlab berdi: Nabiy ﷺ Ahjorul-Miro yonlarida turganlarida u zotga Jibril (alayhissalom) yoʻliqdi va: «Albatta, ummating Qurʼonni yetti harf ustida oʻqiydi. Ulardan kim bir harf ustida oʻqisa, oʻzi bilgandek oʻqisin va undan qaytmasin», dedi. Otam aytdi: Ibn Mahdiy: «Albatta, ummating ichida zaifi bor; bas, kim bir harf ustida oʻqisa, undan yuz oʻgirib boshqasiga oʻtmasin», dedi.Рибъий ибн Ҳирош айтди: Менга ёлғон айтмаган киши — яъни Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу) — сўзлаб берди: Набий ﷺ Аҳжорул-Миро ёнларида турганларида у зотга Жибрил (алайҳиссалом) йўлиқди ва: «Албатта, умматинг Қуръонни етти ҳарф устида ўқийди. Улардан ким бир ҳарф устида ўқиса, ўзи билгандек ўқисин ва ундан қайтмасин», деди. Отам айтди: Ибн Маҳдий: «Албатта, умматинг ичида заифи бор; бас, ким бир ҳарф устида ўқиса, ундан юз ўгириб бошқасига ўтмасин», деди.