حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَأَلْتُ سُلَيْمَانَ فَحَدَّثَنِي عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ عَنِ الْمُسْتَوْرِدِ عَنْ صِلَةَ بْنِ زُفَرَ عَنْ حُذَيْفَةَأَنَّهُ صَلَّى مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ يَقُولُ فِي رُكُوعِهِ سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ وَفِي سُجُودِهِ سُبْحَانَ رَبِّيَ الْأَعْلَى وَمَا مَرَّ بِآيَةِ رَحْمَةٍ إِلَّا وَقَفَ فَسَأَلَ وَلَا بِآيَةِ عَذَابٍ إِلَّا تَعَوَّذَ
Huzayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Nabiy ﷺ bilan namoz oʻqidi. U zot rukuʼlarida: «Subhāna Robbiyal-aziym (Buyuk Robbim poklik bilan)», sajdalarida: «Subhāna Robbiyal-aʼlā (Eng oliy Robbim poklik bilan)» der edilar. U zot rahmat oyatiga oʻtganlarida albatta toʻxtab, (Allohdan) soʻrar edilar, azob oyatiga oʻtganlarida esa albatta (Allohdan) panoh tilar edilar.Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у Набий ﷺ билан намоз ўқиди. У зот рукуъларида: «Субҳāна Роббиял-азийм (Буюк Роббим поклик билан)», саждаларида: «Субҳāна Роббиял-аълā (Энг олий Роббим поклик билан)» дер эдилар. У зот раҳмат оятига ўтганларида албатта тўхтаб, (Аллоҳдан) сўрар эдилар, азоб оятига ўтганларида эса албатта (Аллоҳдан) паноҳ тилар эдилар.