حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْحَجَّاجِ أَنْبَأَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلَانَ عَنْ عَبَّادِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي غَطَفَانَ عَنْ أَبِي رَافِعٍ قَالَذَبَحْنَا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَاةً فَأَمَرَنَا فَعَالَجْنَا لَهُ شَيْئًا مِنْ بَطْنِهَا فَأَكَلَ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ

Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Biz Rasululloh ﷺ uchun bir qoʻy soʻydik. U zot bizga buyurdilar, biz u zotga qoʻyning ich-qornidan bir narsa tayyorlab berdik. U zot yedilar, soʻng turib, tahorat olmasdan namoz oʻqidilar».Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Биз Расулуллоҳ ﷺ учун бир қўй сўйдик. У зот бизга буюрдилар, биз у зотга қўйнинг ич-қорнидан бир нарса тайёрлаб бердик. У зот едилар, сўнг туриб, таҳорат олмасдан намоз ўқидилар».

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مُخَوَّلٍ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍ قَالَنَهَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُصَلِّيَ الرَّجُلُ وَرَأْسُهُ مَعْقُوصٌ

Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ kishining sochi tugilgan holda namoz oʻqishidan qaytardilar.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ кишининг сочи тугилган ҳолда намоз ўқишидан қайтардилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْجَبَّارِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْخَطَّابِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ أَنَّ بُكَيْرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَهُ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ أَبِي رَافِعٍ قَالَبَعَثَتْنِي قُرَيْشٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَلَمَّا رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَعَ فِي قَلْبِي الْإِسْلَامُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَا أَرْجِعُ إِلَيْهِمْ قَالَ إِنِّي لَا أَخِيسُ بِالْعَهْدِ وَلَا أَخِيسُ الْبِرَّ وَارْجِعْ إِلَيْهِمْ فَإِنْ كَانَ فِي قَلْبِكَ الَّذِي فِيهِ الْآنَ فَارْجِعْقَالَ بُكَيْرٌ وَأَخْبَرَنِي الْحَسَنُ أَنَّ أَبَا رَافِعٍ كَانَ قِبْطِيًّا

Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu) aytdi: Meni Quraysh Nabiy ﷺning huzurlariga yubordi. Men Nabiy ﷺni koʻrganimda, qalbimga Islom tushdi va: «Yo Rasululloh, men ularning oldiga qaytmayman», dedim. U zot: «Men ahdni buzmayman va yaxshilikni buzmayman. Sen ularning oldiga qayt, agar qalbingda hozir bor narsa boʻlsa, keyin qaytib kelasan», dedilar. Bukayr aytdi: Menga Hasan xabar berdiki, Abu Rofiʼ qibtiy edi.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу) айтди: Мени Қурайш Набий ﷺнинг ҳузурларига юборди. Мен Набий ﷺни кўрганимда, қалбимга Ислом тушди ва: «Ё Расулуллоҳ, мен уларнинг олдига қайтмайман», дедим. У зот: «Мен аҳдни бузмайман ва яхшиликни бузмайман. Сен уларнинг олдига қайт, агар қалбингда ҳозир бор нарса бўлса, кейин қайтиб келасан», дедилар. Букайр айтди: Менга Ҳасан хабар бердики, Абу Рофиъ қибтий эди.

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حَسَنٍ عَنْ بَعْضِ أَهْلِهِ عَنْ أَبِي رَافِعٍ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَخَرَجْنَا مَعَ عَلِيٍّ حِينَ بَعَثَهُ رَسُولُ اللَّهِ بِرَايَتِهِ فَلَمَّا دَنَا مِنْ الْحِصْنِ خَرَجَ إِلَيْهِ أَهْلُهُ فَقَاتَلَهُمْ فَضَرَبَهُ رَجُلٌ مِنْ يَهُودَ فَطَرَحَ تُرْسَهُ مِنْ يَدِهِ فَتَنَاوَلَ عَلِيٌّ بَابًا كَانَ عِنْدَ الْحِصْنِ فَتَرَّسَ بِهِ نَفْسَهُ فَلَمْ يَزَلْ فِي يَدِهِ وَهُوَ يُقَاتِلُ حَتَّى فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ ثُمَّ أَلْقَاهُ مِنْ يَدِهِ حِينَ فَرَغَ فَلَقَدْ رَأَيْتُنِي فِي نَفَرٍ مَعِي سَبْعَةٌ أَنَا ثَامِنُهُمْ نَجْهَدُ عَلَى أَنْ نَقْلِبَ ذَلِكَ الْبَابَ فَمَا نَقْلِبُهُ

Rasululloh ﷺning mavlolari Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ Alini oʻz bayrogʻi bilan yuborganlarida, biz u bilan birga chiqdik. U qalʼaga yaqinlashganda, qalʼa ahli unga qarshi chiqdi va u ular bilan jang qildi. Yahudiylardan bir kishi uni urib, qalqonini qoʻlidan tushirib yubordi. Shunda Ali qalʼa yonidagi bir eshikni olib, uni oʻziga qalqon qildi. U eshik jang qilib turgan Alining qoʻlida qoldi, toki Alloh unga fath berdi. Ish tugagach, u eshikni qoʻlidan tashladi. Men oʻzimni bir necha kishi bilan — men bilan yetti kishi bor, men sakkizinchisi edim — oʻsha eshikni agʻdarishga urinayotgan holda koʻrdim, lekin uni agʻdara olmadik.Расулуллоҳ ﷺнинг мавлолари Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ Алини ўз байроғи билан юборганларида, биз у билан бирга чиқдик. У қалъага яқинлашганда, қалъа аҳли унга қарши чиқди ва у улар билан жанг қилди. Яҳудийлардан бир киши уни уриб, қалқонини қўлидан тушириб юборди. Шунда Али қалъа ёнидаги бир эшикни олиб, уни ўзига қалқон қилди. У эшик жанг қилиб турган Алининг қўлида қолди, токи Аллоҳ унга фатҳ берди. Иш тугагач, у эшикни қўлидан ташлади. Мен ўзимни бир неча киши билан — мен билан етти киши бор, мен саккизинчиси эдим — ўша эшикни ағдаришга уринаётган ҳолда кўрдим, лекин уни ағдара олмадик.

حَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ رَافِعٍ عَنْ عَمَّتِهِ عَنْ أَبِي رَافِعٍ قَالَصُنِعَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَاةٌ مَصْلِيَّةٌ فَأُتِيَ بِهَا فَقَالَ لِي يَا أَبَا رَافِعٍ نَاوِلْنِي الذِّرَاعَ فَنَاوَلْتُهُ فَقَالَ يَا أَبَا رَافِعٍ نَاوِلْنِي الذِّرَاعَ فَنَاوَلْتُهُ ثُمَّ قَالَ يَا أَبَا رَافِعٍ نَاوِلْنِي الذِّرَاعَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَهَلْ لِلشَّاةِ إِلَّا ذِرَاعَانِ فَقَالَ لَوْ سَكَتَّ لَنَاوَلْتَنِي مِنْهَا مَا دَعَوْتُ بِهِ قَالَ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعْجِبُهُ الذِّرَاعُ

Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ uchun qovurilgan qoʻy tayyorlanib, u zotga keltirildi. U zot menga: «Ey Abu Rofiʼ, menga qoʻlni uzat», dedilar. Men uzatdim. Soʻng: «Ey Abu Rofiʼ, menga qoʻlni uzat», dedilar. Men uzatdim. Soʻng yana: «Ey Abu Rofiʼ, menga qoʻlni uzat», dedilar. Men: «Yo Rasululloh, qoʻyning ikkitadan boshqa qoʻli boʻladimi?» dedim. U zot: «Agar jim tursang edi, undan men soʻragan narsani uzatgan boʻlar eding», dedilar. (Abu Rofiʼ) aytdi: Rasululloh ﷺga qoʻl (goʻshti) yoqar edi.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ учун қовурилган қўй тайёрланиб, у зотга келтирилди. У зот менга: «Эй Абу Рофиъ, менга қўлни узат», дедилар. Мен узатдим. Сўнг: «Эй Абу Рофиъ, менга қўлни узат», дедилар. Мен узатдим. Сўнг яна: «Эй Абу Рофиъ, менга қўлни узат», дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, қўйнинг иккитадан бошқа қўли бўладими?» дедим. У зот: «Агар жим турсанг эди, ундан мен сўраган нарсани узатган бўлар эдинг», дедилар. (Абу Рофиъ) айтди: Расулуллоҳ ﷺга қўл (гўшти) ёқар эди.

حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍ قَالَضَحَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِكَبْشَيْنِ أَمْلَحَيْنِ مَوْجِيَّيْنِ خَصِيَّيْنِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا عَمَّنْ شَهِدَ بِالتَّوْحِيدِ وَلَهُ بِالْبَلَاغِ وَالْآخَرُ عَنْهُ وَعَنْ أَهْلِ بَيْتِهِ قَالَ فَكَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ كَفَانَا

Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ ikkita oq-qora, biyaltirilgan, axta qilingan qoʻchqorni qurbonlik qildilar va biri haqida: «Tavhidga guvohlik bergan va (yetkazganimga) guvohlik bergan kishilar nomidan», dedilar, ikkinchisi esa oʻzlari va ahli baytlari nomidan edi. (Roviy) aytdi: Goʻyo Rasululloh ﷺ bizga kifoya qilgan edilar.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ иккита оқ-қора, биялтирилган, ахта қилинган қўчқорни қурбонлик қилдилар ва бири ҳақида: «Тавҳидга гувоҳлик берган ва (етказганимга) гувоҳлик берган кишилар номидан», дедилар, иккинчиси эса ўзлари ва аҳли байтлари номидан эди. (Ровий) айтди: Гўё Расулуллоҳ ﷺ бизга кифоя қилган эдилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ أَنْبَأَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ حَدَّثَنِي أَبُو النَّضْرِ أَنَّ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي رَافِعٍ حَدَّثَهُ عَنْ أَبِيهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَأَعْرِفَنَّ مَا يَبْلُغُ أَحَدَكُمْ مِنْ حَدِيثِي شَيْءٌ وَهُوَ مُتَّكِئٌ عَلَى أَرِيكَتِهِ فَيَقُولُ مَا أَجِدُ هَذَا فِي كِتَابِ اللَّهِ تَعَالَى

Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi. U zot: «Sizlardan birortangizga mening hadisimdan bir narsa yetganda, u oʻz soʻrisiga yonboshlab olib: ‹Men buni Alloh taoloning Kitobida topmadim›, deganini bilib qolmayin!» dedilar.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади. У зот: «Сизлардан бирортангизга менинг ҳадисимдан бир нарса етганда, у ўз сўрисига ёнбошлаб олиб: ‹Мен буни Аллоҳ таолонинг Китобида топмадим›, деганини билиб қолмайин!» дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَنْبَأَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي رَافِعٍ عَنْ عَمَّتِهِ سَلْمَى عَنْ أَبِي رَافِعٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَافَ عَلَى نِسَائِهِ فِي يَوْمٍ فَجَعَلَ يَغْتَسِلُ عِنْدَ هَذِهِ وَعِنْدَ هَذِهِ فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ جَعَلْتَهُ غُسْلًا وَاحِدًا قَالَ هَذَا أَزْكَى وَأَطْيَبُ وَأَطْهَرُ

Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ bir kunda ayollarini aylanib chiqdilar va har birining huzurida gʻusl qilar edilar. «Yo Rasululloh, buni bitta gʻusl qilsangiz boʻlmasmidi?» deyildi. U zot: «Bu pokizaroq, yaxshiroq va tozaroqdir», dedilar.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ бир кунда аёлларини айланиб чиқдилар ва ҳар бирининг ҳузурида ғусл қилар эдилар. «Ё Расулуллоҳ, буни битта ғусл қилсангиз бўлмасмиди?» дейилди. У зот: «Бу покизароқ, яхшироқ ва тозароқдир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى عَنِ الْحَكَمِ بْنِ عُتَيْبَةَ عَنِ ابْنِ أَبِي رَافِعٍ قَالَمَرَّ عَلَيَّ الْأَرْقَمُ الزُّهْرِيُّ أَوْ ابْنُ أَبِي الْأَرْقَمِ وَاسْتُعْمِلَ عَلَى الصَّدَقَاتِ قَالَ فَاسْتَتْبَعَنِي قَالَ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ يَا أَبَا رَافِعٍ إِنَّ الصَّدَقَةَ حَرَامٌ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ إِنَّ مَوْلَى الْقَوْمِ مِنْ أَنْفُسِهِمْ

Ibn Abu Rofiʼ aytdi: Yonimdan al-Arqam az-Zuhriy — yoki Ibn Abul Arqam — oʻtdi, u sadaqalar (yigʻish)ga amaldor qilingan edi. U meni oʻzi bilan birga borishga chaqirdi. Men Nabiy ﷺning huzurlariga borib, bu haqda soʻradim. U zot: «Ey Abu Rofiʼ, albatta, sadaqa Muhammadga ham, Muhammadning oilasiga ham haromdir. Qavmning mavlosi ularning oʻzlaridandir», dedilar.Ибн Абу Рофиъ айтди: Ёнимдан ал-Арқам аз-Зуҳрий — ёки Ибн Абул Арқам — ўтди, у садақалар (йиғиш)га амалдор қилинган эди. У мени ўзи билан бирга боришга чақирди. Мен Набий ﷺнинг ҳузурларига бориб, бу ҳақда сўрадим. У зот: «Эй Абу Рофиъ, албатта, садақа Муҳаммадга ҳам, Муҳаммаднинг оиласига ҳам ҳаромдир. Қавмнинг мавлоси уларнинг ўзларидандир», дедилар.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ قَالَ قَالَ مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ إِسْحَاقَ فَحَدَّثَنِي حُسَيْنُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ عَنْ عِكْرِمَةَ قَالَ قَالَ أَبُو رَافِعٍ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُنْتُ غُلَامًا لِلْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَكَانَ الْإِسْلَامُ قَدْ دَخَلَنَا فَأَسْلَمْتُ وَأَسْلَمَتْ أُمُّ الْفَضْلِ وَكَانَ الْعَبَّاسُ قَدْ أَسْلَمَ وَلَكِنَّهُ كَانَ يَهَابُ قَوْمَهُ وَكَانَ يَكْتُمُ إِسْلَامَهُ وَكَانَ أَبُو لَهَبٍ عَدُوُّ اللَّهِ قَدْ تَخَلَّفَ عَنْ بَدْرٍ وَبَعَثَ مَكَانَهُ الْعَاصَ بْنَ هِشَامِ بْنِ الْمُغِيرَةِ وَكَذَلِكَ كَانُوا صَنَعُوا لَمْ يَتَخَلَّفْ رَجُلٌ إِلَّا بَعَثَ مَكَانَهُ رَجُلًا فَلَمَّا جَاءَنَا الْخَيْرُ كَبَتَهُ اللَّهُ وَأَخْزَاهُ وَوَجَدْنَا أَنْفُسَنَا قُوَّةً فَذَكَرَ الْحَدِيثَ وَمِنْ هَذَا الْمَوْضُوعِ فِي كِتَابِ يَعْقُوبَ مُرْسَلٌ لَيْسَ فِيهِ إِسْنَادٌ وَقَالَ فِيهِ أَخُو بَنِي سَالِمِ بْنِ عَوْفٍ قَالَ وَكَانَ فِي الْأُسَارَى أَبُو وَدَاعَةَ بْنُ صُبَيْرَةَ السَّهْمِيُّفَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ لَهُ بِمَكَّةَ ابْنًا كَيِّسًا تَاجِرًا ذَا مَالٍ لَكَأَنَّكُمْ بِهِ قَدْ جَاءَنِي فِي فِدَاءِ أَبِيهِ وَقَدْ قَالَتْ قُرَيْشٌ لَا تَعْجَلُوا بِفِدَاءِ أُسَارَاكُمْ لَا يَتَأَرَّبُ عَلَيْكُمْ مُحَمَّدٌ وَأَصْحَابُهُ فَقَالَ الْمُطَّلِبُ بْنُ أَبِي وَدَاعَةَ صَدَقْتُمْ فَافْعَلُوا وَانْسَلَّ مِنْ اللَّيْلِ فَقَدِمَ الْمَدِينَةَ وَأَخَذَ أَبَاهُ بِأَرْبَعَةِ آلَافِ دِرْهَمٍ فَانْطَلَقَ بِهِ وَقَدِمَ مِكْرَزُ بْنُ حَفْصِ بْنِ الْأَخْيَفِ فِي فِدَاءِ سُهَيْلِ بْنِ عَمْرٍو وَكَانَ الَّذِي أَسَرَهُ مَالِكُ بْنُ الدُّخْشُنِ

