حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا شَرِيكٌ وَأَبُو النَّضْرِ قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍ قَالَلَمَّا وَلَدَتْ فَاطِمَةُ حَسَنًا قَالَتْ أَلَا أَعُقُّ عَنْ ابْنِي بِدَمٍ قَالَ لَا وَلَكِنْ احْلِقِي رَأْسَهُ وَتَصَدَّقِي بِوَزْنِ شَعْرِهِ مِنْ فِضَّةٍ عَلَى الْمَسَاكِينِ وَالْأَوْفَاضِ وَكَانَ الْأَوْفَاضُ نَاسًا مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُحْتَاجِينَ فِي الْمَسْجِدِ أَوْ فِي الصُّفَّةِ وَقَالَ أَبُو النَّضْرِ مِنْ الْوَرِقِ عَلَى الْأَوْفَاضِ يَعْنِي أَهْلَ الصُّفَّةِ أَوْ عَلَى الْمَسَاكِينِ فَفَعَلْتُ ذَلِكَ قَالَتْ فَلَمَّا وَلَدْتُ حُسَيْنًا فَعَلْتُ مِثْلَ ذَلِكَ
Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu) aytdi: Fotima Hasanni tugʻqanida: «Oʻgʻlim uchun qon (soʻyib) aqiqa qilmaymi?» dedi. U zot: «Yoʻq, balki uning boshini oldirib, sochining ogʻirligicha kumushni miskinlarga va avfazlarga sadaqa qil», dedilar. Avfaz — Rasululloh ﷺning masjidda yoki Suffada (turadigan) muhtoj sahobalaridan boʻlgan kishilar edi. Abu Nazr: «kumushdan avfazlarga — yaʼni Suffa ahliga — yoki miskinlarga», dedi. Men shuni qildim. U (Fotima) aytdi: Husaynni tugʻqanimda ham xuddi shunday qildim.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу) айтди: Фотима Ҳасанни туғқанида: «Ўғлим учун қон (сўйиб) ақиқа қилмайми?» деди. У зот: «Йўқ, балки унинг бошини олдириб, сочининг оғирлигича кумушни мискинларга ва авфазларга садақа қил», дедилар. Авфаз — Расулуллоҳ ﷺнинг масжидда ёки Суффада (турадиган) муҳтож саҳобаларидан бўлган кишилар эди. Абу Назр: «кумушдан авфазларга — яъни Суффа аҳлига — ёки мискинларга», деди. Мен шуни қилдим. У (Фотима) айтди: Ҳусайнни туғқанимда ҳам худди шундай қилдим.