حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّا بْنِ أَبِي زَائِدَةَ قَالَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ بْنِ قَتَادَةَ عَنْ مَحْمُودِ بْنِ لَبِيدٍ قَالَاخْتَلَفَتْ سُيُوفُ الْمُسْلِمِينَ عَلَى الْيَمَانِ أَبِي حُذَيْفَةَ يَوْمَ أُحُدٍ وَلَا يَعْرِفُونَهُ فَقَتَلُوهُ فَأَرَادَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَدِيَهُ فَتَصَدَّقَ حُذَيْفَةُ بِدِيَتِهِ عَلَى الْمُسْلِمِينَ
Mahmud ibn Labid aytdi: Uhud kuni musulmonlarning qilichlari Huzayfaning otasi al-Yamon ustida toʻqnashdi — ular uni tanimay qolib, oʻldirib qoʻyishdi. Shunda Rasululloh ﷺ uning diyatini toʻlamoqchi boʻldilar, Huzayfa esa uning diyatini musulmonlarga sadaqa qilib yubordi.Маҳмуд ибн Лабид айтди: Уҳуд куни мусулмонларнинг қиличлари Ҳузайфанинг отаси ал-Ямон устида тўқнашди — улар уни танимай қолиб, ўлдириб қўйишди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унинг диятини тўламоқчи бўлдилар, Ҳузайфа эса унинг диятини мусулмонларга садақа қилиб юборди.