حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ بْنِ حُذَيْفَةَ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَسَأَلَ رَجُلٌ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمْسَكَ الْقَوْمُ ثُمَّ إِنَّ رَجُلًا أَعْطَاهُ فَأَعْطَى الْقَوْمُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ سَنَّ خَيْرًا فَاسْتُنَّ بِهِ كَانَ لَهُ أَجْرُهُ وَمِنْ أُجُورِ مَنْ يَتَّبِعُهُ غَيْرَ مُنْتَقِصٍ مِنْ أُجُورِهِمْ شَيْئًا وَمَنْ سَنَّ شَرًّا فَاسْتُنَّ بِهِ كَانَ عَلَيْهِ وِزْرُهُ وَمِنْ أَوْزَارِ مَنْ يَتَّبِعُهُ غَيْرَ مُنْتَقِصٍ مِنْ أَوْزَارِهِمْ شَيْئًا
Huzayfa (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺ davrida bir kishi (odamlardan) soʻradi, qavm esa (berishdan) tiyildi. Soʻng bir kishi unga (biror narsa) berdi, shundan keyin qavm ham berdi. Nabiy ﷺ: «Kim yaxshi bir yoʻlni boshlab bersa va unga ergashilsa, unga oʻz ajri hamda unga ergashganlarning ajridan (nasiba) boʻladi, ularning ajrlaridan esa hech narsa kamaymaydi. Kim yomon bir yoʻlni boshlab bersa va unga ergashilsa, unga oʻz gunohi hamda unga ergashganlarning gunohlaridan (yuk) boʻladi, ularning gunohlaridan esa hech narsa kamaymaydi», dedilar.Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺ даврида бир киши (одамлардан) сўради, қавм эса (беришдан) тийилди. Сўнг бир киши унга (бирор нарса) берди, шундан кейин қавм ҳам берди. Набий ﷺ: «Ким яхши бир йўлни бошлаб берса ва унга эргашилса, унга ўз ажри ҳамда унга эргашганларнинг ажридан (насиба) бўлади, уларнинг ажрларидан эса ҳеч нарса камаймайди. Ким ёмон бир йўлни бошлаб берса ва унга эргашилса, унга ўз гуноҳи ҳамда унга эргашганларнинг гуноҳларидан (юк) бўлади, уларнинг гуноҳларидан эса ҳеч нарса камаймайди», дедилар.