حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي ابْنُ شِهَابٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَدِيِّ بْنِ الْخِيَارِ أَنَّ رَجُلًا مِنَ الْأَنْصَارِ حَدَّثَهُأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي مَجْلِسٍ فَسَارَّهُ يَسْتَأْذِنُهُ فِي قَتْلِ رَجُلٍ مِنْ الْمُنَافِقِينَ فَجَهَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَلَيْسَ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ قَالَ الْأَنْصَارِيُّ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلَا شَهَادَةَ لَهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَيْسَ يَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ قَالَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلَا شَهَادَةَ لَهُ أَلَيْسَ يُصَلِّي قَالَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلَا صَلَاةَ لَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُولَئِكَ الَّذِينَ نَهَانِي اللَّهُ عَنْهُمْحَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَدِيِّ بْنِ الْخِيَارِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَدِيٍّ الْأَنْصَارِيِّ حَدَّثَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَا هُوَ جَالِسٌ إِذْ جَاءَهُ رَجُلٌ يَعْنِي يَسْتَأْذِنُهُ أَيْ يُسَارُّهُ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ
Ubaydulloh ibn Adiy ibn al-Xiyor (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, unga ansorlardan bir kishi soʻzlab berdi: U Rasululloh ﷺ huzurlariga keldi — u zot bir majlisda edilar — va munofiqlardan bir kishini oʻldirishga izn soʻrab, u zotga pichirladi. Shunda Rasululloh ﷺ ovoz chiqarib: «U Allohdan boshqa iloh yoʻq deb guvohlik bermaydimi?» dedilar. Ansoriy: «Ha, ey Allohning Rasuli, lekin uning (haqiqiy) guvohligi yoʻq», dedi. Rasululloh ﷺ: «U Muhammad Allohning Rasuli deb guvohlik bermaydimi?» dedilar. U: «Ha, ey Allohning Rasuli, lekin uning (haqiqiy) guvohligi yoʻq», dedi. «U namoz oʻqimaydimi?» dedilar. U: «Ha, ey Allohning Rasuli, lekin uning (haqiqiy) namozi yoʻq», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Ana oʻshalar — Alloh meni ular(ni oʻldirish)dan qaytargan kishilardir», dedilar. Boshqa isnod bilan, Abdulloh ibn Adiy al-Ansoriydan rivoyat qilinishicha, Rasululloh ﷺ oʻtirgan edilar, birdan bir kishi kelib, u zotdan izn soʻradi, yaʼni u zotga pichirladi — soʻng shuning maʼnosini zikr qildi.Убайдуллоҳ ибн Адий ибн ал-Хиёр (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, унга ансорлардан бир киши сўзлаб берди: У Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келди — у зот бир мажлисда эдилар — ва мунофиқлардан бир кишини ўлдиришга изн сўраб, у зотга пичирлади. Шунда Расулуллоҳ ﷺ овоз чиқариб: «У Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқ деб гувоҳлик бермайдими?» дедилар. Ансорий: «Ҳа, эй Аллоҳнинг Расули, лекин унинг (ҳақиқий) гувоҳлиги йўқ», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «У Муҳаммад Аллоҳнинг Расули деб гувоҳлик бермайдими?» дедилар. У: «Ҳа, эй Аллоҳнинг Расули, лекин унинг (ҳақиқий) гувоҳлиги йўқ», деди. «У намоз ўқимайдими?» дедилар. У: «Ҳа, эй Аллоҳнинг Расули, лекин унинг (ҳақиқий) намози йўқ», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Ана ўшалар — Аллоҳ мени улар(ни ўлдириш)дан қайтарган кишилардир», дедилар. Бошқа иснод билан, Абдуллоҳ ибн Адий ал-Ансорийдан ривоят қилинишича, Расулуллоҳ ﷺ ўтирган эдилар, бирдан бир киши келиб, у зотдан изн сўради, яъни у зотга пичирлади — сўнг шунинг маъносини зикр қилди.