Rasululloh ﷺning mavlolari Abu Rofiʼ aytdi: Men Abbos ibn Abdulmuttalibning gʻulomi edim, Islom bizga kirgan edi. Men islom qabul qildim, Ummu Fazl ham islom qabul qildi, Abbos ham islom qabul qilgan edi, lekin u qavmidan qoʻrqar va islomini yashirar edi. Allohning dushmani Abu Lahab esa Badrdan orqada qolib, oʻrniga al-Os ibn Hishom ibn al-Mugʻirani yuborgan edi. Ular shunday qilar edilar: bir kishi orqada qolsa, oʻrniga boshqa bir kishini yuborardi. Bizga yaxshi xabar kelganda, Alloh uni zabun va xor qildi, biz esa oʻzimizda quvvat sezdik — soʻng hadisni zikr qildi. Yaʼqubning kitobida bu oʻrinda (rivoyat) mursal boʻlib, unda isnod yoʻq va unda: «Banu Solim ibn Avfning birodari», deyilgan. (Roviy) aytdi: Asirlar orasida Abu Vadoʼa ibn Subayra as-Sahmiy bor edi. Rasululloh ﷺ: «Uning Makkada zukko, savdogar, mol-dunyoli oʻgʻli bor, goʻyo sizlar uni otasining fidyasi uchun mening oldimga kelgan holda koʻrayapsizlar», dedilar. Quraysh esa: «Asirlaringizning fidyasiga shoshilmanglar, Muhammad va uning ashoblari sizlarga nisbatan qattiqlik qilib qolmasin», degan edi. Shunda al-Muttalib ibn Abu Vadoʼa: «Rost aytdingiz, shunday qilinglar», dedi va tunda sirgʻalib chiqib, Madinaga keldi hamda otasini toʻrt ming dirhamga olib, uni olib ketdi. Mikraz ibn Hafs ibn al-Axyaf esa Suhayl ibn Amrning fidyasi uchun keldi; uni asir qilgan kishi Molik ibn ad-Duxshun edi.Расулуллоҳ ﷺнинг мавлолари Абу Рофиъ айтди: Мен Аббос ибн Абдулмутталибнинг ғуломи эдим, Ислом бизга кирган эди. Мен ислом қабул қилдим, Умму Фазл ҳам ислом қабул қилди, Аббос ҳам ислом қабул қилган эди, лекин у қавмидан қўрқар ва исломини яширар эди. Аллоҳнинг душмани Абу Лаҳаб эса Бадрдан орқада қолиб, ўрнига ал-Ос ибн Ҳишом ибн ал-Муғирани юборган эди. Улар шундай қилар эдилар: бир киши орқада қолса, ўрнига бошқа бир кишини юборарди. Бизга яхши хабар келганда, Аллоҳ уни забун ва хор қилди, биз эса ўзимизда қувват сездик — сўнг ҳадисни зикр қилди. Яъқубнинг китобида бу ўринда (ривоят) мурсал бўлиб, унда иснод йўқ ва унда: «Бану Солим ибн Авфнинг биродари», дейилган. (Ровий) айтди: Асирлар орасида Абу Вадўа ибн Субайра ас-Саҳмий бор эди. Расулуллоҳ ﷺ: «Унинг Маккада зукко, савдогар, мол-дунёли ўғли бор, гўё сизлар уни отасининг фидяси учун менинг олдимга келган ҳолда кўраяпсизлар», дедилар. Қурайш эса: «Асирларингизнинг фидясига шошилманглар, Муҳаммад ва унинг ашоблари сизларга нисбатан қаттиқлик қилиб қолмасин», деган эди. Шунда ал-Мутталиб ибн Абу Вадўа: «Рост айтдингиз, шундай қилинглар», деди ва тунда сирғалиб чиқиб, Мадинага келди ҳамда отасини тўрт минг дирҳамга олиб, уни олиб кетди. Микраз ибн Ҳафс ибн ал-Ахяф эса Суҳайл ибн Амрнинг фидяси учун келди; уни асир қилган киши Молик ибн ад-Духшун эди.

حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي الْعَبَّاسُ بْنُ أَبِي خِدَاشٍ عَنِ الْفَضْلِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَا أَبَا رَافِعٍ اقْتُلْ كُلَّ كَلْبٍ بِالْمَدِينَةِ قَالَ فَوَجَدْتُ نِسْوَةً مِنْ الْأَنْصَارِ بِالصَّوْرَيْنِ مِنْ الْبَقِيعِ لَهُنَّ كَلْبٌ فَقُلْنَ يَا أَبَا رَافِعٍ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَغْزَى رِجَالَنَا وَإِنَّ هَذَا الْكَلْبَ يَمْنَعُنَا بَعْدَ اللَّهِ وَاللَّهِ مَا يَسْتَطِيعُ أَحَدٌ أَنْ يَأْتِيَنَا حَتَّى تَقُومَ امْرَأَةٌ مِنَّا فَتَحُولَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ فَاذْكُرْهُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَهُ أَبُو رَافِعٍ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا أَبَا رَافِعٍ اقْتُلْهُ فَإِنَّمَا يَمْنَعُهُنَّ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ

Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Ey Abu Rofiʼ, Madinadagi har bir itni oʻldir», dedilar. (Abu Rofiʼ) aytdi: Men Baqiʼ tomondagi Savrayn degan joyda ansorlardan bir necha ayolni topdim, ularning iti bor edi. Ular: «Ey Abu Rofiʼ, Rasululloh ﷺ erkaklarimizni gʻazotga joʻnatdilar, bu it esa Allohdan keyin bizni qoʻriqlaydi. Vallohi, hech kim bizning oldimizga kela olmaydi, toki ichimizdan bir ayol turib, it bilan uning orasini toʻsmaguncha. Bu haqda Nabiy ﷺga aytib qoʻy», dedilar. Abu Rofiʼ buni Nabiy ﷺga aytdi. U zot: «Ey Abu Rofiʼ, uni oʻldir, ularni Alloh azza va jalla qoʻriqlaydi», dedilar.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Эй Абу Рофиъ, Мадинадаги ҳар бир итни ўлдир», дедилар. (Абу Рофиъ) айтди: Мен Бақиъ томондаги Саврайн деган жойда ансорлардан бир неча аёлни топдим, уларнинг ити бор эди. Улар: «Эй Абу Рофиъ, Расулуллоҳ ﷺ эркакларимизни ғазотга жўнатдилар, бу ит эса Аллоҳдан кейин бизни қўриқлайди. Валлоҳи, ҳеч ким бизнинг олдимизга кела олмайди, токи ичимиздан бир аёл туриб, ит билан унинг орасини тўсмагунча. Бу ҳақда Набий ﷺга айтиб қўй», дедилар. Абу Рофиъ буни Набий ﷺга айтди. У зот: «Эй Абу Рофиъ, уни ўлдир, уларни Аллоҳ азза ва жалла қўриқлайди», дедилар.

