حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا رَزِينٌ الْجُهَنِيُّ حَدَّثَنِي أَبُو الرُّقَادِ قَالَخَرَجْتُ مَعَ مَوْلَايَ وَأَنَا غُلَامٌ فَدُفِعْتُ إِلَى حُذَيْفَةَ وَهُوَ يَقُولُ إِنْ كَانَ الرَّجُلُ لَيَتَكَلَّمُ بِالْكَلِمَةِ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَصِيرُ مُنَافِقًا وَإِنِّي لَأَسْمَعُهَا مِنْ أَحَدِكُمْ فِي الْمَقْعَدِ الْوَاحِدِ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ لَتَأْمُرُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَلَتَنْهَوُنَّ عَنْ الْمُنْكَرِ وَلَتَحَاضُّنَّ عَلَى الْخَيْرِ أَوْ لَيُسْحِتَنَّكُمْ اللَّهُ جَمِيعًا بِعَذَابٍ أَوْ لَيُؤَمِّرَنَّ عَلَيْكُمْ شِرَارَكُمْ ثُمَّ يَدْعُو خِيَارُكُمْ فَلَا يُسْتَجَابُ لَكُمْ
Abu Ruqod aytdi: Men bola ekanman xoʻjayinim bilan chiqdim va Huzayfaning oldiga tushib qoldim. U shunday der edi: Rasululloh ﷺ davrida kishi bir soʻzni gapirsa, u bilan munofiq boʻlib qolar edi. Men esa sizlardan biringizdan uni bir oʻtirishda toʻrt marta eshityapman. Albatta yaxshilikka buyurasizlar, yomonlikdan qaytarasizlar va yaxshilikka undaysizlar; yoxud Alloh hammangizni azob bilan qirib tashlaydi, yoki ustingizga eng yomonlaringizni amir qilib qoʻyadi, soʻng yaxshilaringiz duo qiladi, ammo sizlarga ijobat qilinmaydi.Абу Руқод айтди: Мен бола эканман хўжайиним билан чиқдим ва Ҳузайфанинг олдига тушиб қолдим. У шундай дер эди: Расулуллоҳ ﷺ даврида киши бир сўзни гапирса, у билан мунофиқ бўлиб қолар эди. Мен эса сизлардан бирингиздан уни бир ўтиришда тўрт марта эшитяпман. Албатта яхшиликка буюрасизлар, ёмонликдан қайтарасизлар ва яхшиликка ундайсизлар; ёхуд Аллоҳ ҳаммангизни азоб билан қириб ташлайди, ёки устингизга энг ёмонларингизни амир қилиб қўяди, сўнг яхшиларингиз дуо қилади, аммо сизларга ижобат қилинмайди.