Huzayldan rivoyat qilinadi: Huzayfa (roziyallohu anhu) Omir ibn Hanzalaning uyida xatiblik qilib turdi — u yerda tamimiylar ham, muzarliklar ham bor edi. U: «Muzar ustiga shunday bir kun keladiki, ular Allohga ibodat qiladigan biror bandani qoldirmay, uni oʻldiradilar; yoki ularning oʻzlari shunday urib tashlanadiki, bir soyning quyi tomonini ham himoya qila olmaydilar», dedi. Unga: «Ey Abu Abdulloh, buni oʻz qavmingga aytyapsanmi?» deyildi. U: «Men faqat Rasululloh ﷺdan eshitgan narsani aytaman», dedi.Ҳузайлдан ривоят қилинади: Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу) Омир ибн Ҳанзаланинг уйида хатиблик қилиб турди — у ерда тамимийлар ҳам, музарликлар ҳам бор эди. У: «Музар устига шундай бир кун келадики, улар Аллоҳга ибодат қиладиган бирор бандани қолдирмай, уни ўлдирадилар; ёки уларнинг ўзлари шундай уриб ташланадики, бир сойнинг қуйи томонини ҳам ҳимоя қила олмайдилар», деди. Унга: «Эй Абу Абдуллоҳ, буни ўз қавмингга айтяпсанми?» дейилди. У: «Мен фақат Расулуллоҳ ﷺдан эшитган нарсани айтаман», деди.