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ وَحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَا ثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ عَنْ أَبِي رَافِعٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ إِذَا سَمِعَ الْمُؤَذِّنَ قَالَ مِثْلَ مَا يَقُولُ حَتَّى إِذَا بَلَغَ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ قَالَ لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ

Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot muazzinni eshitsalar, uning aytganini aytar edilar; «Hayya alas-solah, hayya alal-falah»ga yetganda esa: «Laa havla va laa quvvata illaa billah», der edilar.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот муаззинни эшитсалар, унинг айтганини айтар эдилар; «Ҳайя алас-солаҳ, ҳайя алал-фалаҳ»га етганда эса: «Лаа ҳавла ва лаа қуввата иллаа биллаҳ», дер эдилар.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ عَمْرٍو يَعْنِي ابْنَ أَبِي عَمْرٍو عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُرَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأُتِيَ بِكَتِفِ شَاةٍ فَأَكَلَهَا ثُمَّ قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ وَلَمْ يَمَسَّ قَطْرَةَ مَاءٍ

Rasululloh ﷺning mavlolari Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Rasululloh ﷺni koʻrdi: u zotga qoʻyning kuragi keltirildi, u zot uni yedilar, soʻng namozga turdilar va bir tomchi suvga ham tegmadilar.Расулуллоҳ ﷺнинг мавлолари Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у Расулуллоҳ ﷺни кўрди: у зотга қўйнинг кураги келтирилди, у зот уни едилар, сўнг намозга турдилар ва бир томчи сувга ҳам тегмадилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ بَحْرٍ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَجْلَانَ عَنْ عَبَّادِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي غَطَفَانَ عَنْ أَبِي رَافِعٍ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَذَبَحْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَاةً فَأَمَرَنِي فَقَلَيْتُ لَهُ مِنْ بَطْنِهَا فَأَكَلَ مِنْهَا ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ

Rasululloh ﷺning mavlolari Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu) aytdi: «Men Rasululloh ﷺ uchun bir qoʻy soʻydim. U zot menga buyurdilar, men u zotga qoʻyning ich-qornidan qovurib berdim. U zot undan yedilar, soʻng turib, tahorat olmasdan namoz oʻqidilar».Расулуллоҳ ﷺнинг мавлолари Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу) айтди: «Мен Расулуллоҳ ﷺ учун бир қўй сўйдим. У зот менга буюрдилар, мен у зотга қўйнинг ич-қорнидан қовуриб бердим. У зот ундан едилар, сўнг туриб, таҳорат олмасдан намоз ўқидилар».

حَدَّثَنَا يَحْيَى وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَذَّنَ فِي أُذُنَيْ الْحَسَنِ حِينَ وَلَدَتْهُ فَاطِمَةُ بِالصَّلَاةِ

Ubaydulloh ibn Abu Rofiʼ otasidan rivoyat qilib aytadi: «Men Rasululloh ﷺ Fotima Hasanni tugʻqanlarida uning ikki qulogʻiga namoz azonini aytganlarini koʻrdim», dedi.Убайдуллоҳ ибн Абу Рофиъ отасидан ривоят қилиб айтади: «Мен Расулуллоҳ ﷺ Фотима Ҳасанни туғқанларида унинг икки қулоғига намоз азонини айтганларини кўрдим», деди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَأَبُو كَامِلٍ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ عَمَّتِهِ عَنْ أَبِي رَافِعٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَافَ عَلَى نِسَائِهِ جَمَعَ فِي يَوْمٍ وَاحِدٍ وَاغْتَسَلَ عِنْدَ كُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْهُنَّ غُسْلًا فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا تَجْعَلُهُ غُسْلًا وَاحِدًا فَقَالَ إِنَّ هَذَا أَزْكَى وَأَطْهَرُ وَأَطْيَبُ

Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ bir kunda ayollarini aylanib chiqdilar va ularning har birining huzurida alohida gʻusl qildilar. Men: «Yo Rasululloh, buni bitta gʻusl qilib qoʻysangiz boʻlmasmidi?» dedim. U zot: «Albatta, bunday qilish poklovchiroq, tozaroq va yaxshiroqdir», dedilar.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ бир кунда аёлларини айланиб чиқдилар ва уларнинг ҳар бирининг ҳузурида алоҳида ғусл қилдилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, буни битта ғусл қилиб қўйсангиз бўлмасмиди?» дедим. У зот: «Албатта, бундай қилиш покловчироқ, тозароқ ва яхшироқдир», дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مَيْسَرَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ الشَّرِيدِأَنَّ سَعْدًا سَاوَمَ أَبَا رَافِعٍ أَوْ أَبُو رَافِعٍ سَاوَمَ سَعْدًا فَقَالَ أَبُو رَافِعٍ لَوْلَا أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الْجَارُ أَحَقُّ بِسَقَبِهِ مَا أَعْطَيْتُكَقَالَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ فِي حَدِيثِهِ وَالسَّقَبُ الْقُرْبُ

Amr ibn ash-Sharid rivoyat qiladiki, Saʼd Abu Rofiʼ bilan savdolashdi — yoki Abu Rofiʼ Saʼd bilan savdolashdi. Shunda Abu Rofiʼ: «Agar men Rasululloh ﷺning: ‹Qoʻshni yaqinidagi narsaga haqliroqdir›, deganlarini eshitmaganimda, uni senga bermas edim», dedi. Abdurrazzoq oʻz hadisida: «Saqab — yaqinlikdir», dedi.Амр ибн аш-Шарид ривоят қиладики, Саъд Абу Рофиъ билан савдолашди — ёки Абу Рофиъ Саъд билан савдолашди. Шунда Абу Рофиъ: «Агар мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Қўшни яқинидаги нарсага ҳақлироқдир›, деганларини эшитмаганимда, уни сенга бермас эдим», деди. Абдурраззоқ ўз ҳадисида: «Сақаб — яқинликдир», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ وَبَهْزٌ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنِ الْحَكَمِ عَنِ ابْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ رَجُلًا مِنْ بَنِي مَخْزُومٍ عَلَى الصَّدَقَةِ فَقَالَ لِأَبِي رَافِعٍ اصْحَبْنِي كَيْمَا تُصِيبَ مِنْهَا قَالَ لَا حَتَّى آتِيَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَسْأَلَهُ فَانْطَلَقَ إِلَى النَّبِيِّ فَسَأَلَهُ فَقَالَ الصَّدَقَةُ لَا تَحِلُّ لَنَا وَإِنَّ مَوْلَى الْقَوْمِ مِنْ أَنْفُسِهِمْ

Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Banu Maxzumdan bir kishini sadaqa (yigʻish)ga yubordilar. U Abu Rofiʼga: «Men bilan birga bor, undan senga ham tegar», dedi. U: «Yoʻq, toki Rasululloh ﷺning oldilariga borib, u zotdan soʻramagunimcha», dedi. Soʻng u Nabiy ﷺning oldilariga borib soʻradi. U zot: «Sadaqa bizga halol boʻlmaydi, qavmning mavlosi esa ularning oʻzlaridandir», dedilar.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Бану Махзумдан бир кишини садақа (йиғиш)га юбордилар. У Абу Рофиъга: «Мен билан бирга бор, ундан сенга ҳам тегар», деди. У: «Йўқ, токи Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига бориб, у зотдан сўрамагунимча», деди. Сўнг у Набий ﷺнинг олдиларига бориб сўради. У зот: «Садақа бизга ҳалол бўлмайди, қавмнинг мавлоси эса уларнинг ўзларидандир», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُخَوَّلٍ عَنْ أَبِي سَعْدٍ قَالَ رَأَيْتُ أَبَا رَافِعٍ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ عَنْ أَبِي سَرِيحَةَ وَلَمْ يَرْفَعْهُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَقَالَ أَحَدُ هَذَيْنِ الرَّجُلَيْنِ الدَّجَّالُ يَقْتُلُهُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَقَالَ الْآخَرُ رِيحٌ تُلْقِيهِمْ فِي الْبَحْرِ

