حَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ زِرٍّ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَكَانَ بِلَالٌ يَأْتِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَتَسَحَّرُ وَإِنِّي لَأُبْصِرُ مَوَاقِعَ نَبْلِي قُلْتُ أَبَعْدَ الصُّبْحِ قَالَ بَعْدَ الصُّبْحِ إِلَّا أَنَّهَا لَمْ تَطْلُعْ الشَّمْسُ
Huzayfa aytdi: Bilol Nabiy ﷺning huzurlariga kelar edi, u zot esa saharlik qilayotgan boʻlar edilar. Men (oʻsha paytda) oʻqlarim tushadigan joylarni koʻra olar edim. Men: «Subhdan keyinmi?» dedim. U: «Subhdan keyin, faqat quyosh chiqmagan edi», dedi.Ҳузайфа айтди: Билол Набий ﷺнинг ҳузурларига келар эди, у зот эса саҳарлик қилаётган бўлар эдилар. Мен (ўша пайтда) ўқларим тушадиган жойларни кўра олар эдим. Мен: «Субҳдан кейинми?» дедим. У: «Субҳдан кейин, фақат қуёш чиқмаган эди», деди.