حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَدِيٍّ عَنْ ابْنِ عَوْنٍ عَنْ مُحَمَّدٍ قَالَقَالَ جُنْدُبٌ لَمَّا كَانَ يَوْمُ الْجَرَعَةِ وَثَمَّ رَجُلٌ قَالَ فَقَالَ وَاللَّهِ لَيُهْرَاقَنَّ الْيَوْمَ دِمَاءٌ قَالَ قَالَ الرَّجُلُ كَلَّا وَاللَّهِ قَالَ هَلَّا قُلْتَ بَلَى وَاللَّهِ قَالَ كَلَّا وَاللَّهِ إِنَّهُ لَحَدِيثُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَنِيهِ قَالَ قُلْتُ وَاللَّهِ إِنِّي لَأُرَاكَ جَلِيسَ سَوْءٍ مُنْذُ الْيَوْمِ تَسْمَعُنِي أَحْلِفُ وَقَدْ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَنْهَانِي قَالَ ثُمَّ قُلْتُ مَالِي وَلِلْغَضَبِ قَالَ فَتَرَكْتُ الْغَضَبَ وَأَقْبَلْتُ أَسْأَلُهُ قَالَ وَإِذَا الرَّجُلُ حُذَيْفَةُ
Muhammad aytdi: Jundub dedi: Jaraʼa kuni boʻlganda, u yerda bir kishi bor edi. Men: «Allohga qasamki, bugun albatta qonlar toʻkiladi», dedim. U kishi: «Yoʻq, Allohga qasam», dedi. Men: «Nega ‹Ha, Allohga qasam› demaysan?» dedim. U: «Yoʻq, Allohga qasam. Bu — Rasululloh ﷺning menga aytib bergan hadisidir», dedi. Men: «Allohga qasamki, men seni bugundan buyon yomon hamsuhbat deb bilaman: sen mening qasam ichayotganimni eshitasan, holbuki buni Rasululloh ﷺdan eshitgansan, ammo meni qaytarmaysan», dedim. Soʻng oʻzimga: «Menga gʻazabning nima keragi bor?» dedim. Bas, gʻazabni tark etib, undan soʻrashga kirishdim. Qarasam, u kishi Huzayfa ekan.Муҳаммад айтди: Жундуб деди: Жараъа куни бўлганда, у ерда бир киши бор эди. Мен: «Аллоҳга қасамки, бугун албатта қонлар тўкилади», дедим. У киши: «Йўқ, Аллоҳга қасам», деди. Мен: «Нега ‹Ҳа, Аллоҳга қасам› демайсан?» дедим. У: «Йўқ, Аллоҳга қасам. Бу — Расулуллоҳ ﷺнинг менга айтиб берган ҳадисидир», деди. Мен: «Аллоҳга қасамки, мен сени бугундан буён ёмон ҳамсуҳбат деб биламан: сен менинг қасам ичаётганимни эшитасан, ҳолбуки буни Расулуллоҳ ﷺдан эшитгансан, аммо мени қайтармайсан», дедим. Сўнг ўзимга: «Менга ғазабнинг нима кераги бор?» дедим. Бас, ғазабни тарк этиб, ундан сўрашга киришдим. Қарасам, у киши Ҳузайфа экан.