Abu Saʼd aytdi: Men Abu Rofiʼni koʻrdim, u Abut Tufayldan, u Abu Sarihadan rivoyat qildi va uni Nabiy ﷺga koʻtarmadi: bu ikki kishidan biri: «Dajjol, uni Iyso ibn Maryam oʻldiradi», dedi, ikkinchisi esa: «Ularni dengizga uloqtiradigan shamol», dedi.Абу Саъд айтди: Мен Абу Рофиъни кўрдим, у Абут Туфайлдан, у Абу Сариҳадан ривоят қилди ва уни Набий ﷺга кўтармади: бу икки кишидан бири: «Дажжол, уни Ийсо ибн Марям ўлдиради», деди, иккинчиси эса: «Уларни денгизга улоқтирадиган шамол», деди.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مَيْسَرَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ الشَّرِيدِ عَنْ أَبِي رَافِعٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْجَارُ أَحَقُّ بِصَقَبِهِ أَوْ سَقَبِهِ

Abu Rofiʼdan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Qoʻshni yaqinidagi narsaga haqliroqdir», dedilar.Абу Рофиъдан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Қўшни яқинидаги нарсага ҳақлироқдир», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ مَالِكٍ قَالَ حَدَّثَنِي زَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَسْلَفَ مِنْ رَجُلٍ بَكْرًا فَأَتَتْهُ إِبِلٌ مِنْ إِبِلِ الصَّدَقَةِ فَقَالَ أَعْطُوهُ فَقَالُوا لَا نَجِدُ لَهُ إِلَّا رَبَاعِيًا خِيَارًا قَالَ أَعْطُوهُ فَإِنَّ خِيَارَ النَّاسِ أَحْسَنُهُمْ قَضَاءً

Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ bir kishidan yosh erkak tuyani qarzga oldilar. Soʻng u zotga sadaqa tuyalaridan (tuyalar) keldi. U zot: «Unga beringlar», dedilar. Ular: «Biz unga faqat toʻrt yoshga kirgan saralangan tuyani topdik», dedilar. U zot: «Oʻshani unga beringlar. Albatta, odamlarning eng yaxshisi qarzni eng chiroyli ado qilguvchisidir», dedilar.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ бир кишидан ёш эркак туяни қарзга олдилар. Сўнг у зотга садақа туяларидан (туялар) келди. У зот: «Унга беринглар», дедилар. Улар: «Биз унга фақат тўрт ёшга кирган сараланган туяни топдик», дедилар. У зот: «Ўшани унга беринглар. Албатта, одамларнинг энг яхшиси қарзни энг чиройли адо қилгувчисидир», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ حَدَّثَنِي الْحَكَمُ عَنِ ابْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ رَجُلًا مِنْ بَنِي مَخْزُومٍ عَلَى الصَّدَقَةِ فَقَالَ أَلَا تَصْحَبُنِي تُصِيبُ قَالَ قُلْتُ حَتَّى أَذْكُرَ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ فَقَالَ إِنَّا آلُ مُحَمَّدٍ لَا تَحِلُّ لَنَا الصَّدَقَةُ وَإِنَّ مَوْلَى الْقَوْمِ مِنْ أَنْفُسِهِمْ

Ibn Abu Rofiʼ otasidan rivoyat qiladiki, Nabiy ﷺ Banu Maxzumdan bir kishini sadaqa (yigʻish)ga yubordilar. U: «Men bilan birga bormaysanmi, senga ham tegar», dedi. U aytdi: Men: «Buni Rasululloh ﷺga aytmagunimcha (yoʻq)», dedim. Soʻng buni u zotga aytdim. U zot: «Albatta, biz — Muhammadning ahliga sadaqa halol boʻlmaydi; qavmning mavlosi ham oʻzlaridandir», dedilar.Ибн Абу Рофиъ отасидан ривоят қиладики, Набий ﷺ Бану Махзумдан бир кишини садақа (йиғиш)га юбордилар. У: «Мен билан бирга бормайсанми, сенга ҳам тегар», деди. У айтди: Мен: «Буни Расулуллоҳ ﷺга айтмагунимча (йўқ)», дедим. Сўнг буни у зотга айтдим. У зот: «Албатта, биз — Муҳаммаднинг аҳлига садақа ҳалол бўлмайди; қавмнинг мавлоси ҳам ўзларидандир», дедилар.

حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا شَرِيكٌ وَأَبُو النَّضْرِ قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍ قَالَلَمَّا وَلَدَتْ فَاطِمَةُ حَسَنًا قَالَتْ أَلَا أَعُقُّ عَنْ ابْنِي بِدَمٍ قَالَ لَا وَلَكِنْ احْلِقِي رَأْسَهُ وَتَصَدَّقِي بِوَزْنِ شَعْرِهِ مِنْ فِضَّةٍ عَلَى الْمَسَاكِينِ وَالْأَوْفَاضِ وَكَانَ الْأَوْفَاضُ نَاسًا مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُحْتَاجِينَ فِي الْمَسْجِدِ أَوْ فِي الصُّفَّةِ وَقَالَ أَبُو النَّضْرِ مِنْ الْوَرِقِ عَلَى الْأَوْفَاضِ يَعْنِي أَهْلَ الصُّفَّةِ أَوْ عَلَى الْمَسَاكِينِ فَفَعَلْتُ ذَلِكَ قَالَتْ فَلَمَّا وَلَدْتُ حُسَيْنًا فَعَلْتُ مِثْلَ ذَلِكَ

Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu) aytdi: Fotima Hasanni tugʻqanida: «Oʻgʻlim uchun qon (soʻyib) aqiqa qilmaymi?» dedi. U zot: «Yoʻq, balki uning boshini oldirib, sochining ogʻirligicha kumushni miskinlarga va avfazlarga sadaqa qil», dedilar. Avfaz — Rasululloh ﷺning masjidda yoki Suffada (turadigan) muhtoj sahobalaridan boʻlgan kishilar edi. Abu Nazr: «kumushdan avfazlarga — yaʼni Suffa ahliga — yoki miskinlarga», dedi. Men shuni qildim. U (Fotima) aytdi: Husaynni tugʻqanimda ham xuddi shunday qildim.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу) айтди: Фотима Ҳасанни туғқанида: «Ўғлим учун қон (сўйиб) ақиқа қилмайми?» деди. У зот: «Йўқ, балки унинг бошини олдириб, сочининг оғирлигича кумушни мискинларга ва авфазларга садақа қил», дедилар. Авфаз — Расулуллоҳ ﷺнинг масжидда ёки Суффада (турадиган) муҳтож саҳобаларидан бўлган кишилар эди. Абу Назр: «кумушдан авфазларга — яъни Суффа аҳлига — ёки мискинларга», деди. Мен шуни қилдим. У (Фотима) айтди: Ҳусайнни туғқанимда ҳам худди шундай қилдим.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مُخَوَّلِ بْنِ رَاشِدٍ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُصَلِّيَ الرَّجُلُ وَشَعْرُهُ مَعْقُوصٌ

Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ kishining sochini toʻplab bogʻlagan holida namoz oʻqishidan qaytardilar.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ кишининг сочини тўплаб боғлаган ҳолида намоз ўқишидан қайтардилар.

حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو أَنَّ بُكَيْرًا حَدَّثَهُ أَنَّ الْحَسَنَ بْنَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي رَافِعٍ حَدَّثَهُ عَنْ أَبِي رَافِعٍ أَنَّهُ قَالَكُنْتُ فِي بَعْثٍ مَرَّةً فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اذْهَبْ فَأْتِنِي بِمَيْمُونَةَ فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنِّي فِي الْبَعْثِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَسْتَ تُحِبُّ مَا أُحِبُّ قُلْتُ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ اذْهَبْ فَأْتِنِي بِهَا فَذَهَبْتُ فَجِئْتُهُ بِهَا

Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu) dedi: Men bir safar (askariy) yuborilma bilan birga edim. Rasululloh ﷺ menga: «Bor, menga Maymunani olib kel», dedilar. Men: «Ey Allohning Nabiysi, men yuborilma (qoʻshini)daman», dedim. Shunda Rasululloh ﷺ: «Sen men sevgan narsani sevmaysanmi?» dedilar. Men: «Albatta, yo Rasululloh», dedim. U zot: «Bor, uni menga olib kel», dedilar. (Abu Rofiʼ) dedi: Bas, men borib, uni u zotga olib keldim.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу) деди: Мен бир сафар (аскарий) юборилма билан бирга эдим. Расулуллоҳ ﷺ менга: «Бор, менга Маймунани олиб кел», дедилар. Мен: «Эй Аллоҳнинг Набийси, мен юборилма (қўшини)даман», дедим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Сен мен севган нарсани севмайсанми?» дедилар. Мен: «Албатта, ё Расулуллоҳ», дедим. У зот: «Бор, уни менга олиб кел», дедилар. (Абу Рофиъ) деди: Бас, мен бориб, уни у зотга олиб келдим.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَذَّنَ فِي أُذُنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ حِينَ وَلَدَتْهُ فَاطِمَةُ

Ubaydulloh ibn Abu Rofiʼ otasidan rivoyat qiladiki, Nabiy ﷺ Fotima Hasan ibn Alini tugʻqanlarida uning qulogʻiga azon aytdilar.Убайдуллоҳ ибн Абу Рофиъ отасидан ривоят қиладики, Набий ﷺ Фотима Ҳасан ибн Алини туғқанларида унинг қулоғига азон айтдилар.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَمَّتِهِ عَنْ أَبِي رَافِعٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَافَ عَلَى نِسَائِهِ فِي لَيْلَةٍ فَاغْتَسَلَ عِنْدَ كُلِّ امْرَأَةٍ مِنْهُنَّ غُسْلًا فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ اغْتَسَلْتَ غُسْلًا وَاحِدًا فَقَالَ هَذَا أَطْهَرُ وَأَطْيَبُ

Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ bir kechada ayollari huzuriga aylanib chiqdilar va ulardan har bir ayolning huzurida bir gʻusl qildilar. Men: «Yo Rasululloh, bitta gʻusl qilsangiz boʻlmasmidi?» dedim. U zot: «Bu — pokroq va yoqimliroqdir», dedilar.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ бир кечада аёллари ҳузурига айланиб чиқдилар ва улардан ҳар бир аёлнинг ҳузурида бир ғусл қилдилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, битта ғусл қилсангиз бўлмасмиди?» дедим. У зот: «Бу — покроқ ва ёқимлироқдир», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ طَحْلَاءَ حَدَّثَنَا أَبُو الرِّجَالِ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي رَافِعٍ قَالَأَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ أَقْتُلَ الْكِلَابَ فَخَرَجْتُ أَقْتُلُهَا لَا أَرَى كَلْبًا إِلَّا قَتَلْتُهُ فَإِذَا كَلْبٌ يَدُورُ بِبَيْتٍ فَذَهَبْتُ لِأَقْتُلَهُ فَنَادَانِي إِنْسَانٌ مِنْ جَوْفِ الْبَيْتِ يَا عَبْدَ اللَّهِ مَا تُرِيدُ أَنْ تَصْنَعَ قَالَ قُلْتُ أُرِيدُ أَنْ أَقْتُلَ هَذَا الْكَلْبَ فَقَالَتْ إِنِّي امْرَأَةٌ مُضَيَّعَةٌ وَإِنَّ هَذَا الْكَلْبَ يَطْرُدُ عَنِّي السَّبُعَ وَيُؤْذِنُنِي بِالْجَائِي فَأْتِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاذْكُرْ ذَلِكَ لَهُ قَالَ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَأَمَرَنِي بِقَتْلِهِ

Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ menga itlarni oʻldirishga buyurdilar. Men ularni oʻldirgani chiqdim; qaysi bir itni koʻrsam, oʻldirar edim. Birdan bir uyning atrofida aylanib yurgan itga duch keldim va uni oʻldirgani bordim. Shunda uyning ichidan bir kishi menga: «Ey Allohning bandasi, nima qilmoqchisan?» deb nido qildi. U aytdi: Men: «Mana bu itni oʻldirmoqchiman», dedim. U (ayol): «Men (himoyasiz) tashlab qoʻyilgan ayolman; mana bu it mendan yirtqichni haydaydi va kelgan kishidan meni ogohlantiradi. Nabiy ﷺning oldilariga borib, buni u zotga ayt», dedi. U aytdi: Men Nabiy ﷺning oldilariga kelib, buni u zotga aytdim. U zot esa uni oʻldirishga buyurdilar.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ менга итларни ўлдиришга буюрдилар. Мен уларни ўлдиргани чиқдим; қайси бир итни кўрсам, ўлдирар эдим. Бирдан бир уйнинг атрофида айланиб юрган итга дуч келдим ва уни ўлдиргани бордим. Шунда уйнинг ичидан бир киши менга: «Эй Аллоҳнинг бандаси, нима қилмоқчисан?» деб нидо қилди. У айтди: Мен: «Мана бу итни ўлдирмоқчиман», дедим. У (аёл): «Мен (ҳимоясиз) ташлаб қўйилган аёлман; мана бу ит мендан йиртқични ҳайдайди ва келган кишидан мени огоҳлантиради. Набий ﷺнинг олдиларига бориб, буни у зотга айт», деди. У айтди: Мен Набий ﷺнинг олдиларига келиб, буни у зотга айтдим. У зот эса уни ўлдиришга буюрдилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي رَافِعٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَانَ إِذَا سَمِعَ الْمُؤَذِّنَ قَالَ مِثْلَ مَا يَقُولُ فَإِذَا قَالَ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ قَالَ لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ

Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladiki, u zot muazzinni eshitganlarida u aytgan narsaning mislini aytar edilar; u «Hayya alas-salah» deganida esa: «La havla va la quvvata illa billah», der edilar.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қиладики, у зот муаззинни эшитганларида у айтган нарсанинг мислини айтар эдилар; у «Ҳайя алас-салаҳ» деганида эса: «Ла ҳавла ва ла қуввата илла биллаҳ», дер эдилар.

حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا ضَحَّى اشْتَرَى كَبْشَيْنِ سَمِينَيْنِ أَقْرَنَيْنِ أَمْلَحَيْنِ فَإِذَا صَلَّى وَخَطَبَ النَّاسَ أَتَى بِأَحَدِهِمَا وَهُوَ قَائِمٌ فِي مُصَلَّاهُ فَذَبَحَهُ بِنَفْسِهِ بِالْمُدْيَةِ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنَّ هَذَا عَنْ أُمَّتِي جَمِيعًا مِمَّنْ شَهِدَ لَكَ بِالتَّوْحِيدِ وَشَهِدَ لِي بِالْبَلَاغِ ثُمَّ يُؤْتَى بِالْآخَرِ فَيَذْبَحُهُ بِنَفْسِهِ وَيَقُولُ هَذَا عَنْ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ فَيُطْعِمُهُمَا جَمِيعًا الْمَسَاكِينَ وَيَأْكُلُ هُوَ وَأَهْلُهُ مِنْهُمَا فَمَكَثْنَا سِنِينَ لَيْسَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي هَاشِمٍ يُضَحِّي قَدْ كَفَاهُ اللَّهُ الْمُؤْنَةَ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْغُرْمَحَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ قَالَ أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ فَذَكَرَهُ بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ

