حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عُمَرَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عُمَرَ مَوْلَى غُفْرَةَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ لِكُلِّ أُمَّةٍ مَجُوسًا وَمَجُوسُ هَذِهِ الْأُمَّةِ الَّذِينَ يَقُولُونَ لَا قَدَرَ فَمَنْ مَرِضَ مِنْهُمْ فَلَا تَعُودُوهُ وَمَنْ مَاتَ مِنْهُمْ فَلَا تَشْهَدُوهُ وَهُمْ شِيعَةُ الدَّجَّالِ حَقًّا عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ يُلْحِقَهُمْ بِهِ
Huzayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, har bir ummatning majusiylari bordir. Bu ummatning majusiylari esa ‹qadar yoʻq› deydiganlardir. Ulardan kim kasal boʻlsa, holidan xabar olmanglar; ulardan kim vafot etsa, janozasida hozir boʻlmanglar. Ular haqiqatda Dajjolning tarafdorlaridir; ularni unga qoʻshib qoʻyish Aziz va Jalil Allohning zimmasidagi haqdir», dedilar.Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, ҳар бир умматнинг мажусийлари бордир. Бу умматнинг мажусийлари эса ‹қадар йўқ› дейдиганлардир. Улардан ким касал бўлса, ҳолидан хабар олманглар; улардан ким вафот этса, жанозасида ҳозир бўлманглар. Улар ҳақиқатда Дажжолнинг тарафдорларидир; уларни унга қўшиб қўйиш Азиз ва Жалил Аллоҳнинг зиммасидаги ҳақдир», дедилар.