حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَيَّانَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَخَذَ مَضْجَعَهُ قَالَ اللَّهُمَّ بِاسْمِكَ أَحْيَا وَأَمُوتُ وَإِذَا قَامَ قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَحْيَانَا بَعْدَمَا أَمَاتَنَا وَإِلَيْهِ النُّشُورُ
Huzayfa (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ yotoqlariga yotganlarida: «Allohim, Sening isming bilan tirilaman va oʻlaman», der edilar. Turganlarida esa: «Bizni oʻldirganidan soʻng qayta tiriltirgan Allohga hamdlar boʻlsin, qaytish ham Uning Oʻzigadir», der edilar.Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ ётоқларига ётганларида: «Аллоҳим, Сенинг исминг билан тириламан ва ўламан», дер эдилар. Турганларида эса: «Бизни ўлдирганидан сўнг қайта тирилтирган Аллоҳга ҳамдлар бўлсин, қайтиш ҳам Унинг Ўзигадир», дер эдилар.