حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ وَابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ سُلَيْمَانَ الْمَعْنَى عَنْ رَجُلٍ حَدَّثَهُمْ فِي مَجْلِسِ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ قَالَ ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ شَيْخٍ فِي مَجْلِسِ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ عُبَيْدٍ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ امْرَأَتَيْنِ صَامَتَا وَأَنَّ رَجُلًا قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ هَاهُنَا امْرَأَتَيْنِ قَدْ صَامَتَا وَإِنَّهُمَا قَدْ كَادَتَا أَنْ تَمُوتَا مِنْ الْعَطَشِ فَأَعْرَضَ عَنْهُ أَوْ سَكَتَ ثُمَّ عَادَ وَأُرَاهُ قَالَ بِالْهَاجِرَةِ قَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّهُمَا وَاللَّهِ قَدْ مَاتَتَا أَوْ كَادَتَا أَنْ تَمُوتَا قَالَ ادْعُهُمَا قَالَ فَجَاءَتَا قَالَ فَجِيءَ بِقَدَحٍ أَوْ عُسٍّ فَقَالَ لِإِحْدَاهُمَا قِيئِي فَقَاءَتْ قَيْحًا أَوْ دَمًا وَصَدِيدًا وَلَحْمًا حَتَّى قَاءَتْ نِصْفَ الْقَدَحِ ثُمَّ قَالَ لِلْأُخْرَى قِيئِي فَقَاءَتْ مِنْ قَيْحٍ وَدَمٍ وَصَدِيدٍ وَلَحْمٍ عَبِيطٍ وَغَيْرِهِ حَتَّى مَلَأَتْ الْقَدَحَ ثُمَّ قَالَ إِنَّ هَاتَيْنِ صَامَتَا عَمَّا أَحَلَّ اللَّهُ وَأَفْطَرَتَا عَلَى مَا حَرَّمَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْهِمَا جَلَسَتْ إِحْدَاهُمَا إِلَى الْأُخْرَى فَجَعَلَتَا يَأْكُلَانِ لُحُومَ النَّاسِ
Rasululloh ﷺning ozod qilgan quli Ubayddan rivoyat qilinadi: Ikki ayol roʻza tutgan edi. Bir kishi: «Ey Allohning Rasuli, mana bu yerda ikki ayol bor, ular roʻza tutishgan va chanqoqdan oʻlay deb qolishdi», dedi. U zot undan yuz oʻgirdilar yoki sukut qildilar. Soʻng u yana qaytdi — men uni «kunning qoq issigʻida» degan deb oʻylayman — va: «Ey Allohning Nabiysi, Allohga qasamki, ikkovi oʻlishdi yoki oʻlay deb qolishdi», dedi. U zot: «Ularni chaqir», dedilar. Ikkovi keldi. Bir kosa yoki katta piyola keltirildi. U zot ulardan biriga: «Qus», dedilar. U yiring yoki qon, sassiq suv va goʻsht qusdi, hatto kosaning yarmini toʻldirdi. Soʻng ikkinchisiga: «Qus», dedilar. U ham yiring, qon, sassiq suv, yangi goʻsht va boshqa narsalarni qusdi, hatto kosani toʻldirdi. Soʻng u zot: «Bu ikkovi Alloh halol qilgan narsadan roʻza tutishdi va Alloh azza va jalla ularga harom qilgan narsa bilan iftor qilishdi. Biri ikkinchisining yoniga oʻtirib olib, odamlarning goʻshtini yeya boshlashdi», dedilar.Расулуллоҳ ﷺнинг озод қилган қули Убайддан ривоят қилинади: Икки аёл рўза тутган эди. Бир киши: «Эй Аллоҳнинг Расули, мана бу ерда икки аёл бор, улар рўза тутишган ва чанқоқдан ўлай деб қолишди», деди. У зот ундан юз ўгирдилар ёки сукут қилдилар. Сўнг у яна қайтди — мен уни «куннинг қоқ иссиғида» деган деб ўйлайман — ва: «Эй Аллоҳнинг Набийси, Аллоҳга қасамки, иккови ўлишди ёки ўлай деб қолишди», деди. У зот: «Уларни чақир», дедилар. Иккови келди. Бир коса ёки катта пиёла келтирилди. У зот улардан бирига: «Қус», дедилар. У йиринг ёки қон, сассиқ сув ва гўшт қусди, ҳатто косанинг ярмини тўлдирди. Сўнг иккинчисига: «Қус», дедилар. У ҳам йиринг, қон, сассиқ сув, янги гўшт ва бошқа нарсаларни қусди, ҳатто косани тўлдирди. Сўнг у зот: «Бу иккови Аллоҳ ҳалол қилган нарсадан рўза тутишди ва Аллоҳ азза ва жалла уларга ҳаром қилган нарса билан ифтор қилишди. Бири иккинчисининг ёнига ўтириб олиб, одамларнинг гўштини ея бошлашди», дедилар.