حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّا حَدَّثَنَا الْعَلَاءُ بْنُ الْمُسَيَّبِ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ يَزِيدَ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي لَيْلَةٍ مِنْ رَمَضَانَ فَقَامَ يُصَلِّي فَلَمَّا كَبَّرَ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ ذُو الْمَلَكُوتِ وَالْجَبَرُوتِ وَالْكِبْرِيَاءِ وَالْعَظَمَةِ ثُمَّ قَرَأَ الْبَقَرَةَ ثُمَّ النِّسَاءَ ثُمَّ آلَ عِمْرَانَ لَا يَمُرُّ بِآيَةِ تَخْوِيفٍ إِلَّا وَقَفَ عِنْدَهَا ثُمَّ رَكَعَ يَقُولُ سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ مِثْلَ مَا كَانَ قَائِمًا ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ مِثْلَ مَا كَانَ قَائِمًا ثُمَّ سَجَدَ يَقُولُ سُبْحَانَ رَبِّيَ الْأَعْلَى مِثْلَ مَا كَانَ قَائِمًا ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِي مِثْلَ مَا كَانَ قَائِمًا ثُمَّ سَجَدَ يَقُولُ سُبْحَانَ رَبِّيَ الْأَعْلَى مِثْلَ مَا كَانَ قَائِمًا ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَامَ فَمَا صَلَّى إِلَّا رَكْعَتَيْنِ حَتَّى جَاءَ بِلَالٌ فَآذَنَهُ بِالصَّلَاةِ
Huzayfa aytdi: Men Ramazon kechalaridan bir kechada Nabiy ﷺning huzurlariga keldim. U zot namoz oʻqishga turdilar. Takbir aytganlarida: «Allohu akbar, malakut, jabarut, kibriyo va azamat egasi», dedilar. Soʻng Baqarani, soʻng Nisoni, soʻng Oli Imronni oʻqidilar. Qoʻrqinch (bildiruvchi) oyat oʻtganda, albatta uning oldida toʻxtar edilar. Soʻng rukuʼ qilib, qiyomda turgan miqdorlaricha: «Subhona Robbiyal aziym», der edilar. Soʻng boshlarini koʻtarib, qiyomda turgan miqdorlaricha: «Samiʼallohu liman hamidah, Robbano lakal hamd», dedilar. Soʻng sajda qilib, qiyomda turgan miqdorlaricha: «Subhona Robbiyal aʼlo», der edilar. Soʻng boshlarini koʻtarib, qiyomda turgan miqdorlaricha: «Robbim, meni magʻfirat qil», der edilar. Soʻng sajda qilib, qiyomda turgan miqdorlaricha: «Subhona Robbiyal aʼlo», der edilar. Soʻng boshlarini koʻtarib turdilar. Bilol kelib, u zotga namoz (vaqti) haqida xabar berguniga qadar faqat ikki rakʼat oʻqidilar.Ҳузайфа айтди: Мен Рамазон кечаларидан бир кечада Набий ﷺнинг ҳузурларига келдим. У зот намоз ўқишга турдилар. Такбир айтганларида: «Аллоҳу акбар, малакут, жабарут, кибриё ва азамат эгаси», дедилар. Сўнг Бақарани, сўнг Нисони, сўнг Оли Имронни ўқидилар. Қўрқинч (билдирувчи) оят ўтганда, албатта унинг олдида тўхтар эдилар. Сўнг рукуъ қилиб, қиёмда турган миқдорларича: «Субҳона Роббиял азийм», дер эдилар. Сўнг бошларини кўтариб, қиёмда турган миқдорларича: «Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ, Роббано лакал ҳамд», дедилар. Сўнг сажда қилиб, қиёмда турган миқдорларича: «Субҳона Роббиял аъло», дер эдилар. Сўнг бошларини кўтариб, қиёмда турган миқдорларича: «Роббим, мени мағфират қил», дер эдилар. Сўнг сажда қилиб, қиёмда турган миқдорларича: «Субҳона Роббиял аъло», дер эдилар. Сўнг бошларини кўтариб турдилар. Билол келиб, у зотга намоз (вақти) ҳақида хабар бергунига қадар фақат икки ракъат ўқидилар.