حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ قَالَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ لِأَبِي مَسْعُودٍ أَوْ قَالَ أَبُو مَسْعُودٍ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ يَعْنِي حُذَيْفَةَ مَا سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِيَّ زَعَمُوا قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ بِئْسَ مَطِيَّةُ الرَّجُلِ
Abu Qilobadan rivoyat qilinadi: Abu Abdulloh Abu Masʼudga, yoki Abu Masʼud Abu Abdullohga — yaʼni Huzayfaga — «Rasululloh ﷺning ‹zaʼamu (deydilarki)› soʻzi haqida nima deganlarini eshitgansan?» dedi. U: «Men u zotning: ‹Kishining eng yomon ulovi — mana shudir›, deyayotganlarini eshitdim», dedi.Абу Қилобадан ривоят қилинади: Абу Абдуллоҳ Абу Масъудга, ёки Абу Масъуд Абу Абдуллоҳга — яъни Ҳузайфага — «Расулуллоҳ ﷺнинг ‹заъаму (дейдиларки)› сўзи ҳақида нима деганларини эшитгансан?» деди. У: «Мен у зотнинг: ‹Кишининг энг ёмон улови — мана шудир›, деяётганларини эшитдим», деди.