حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ الْفَزَارِيُّ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ قَالَ حَدَّثَنِي مَنْبُوذٌ رَجُلٌ مِنْ آلِ أَبِي رَافِعٍ عَنِ الْفَضْلِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى الْعَصْرَ رُبَّمَا ذَهَبَ إِلَى بَنِي عَبْدِ الْأَشْهَلِ فَيَتَحَدَّثُ حَتَّى يَنْحَدِرَ لِلْمَغْرِبِ قَالَ فَقَالَ أَبُو رَافِعٍ فَبَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُسْرِعًا إِلَى الْمَغْرِبِ إِذْ مَرَّ بِالْبَقِيعِ فَقَالَ أُفٍّ لَكَ أُفٍّ لَكَ مَرَّتَيْنِ فَكَبُرَ فِي ذَرْعِي وَتَأَخَّرْتُ وَظَنَنْتُ أَنَّهُ يُرِيدُنِي فَقَالَ مَا لَكَ امْشِ قَالَ قُلْتُ أَحْدَثْتُ حَدَثًا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَمَا ذَاكَ قُلْتُ أَفَّفْتَ بِي قَالَ لَا وَلَكِنَّ هَذَا قَبْرُ فُلَانٍ بَعَثْتُهُ سَاعِيًا عَلَى بَنِي فُلَانٍ فَغَلَّ نَمِرَةً فَدُرِّعَ الْآنَ مِثْلَهَا مِنْ نَارٍحَدَّثَنَا هَارُونُ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ مَنْبُوذٍ رَجُلٍ مِنْ آلِ أَبِي رَافِعٍ أَخْبَرَنِي الْفَضْلُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي رَافِعٍ فَذَكَرَهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ فَكَبُرَ ذَلِكَ فِي ذَرْعِي وَقَالَ قُلْتُ أَحْدَثْتُ حَدَثًا قَالَ وَمَا ذَاكَ قَالَ قُلْتُ أَفَّفْتَ
Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ asr namozini oʻqiganlarida, baʼzan Banu Abdulashhal (huzuriga) borar va magʻribga engashguncha (ular bilan) suhbatlashar edilar. Abu Rofiʼ aytdi: Rasululloh ﷺ magʻribga shoshilib ketayotganlarida, Baqiʼ yonidan oʻtdilar va: «Senga uf boʻlsin, senga uf boʻlsin!» deb ikki marta aytdilar. Bu menga ogʻir botdi, men orqaga qoldim va meni nazarda tutdilar deb oʻyladim. U zot: «Senga nima boʻldi, yur!» dedilar. Men: «Bir gunoh ish qildimmi, yo Rasululloh?» dedim. U zot: «U nima?» dedilar. Men: «Menga uf tortdingiz», dedim. U zot: «Yoʻq, balki bu — falonchining qabri; men uni falon (qavm)ga zakot yigʻuvchi qilib yuborgan edim, u esa bir namirani yashirib olgan edi. Endi unga oʻshaning misli oʻtdan kiydirildi», dedilar. Bizga Horun soʻzlab berdi; unga Ibn Vahb xabar berdi; unga Ibn Jurayj Abu Rofiʼ ahlidan boʻlgan Manbuz degan kishidan xabar berdi; menga Fazl ibn Ubaydulloh Abu Rofiʼdan xabar berdi va uni zikr qildi; faqat u: «bu menga ogʻir botdi», dedi va: «Men: ‹Bir gunoh ish qildimmi?› dedim; u zot: ‹U nima?› dedilar; men: ‹Uf tortdingiz›, dedim», dedi.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ аср намозини ўқиганларида, баъзан Бану Абдулашҳал (ҳузурига) борар ва мағрибга энгашгунча (улар билан) суҳбатлашар эдилар. Абу Рофиъ айтди: Расулуллоҳ ﷺ мағрибга шошилиб кетаётганларида, Бақиъ ёнидан ўтдилар ва: «Сенга уф бўлсин, сенга уф бўлсин!» деб икки марта айтдилар. Бу менга оғир ботди, мен орқага қолдим ва мени назарда тутдилар деб ўйладим. У зот: «Сенга нима бўлди, юр!» дедилар. Мен: «Бир гуноҳ иш қилдимми, ё Расулуллоҳ?» дедим. У зот: «У нима?» дедилар. Мен: «Менга уф тортдингиз», дедим. У зот: «Йўқ, балки бу — фалончининг қабри; мен уни фалон (қавм)га закот йиғувчи қилиб юборган эдим, у эса бир намирани яшириб олган эди. Энди унга ўшанинг мисли ўтдан кийдирилди», дедилар. Бизга Ҳорун сўзлаб берди; унга Ибн Ваҳб хабар берди; унга Ибн Журайж Абу Рофиъ аҳлидан бўлган Манбуз деган кишидан хабар берди; менга Фазл ибн Убайдуллоҳ Абу Рофиъдан хабар берди ва уни зикр қилди; фақат у: «бу менга оғир ботди», деди ва: «Мен: ‹Бир гуноҳ иш қилдимми?› дедим; у зот: ‹У нима?› дедилар; мен: ‹Уф тортдингиз›, дедим», деди.