Rasululloh ﷺning mavlolari Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ qurbonlik qilganlarida, ikkita semiz, shoxdor, oq-qora qoʻchqor sotib olar edilar. Namoz oʻqib, odamlarga xutba qilganlaridan soʻng, ulardan biri keltirilar, u zot esa namozgohlarida turgan holda uni oʻz qoʻllari bilan pichoq bilan soʻyar va: «Allohim, bu — Senga tavhid bilan guvohlik bergan va menga (risolatni) yetkazganim haqida guvohlik bergan butun ummatim tomonidandir», der edilar. Soʻng ikkinchisi keltirilar, uni ham oʻz qoʻllari bilan soʻyar va: «Bu — Muhammad va Muhammadning ahli tomonidandir», der edilar. Ikkovini ham miskinlarga yedirar, oʻzlari va ahllari ham ulardan yer edilar. Biz yillar davomida shunday turdik: Banu Hoshimdan hech bir kishi qurbonlik qilmasdi — Alloh unga Rasululloh ﷺ sababli (bu) xarajat va yukni kifoya qilgan edi. Bizga Zakariyo ibn Adiy soʻzlab berdi. U aytdi: Bizga Ubaydulloh — yaʼni ibn Amr — Abdulloh ibn Muhammad ibn Aqildan, u Ali ibn al-Husayndan xabar berdi va uni oʻz isnodi hamda maʼnosi bilan zikr qildi.Расулуллоҳ ﷺнинг мавлолари Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ қурбонлик қилганларида, иккита семиз, шохдор, оқ-қора қўчқор сотиб олар эдилар. Намоз ўқиб, одамларга хутба қилганларидан сўнг, улардан бири келтирилар, у зот эса намозгоҳларида турган ҳолда уни ўз қўллари билан пичоқ билан сўяр ва: «Аллоҳим, бу — Сенга тавҳид билан гувоҳлик берган ва менга (рисолатни) етказганим ҳақида гувоҳлик берган бутун умматим томонидандир», дер эдилар. Сўнг иккинчиси келтирилар, уни ҳам ўз қўллари билан сўяр ва: «Бу — Муҳаммад ва Муҳаммаднинг аҳли томонидандир», дер эдилар. Икковини ҳам мискинларга едирар, ўзлари ва аҳллари ҳам улардан ер эдилар. Биз йиллар давомида шундай турдик: Бану Ҳошимдан ҳеч бир киши қурбонлик қилмасди — Аллоҳ унга Расулуллоҳ ﷺ сабабли (бу) харажат ва юкни кифоя қилган эди. Бизга Закариё ибн Адий сўзлаб берди. У айтди: Бизга Убайдуллоҳ — яъни ибн Амр — Абдуллоҳ ибн Муҳаммад ибн Ақилдан, у Али ибн ал-Ҳусайндан хабар берди ва уни ўз исноди ҳамда маъноси билан зикр қилди.

حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ الْفَزَارِيُّ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ قَالَ حَدَّثَنِي مَنْبُوذٌ رَجُلٌ مِنْ آلِ أَبِي رَافِعٍ عَنِ الْفَضْلِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى الْعَصْرَ رُبَّمَا ذَهَبَ إِلَى بَنِي عَبْدِ الْأَشْهَلِ فَيَتَحَدَّثُ حَتَّى يَنْحَدِرَ لِلْمَغْرِبِ قَالَ فَقَالَ أَبُو رَافِعٍ فَبَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُسْرِعًا إِلَى الْمَغْرِبِ إِذْ مَرَّ بِالْبَقِيعِ فَقَالَ أُفٍّ لَكَ أُفٍّ لَكَ مَرَّتَيْنِ فَكَبُرَ فِي ذَرْعِي وَتَأَخَّرْتُ وَظَنَنْتُ أَنَّهُ يُرِيدُنِي فَقَالَ مَا لَكَ امْشِ قَالَ قُلْتُ أَحْدَثْتُ حَدَثًا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَمَا ذَاكَ قُلْتُ أَفَّفْتَ بِي قَالَ لَا وَلَكِنَّ هَذَا قَبْرُ فُلَانٍ بَعَثْتُهُ سَاعِيًا عَلَى بَنِي فُلَانٍ فَغَلَّ نَمِرَةً فَدُرِّعَ الْآنَ مِثْلَهَا مِنْ نَارٍحَدَّثَنَا هَارُونُ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ مَنْبُوذٍ رَجُلٍ مِنْ آلِ أَبِي رَافِعٍ أَخْبَرَنِي الْفَضْلُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي رَافِعٍ فَذَكَرَهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ فَكَبُرَ ذَلِكَ فِي ذَرْعِي وَقَالَ قُلْتُ أَحْدَثْتُ حَدَثًا قَالَ وَمَا ذَاكَ قَالَ قُلْتُ أَفَّفْتَ

Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ asr namozini oʻqiganlarida, baʼzan Banu Abdulashhal (huzuriga) borar va magʻribga engashguncha (ular bilan) suhbatlashar edilar. Abu Rofiʼ aytdi: Rasululloh ﷺ magʻribga shoshilib ketayotganlarida, Baqiʼ yonidan oʻtdilar va: «Senga uf boʻlsin, senga uf boʻlsin!» deb ikki marta aytdilar. Bu menga ogʻir botdi, men orqaga qoldim va meni nazarda tutdilar deb oʻyladim. U zot: «Senga nima boʻldi, yur!» dedilar. Men: «Bir gunoh ish qildimmi, yo Rasululloh?» dedim. U zot: «U nima?» dedilar. Men: «Menga uf tortdingiz», dedim. U zot: «Yoʻq, balki bu — falonchining qabri; men uni falon (qavm)ga zakot yigʻuvchi qilib yuborgan edim, u esa bir namirani yashirib olgan edi. Endi unga oʻshaning misli oʻtdan kiydirildi», dedilar. Bizga Horun soʻzlab berdi; unga Ibn Vahb xabar berdi; unga Ibn Jurayj Abu Rofiʼ ahlidan boʻlgan Manbuz degan kishidan xabar berdi; menga Fazl ibn Ubaydulloh Abu Rofiʼdan xabar berdi va uni zikr qildi; faqat u: «bu menga ogʻir botdi», dedi va: «Men: ‹Bir gunoh ish qildimmi?› dedim; u zot: ‹U nima?› dedilar; men: ‹Uf tortdingiz›, dedim», dedi.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ аср намозини ўқиганларида, баъзан Бану Абдулашҳал (ҳузурига) борар ва мағрибга энгашгунча (улар билан) суҳбатлашар эдилар. Абу Рофиъ айтди: Расулуллоҳ ﷺ мағрибга шошилиб кетаётганларида, Бақиъ ёнидан ўтдилар ва: «Сенга уф бўлсин, сенга уф бўлсин!» деб икки марта айтдилар. Бу менга оғир ботди, мен орқага қолдим ва мени назарда тутдилар деб ўйладим. У зот: «Сенга нима бўлди, юр!» дедилар. Мен: «Бир гуноҳ иш қилдимми, ё Расулуллоҳ?» дедим. У зот: «У нима?» дедилар. Мен: «Менга уф тортдингиз», дедим. У зот: «Йўқ, балки бу — фалончининг қабри; мен уни фалон (қавм)га закот йиғувчи қилиб юборган эдим, у эса бир намирани яшириб олган эди. Энди унга ўшанинг мисли ўтдан кийдирилди», дедилар. Бизга Ҳорун сўзлаб берди; унга Ибн Ваҳб хабар берди; унга Ибн Журайж Абу Рофиъ аҳлидан бўлган Манбуз деган кишидан хабар берди; менга Фазл ибн Убайдуллоҳ Абу Рофиъдан хабар берди ва уни зикр қилди; фақат у: «бу менга оғир ботди», деди ва: «Мен: ‹Бир гуноҳ иш қилдимми?› дедим; у зот: ‹У нима?› дедилар; мен: ‹Уф тортдингиз›, дедим», деди.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَذَّنَ فِي أُذُنِ الْحَسَنِ يَوْمَ وَلَدَتْهُ بِالصَّلَاةِ

Abdulloh ibn Abu Rofiʼ otasidan rivoyat qiladi. U aytdi: Men Nabiy ﷺni Fotima Hasanni tugʻqan kuni uning qulogʻiga namoz (azoni)ni aytganlarini koʻrdim.Абдуллоҳ ибн Абу Рофиъ отасидан ривоят қилади. У айтди: Мен Набий ﷺни Фотима Ҳасанни туғқан куни унинг қулоғига намоз (азони)ни айтганларини кўрдим.

حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ الْوَلِيدِ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ يَعْنِي الرَّازِيَّ عَنْ شُرَحْبِيلَ عَنْ أَبِي رَافِعٍ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَأُهْدِيَتْ لَهُ شَاةٌ فَجَعَلَهَا فِي الْقِدْرِ فَدَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا هَذَا يَا أَبَا رَافِعٍ فَقَالَ شَاةٌ أُهْدِيَتْ لَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَطَبَخْتُهَا فِي الْقِدْرِ فَقَالَ نَاوِلْنِي الذِّرَاعَ يَا أَبَا رَافِعٍ فَنَاوَلْتُهُ الذِّرَاعَ ثُمَّ قَالَ نَاوِلْنِي الذِّرَاعَ الْآخَرَ فَنَاوَلْتُهُ الذِّرَاعَ الْآخَرَ ثُمَّ قَالَ نَاوِلْنِي الذِّرَاعَ الْآخَرَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّمَا لِلشَّاةِ ذِرَاعَانِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا إِنَّكَ لَوْ سَكَتَّ لَنَاوَلْتَنِي ذِرَاعًا فَذِرَاعًا مَا سَكَتَّ ثُمَّ دَعَا بِمَاءٍ فَمَضْمَضَ فَاهُ وَغَسَلَ أَطْرَافَ أَصَابِعِهِ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى ثُمَّ عَادَ إِلَيْهِمْ فَوَجَدَ عِنْدَهُمْ لَحْمًا بَارِدًا فَأَكَلَ ثُمَّ دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَصَلَّى وَلَمْ يَمَسَّ مَاءً

Rasululloh ﷺning ozod qilgan quli Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu) aytdi: Unga bir qoʻy hadya qilindi, u esa uni qozonga soldi. Shunda Rasululloh ﷺ kirib keldilar va: «Bu nima, ey Abu Rofiʼ?» dedilar. U: «Yo Rasululloh, bizga bir qoʻy hadya qilingan edi, men uni qozonda pishirdim», dedi. U zot: «Menga kuraki (oldi oyogʻi)ni uzatgin, ey Abu Rofiʼ», dedilar. Men u zotga kurakni uzatdim. Soʻng: «Menga ikkinchi kurakni uzat», dedilar. Men ikkinchi kurakni uzatdim. Soʻng yana: «Menga ikkinchi kurakni uzat», dedilar. Men: «Yo Rasululloh, axir qoʻyning ikkitagina kuragi bor-ku», dedim. Shunda Rasululloh ﷺ unga: «Agar jim tursang edi, jim turganing sayin menga kurakma-kurak uzatib turgan boʻlar eding», dedilar. Soʻng u zot suv soʻrab, ogʻizlarini chayqadilar va barmoqlari uchini yuvdilar, keyin turib namoz oʻqidilar. Soʻng ularning oldiga qaytdilar va ularning huzurida sovuq goʻsht topib, undan yedilar, soʻng masjidga kirib namoz oʻqidilar va suvga qoʻl tegizmadilar.Расулуллоҳ ﷺнинг озод қилган қули Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу) айтди: Унга бир қўй ҳадя қилинди, у эса уни қозонга солди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ кириб келдилар ва: «Бу нима, эй Абу Рофиъ?» дедилар. У: «Ё Расулуллоҳ, бизга бир қўй ҳадя қилинган эди, мен уни қозонда пиширдим», деди. У зот: «Менга кураки (олди оёғи)ни узатгин, эй Абу Рофиъ», дедилар. Мен у зотга куракни узатдим. Сўнг: «Менга иккинчи куракни узат», дедилар. Мен иккинчи куракни узатдим. Сўнг яна: «Менга иккинчи куракни узат», дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, ахир қўйнинг иккитагина кураги бор-ку», дедим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга: «Агар жим турсанг эди, жим турганинг сайин менга куракма-курак узатиб турган бўлар эдинг», дедилар. Сўнг у зот сув сўраб, оғизларини чайқадилар ва бармоқлари учини ювдилар, кейин туриб намоз ўқидилар. Сўнг уларнинг олдига қайтдилар ва уларнинг ҳузурида совуқ гўшт топиб, ундан едилар, сўнг масжидга кириб намоз ўқидилар ва сувга қўл тегизмадилар.

حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ قَالَ فَسَأَلْتُ عَلِيَّ بْنَ الْحُسَيْنِ فَحَدَّثَنِي عَنْ أَبِي رَافِعٍ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ الْحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ لَمَّا وُلِدَ أَرَادَتْ أُمُّهُ فَاطِمَةُ أَنْ تَعُقَّ عَنْهُ بِكَبْشَيْنِ فَقَالَ لَا تَعُقِّي عَنْهُ وَلَكِنْ احْلِقِي شَعْرَ رَأْسِهِ ثُمَّ تَصَدَّقِي بِوَزْنِهِ مِنْ الْوَرِقِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ وُلِدَ حُسَيْنٌ بَعْدَ ذَلِكَ فَصَنَعَتْ مِثْلَ ذَلِكَ

Rasululloh ﷺning ozod qilgan quli Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Hasan ibn Ali tugʻilganida, onasi Fotima u uchun ikki qoʻchqor bilan aqiqa qilmoqchi boʻldi. Shunda u zot: «Unga aqiqa qilma, balki boshining sochini olib, soʻng ogʻirligicha kumushni Alloh yoʻlida sadaqa qil», dedilar. Soʻng shundan keyin Husayn tugʻildi va u ham xuddi shunday qildi.Расулуллоҳ ﷺнинг озод қилган қули Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ҳасан ибн Али туғилганида, онаси Фотима у учун икки қўчқор билан ақиқа қилмоқчи бўлди. Шунда у зот: «Унга ақиқа қилма, балки бошининг сочини олиб, сўнг оғирлигича кумушни Аллоҳ йўлида садақа қил», дедилар. Сўнг шундан кейин Ҳусайн туғилди ва у ҳам худди шундай қилди.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ وَيُونُسُ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا مَطَرٌ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَزَوَّجَ مَيْمُونَةَ حَلَالًا وَبَنَى بِهَا حَلَالًا وَكُنْتُ الرَّسُولَ بَيْنَهُمَا

Abu Rofeʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Maymunaga halol (ehromsiz) holatlarida uylandilar va u bilan halol holatlarida qoʻshildilar. Men esa ikkalalari oʻrtasidagi elchi edim.Абу Рофеъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Маймунага ҳалол (эҳромсиз) ҳолатларида уйландилар ва у билан ҳалол ҳолатларида қўшилдилар. Мен эса иккалалари ўртасидаги элчи эдим.

حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْفُضَيْلُ يَعْنِي ابْنَ سُلَيْمَانَ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي يَحْيَى عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ مَوْلَى بَنِي جَعْفَرٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ إِنَّهُ سَيَكُونُ بَيْنَكَ وَبَيْنَ عَائِشَةَ أَمْرٌ قَالَ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ نَعَمْ قَالَ أَنَا قَالَ نَعَمْ قَالَ فَأَنَا أَشْقَاهُمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ لَا وَلَكِنْ إِذَا كَانَ ذَلِكَ فَارْدُدْهَا إِلَى مَأْمَنِهَا

Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Ali ibn Abu Tolibga: «Sen bilan Oisha oʻrtasida albatta bir ish boʻladi», dedilar. U: «Menmi, yo Rasululloh?» dedi. U zot: «Ha», dedilar. U: «Menmi?» dedi. U zot: «Ha», dedilar. U: «Unda men ularning eng badbaxtiman, yo Rasululloh?» dedi. U zot: «Yoʻq, lekin shunday boʻlganda, uni oʻz omonlik joyiga qaytargin», dedilar.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Али ибн Абу Толибга: «Сен билан Оиша ўртасида албатта бир иш бўлади», дедилар. У: «Менми, ё Расулуллоҳ?» деди. У зот: «Ҳа», дедилар. У: «Менми?» деди. У зот: «Ҳа», дедилар. У: «Унда мен уларнинг энг бадбахтиман, ё Расулуллоҳ?» деди. У зот: «Йўқ, лекин шундай бўлганда, уни ўз омонлик жойига қайтаргин», дедилар.